Like ons!
Giro d'Italia 2019 in 10 memorabele momenten: Thrillers, gevechten en roze dromen

Giro d'Italia

Giro d'Italia 2019 in 10 memorabele momenten: Thrillers, gevechten en roze dromen

Controverse, opmerkelijke randzaken en een verrassende Ecuadoriaan als eindwinnaar: zo zou de Giro d’Italia van 2019 omschreven kunnen worden. In dit artikel kijkt In de Leiderstrui terug op tien memorabele momenten die de Giro hebben vormgegeven. Beleef het Italiaanse spektakelstuk nog eenmaal met ons mee.

1. Ackermann betaalt vertrouwen BORA-hansgrohe terug

Na de niet geheel verrassende tijdritzege van Primoz Roglic konden de sprinters voor het eerst de benen testen in de tweede etappe naar Fucecchio. Voorheen waren de meeste ogen gericht op Elia Viviani. De Italiaan was naar de ronde van zijn thuisland gekomen om zijn suprematie van vorig jaar wederom te tonen. Waar hij vorig jaar concurrentie kreeg van Sam Bennett, was het ditmaal de ploeggenoot van de Ier, Pascal Ackermann, die het mocht proberen van BORA-hansgrohe.

De voorbereiding naar de Giro liep alles behalve voortvarend voor Ackermann. Hij viel in de Tour of the Alps en het was maar de vraag hoe fit hij aan de start in Bologna zou verschijnen. Bennett beweerde zelfs dat Ackermann de voorkeur zou hebben gekregen vanwege zijn nationaliteit. De Duitser antwoordde op de enige juiste manier: hij klopte Viviani en Ewan in de sprint en mocht de paarse trui vanaf dat moment dragen.

2. Jury eist rol op in Italiaanse tragedie

Kans voor revanche in de derde etappe. Elia Viviani kon in de derde etappe opnieuw zijn kans gaan in de voorspelde massasprint. Alle emoties moeten gepasseerd zijn bij de Italiaans kampioen: hij won de rit, maar ook weer niet. De jury oordeelde dat Viviani onreglementair gesprint zou hebben door een kwak uit te delen aan zijn collega-sprinter Matteo Moschetti, met alle nasleep die daarbij kwam.

Naast het feit dat de dagzege doorgeschoven werd naar Fernando Gaviria, besloot de jury ook om Viviani vijftig minpunten in rekening te brengen in de strijd om de puntentrui. Een geweldige klap voor de renner die met zoveel ambities was gekomen. Hij zou nooit meer in de buurt komen van die felbegeerde trui en ook een ritzege zat er niet meer in voor hem: een gefaalde Giro voor hem en zijn ploeg.

3. De koning is dood, lang leve de koning?

Hoe één onoplettendheid een gigantische stempel kan drukken op het verdere verloop van de Giro d’Italia. Salvatore Puccio kan erover meepraten. In volle finale keek de renner van Team INEOS eventjes achterom en vrijwel meteen lag een groot deel van het peloton verspreid over het asfalt. Grootste slachtoffer? Tom Dumoulin.

De beelden van de bebloede knie van Dumoulin waren niet prettig om te zien. Door het gestrompel waarmee hij de finish bereikte kon de Maastrichtenaar zijn klassementsambities eigenlijk wel al in de ijskast parkeren. Hij probeerde het de dag nadien nog wel, maar het was duidelijk dat met deze blessure de Giro niet voortgezet kon worden.

Vanwege het drama van Dumoulin lag de focus van de Nederlandse media niet direct op de ritwinnaar van deze treurige etappe. Een select groepje mocht om de zege strijden. UAE nam het heft in handen voor Diego Ulissi, maar het was Richard Carapaz die hier ongezien kon wegspringen. Een voorbode?

4. Roze jongensdroom voor tussenpaus Conti

Veel Italiaanse wielrenners zullen ervan dromen, maar slechts voor enkelen is het weggelegd: het dragen van de roze trui in de ronde van je thuisland. Valerio Conti beleefde de dag van zijn leven toen een kopgroep met hem erin de zegen kreeg van het peloton.

Het had er alle schijn van dat Conti zich niet bekommerde om de dagzege in de rit naar San Giovanni Rotondo. In een slechte poging om een sprint te acteren ging de winst naar Fausto Masnada. Deze ontving daarmee ook een prachtig geschenk in een voor hem zeer geslaagde Giro. Conti wist de trui uiteindelijk nog tot en met de twaalfde etappe te beschermen, waarna deze overging naar zijn ploeggenoot Jan Polanc.

5. Sloveense aardbeving zorgt voor naschokken

Na de openingstijdrit stond in de negende etappe de volgende beproeving te wachten voor de klassementsrenners. Een nieuwe tijdrit zou het klassement wel eens op zijn kop kunnen zetten. Primoz Roglic bewees zijn favorietenstatus en legde beslag op de ritoverwinning. Dit komt mede door de knullige fietswissel bij Victor Campenaerts. De Belg verloor hierbij zoveel seconden dat een tweede plek het hoogst haalbare werd.

In het klassement stond Roglic nu op meer dan anderhalve minuut voorsprong op zijn naaste belager Vincenzo Nibali. De oppermachtige Sloveen kon op zowel lovende als kritische reacties rekenen. De meest opvallende kwam vanuit zijn eigen team: Stef Clement meldde dat er meer vraagtekens gezet zouden worden bij de prestaties van Roglic als hij bij een ander team had gereden. Een kleine rel werd geboren.

6. Waar twee honden vechten om een been...

Een klassiek gevalletje in het peloton. Twee renners gunnen elkaar het licht in de ogen niet en een derde gaat er met de buit vandoor. Na de overtuigende tijdrit waren alle blikken gericht op Primoz Roglic. Plannen werden gesmeed, allianties gemaakt en het spektakel zou losbarsten. Nibali stemde zijn koers af op de Sloveen en wat we kregen was een koude oorlog. Waar dat in de geschiedenisboeken leidde tot innovaties en vooruitgang, was dit voor de kemphanen niet het geval. Aan alle kanten werden ze voorbijgestreefd door de concurrentie, terwijl zij in relatieve stilstand verkeerden.

Degene die hier het meest van kon profiteren hebben we al eerder gezien: Richard Carapaz. De surplace van de tandem Roglic-Nibali gaf de Ecuadoriaan de volle ruimte om verloren tijd goed te maken. Sterker nog, zijn sterke beklimming naar Courmayeur hees de klimmer van Movistar in de roze trui. Het resultaat is bekend.

7. De nood is hoog bij Jumbo-Visma

‘Alles kwam vandaag op het verkeerde moment’, zo reageerde Addy Engels na de vijftiende etappe. Zijn ploeg Jumbo-Visma beleefde een rampdag met tijdsverlies van Roglic. Juist op het moment dat kopman Roglic te kampen had met mechanische problemen, was de ploegleidersauto niet in de buurt te vinden vanwege een sanitaire stop. Roglic moest de koers vervolgen op de fiets van Antwan Tolhoek.

Er doken opvallende beelden op van dit moment op sociale media. Te zien was hoe de ploegleidersauto in een soort ultieme kamikaze-actie de achtervolging inzette op de favorietengroep. Dit leverde de ploeg nog een boete op. Kortom, een dramatische dag voor de Nederlandse formatie.

8. Blauwe bergtrui met een gouden randje

Al vanaf de openingstijdrit was het duidelijk dat Giulio Ciccone een doel had gemaakt van de bergtrui. De rasaanvaller rondde de beklimming in de tijdrit razendsnel af en mocht daarom de eerste blauwe trui van de Giro aantrekken. Die stond hij vervolgens niet meer af.

Waar de winnaar van het bergklassement soms het verwijt te horen krijgt een ordinaire puntensprokkelaar te zijn, bewees Ciccone dat het ook anders kon. Op een vanwege sneeuwval aangepast parcours zonder de Gavia toonde de renner van Trek-Segafredo aan tot de beste klimmers van het peloton te behoren. In mythische omstandigheden soleerde hij over de Mortirolo naar de dagzege, waardoor zijn trui nét wat extra glans kreeg.

9. Thriller in Santa Maria di Sala met verrassende winnaar

De achttiende etappe van de Giro d'Italia stond vooraf opgeschreven als de laatste kans voor de spurters. Veel snelle mannen hadden de Giro-arena al vroegtijdig verlaten, maar toch stond er nog een mooi duel op het programma tussen twee verrassende namen: Pascal Ackermann en Arnaud Démare. Een ritzege voor de Duitser zou betekenen dat Démare op het laatste moment toch nog zijn paarse trui moest afstaan.

Tijdens de etappe werd daarom ook niet onder stoelen of banken geschoven dat Groupama-FDJ graag de winst naar een vluchter zag gaan. Met nog een enkele kilometer te gaan had een kleine kopgroep van drie renners nog een minimale voorsprong op het peloton.

In een krankzinnige sprint was het de meest vermoeid ogende koploper die plots nog wat reserves wist aan te spreken. Damiano Cima bleef met een ultieme krachtinspanning als enige het aanstormende peloton voor. Ackermann baalde, niet beseffende dat Démare ver achter hem finishte. Zodoende werd de strijd om paars beslecht in het voordeel van de renner van BORA-hansgrohe.

10. Gevecht in laatste bergrit krijgt andere lading

Het was de laatste strohalm voor de klassementsrenners met een mindere tijdrit. Met name Miguel Angel Lopez wist dat de twintigste etappe voor hem het moment was om nog wat goed te maken in het klassement. Dit probeerde de Colombiaan dan ook met een aanval op 117 (!) kilometer van de meet. Helaas voor hem mocht dit niet baten.

Uiteindelijk raakte de klimmer nog verzeild in een heel andere strijd. Op de laatste beklimming van de dag kwam Lopez in aanraking met een fan en ging daardoor tegen de grond. De renner van Astana liet zien waarom hij de bijnaam Superman draagt en verkocht de supporter de nodige rake tikken. Dit gevecht won hij, die om het klassement niet.

(Foto's: Sirotti)

Natuurlijk kende de Giro d'Italia meer memorabele momenten die nog lang in het collectieve geheugen van wielerfans gegrift zullen staan. In de reacties kunt u laten weten waar u nog meer van genoten heeft.

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven