Nabeschouwing: 'Toch een mens, die Van der Poel' en 'imposante Froome 2.0-solo' IDL-producties

Nabeschouwing: 'Toch een mens, die Van der Poel' en 'imposante Froome 2.0-solo'

Door Marijn van den Berge 30 September 2019 20:09


Heroïsche koersen, mooie en minder mooie momenten, spraakmakende incidenten en opmerkelijk nieuws. Wekelijks gebeurt er genoeg in de wielerwereld. Daarom blikt In de Leiderstrui iedere maandag met één van de redactieleden terug op de afgelopen koersweek. In deze editie stellen we de vragen aan redacteur Jorn Schulting.

Zo. Het WK zit er op… Hoe vond je het?
'Heroïsch, als ik het in één woord mag omschrijven. Wat mij betreft had het alles wat een WK ook echt een WK maakt. Controversie, spektakel en dingen die nooit eerder zijn vertoond. Met dat laatste wil ik het natuurlijk hebben over de 'Froome 2.0-solo' van Van Vleuten, de inzinking van Van der Poel en de overwinning van Pedersen in een sprint tegen Trentin. Als je dat van tevoren had voorspeld, dan was je nu miljonair geweest. Zeg nou zelf, had jij, met nog veertien kilometer te gaan, nog je geld NIET op Van der Poel of Trentin durven zetten? En ja, dan ook nog die weersomstandigheden die doen denken aan de beelden die we uit de slotetappes van de Tour van dit jaar kennen. Gelukkig dat het qua schrappen van het parcours allemaal wel meeviel. Dat zou natuurlijk zonde zijn geweest. Van Vleuten viel bijvoorbeeld al ruim voor het optreden van de plaatselijke rondes aan. Gelukkig dat ons die beelden niet zijn ontnomen!'

Ik zat al helemaal klaar om huilend van geluk door de kamer te gaan springen, maar het liep even anders. Wat een domper voor Mathieu van der Poel, voor Nederland…
'34 jaar. Het is eigenlijk voor mensen van onze generatie niet meer voor te stellen dat Nederland überhaupt ooit succesvol is geweest op de wegwedstrijd in het wereldkampioenschap bij de mannen. Wellicht dat we ons des te meer moeten realiseren hoe goed die vrouwen eigenlijk sinds jaar en dag bezig zijn. Maar inderdaad wat betreft Van der Poel… Ik zag het gebeuren en dacht in eerste instantie aan een mankement met zijn fiets. Van der Poel die stilvalt... Dat heb ik alleen maar gezien tijdens die Koppenbergcross van vorig jaar. Maar toen de camera iets dichterbij kwam was het eigenlijk al snel duidelijk. Hij was leeg. Toch wel een mens dus, die Van der Poel.'

Heeft Van der Poel, zoals Dekker en Zonneveld zeggen, een fout gemaakt?
'Ik vind ‘een fout maken’ niet de juiste term, want dan hebben echt veel goede renners ‘een fout gemaakt’. Het was een totale uitputtingsslag waar nauwelijks op te trainen valt. Ook niet als je na je laatste voorbereidingskoers nog vrolijk honderd kilometer extra gaat trainen om de kilometers van het WK in je benen te krijgen zoals Van der Poel dat vorige week deed. Nee, ik denk dat ook Van der Poel 'gewoon' niet goed genoeg was over 260 kilometer in de regen en de wind. Dat maakt het WK een aparte koers waarin het podium niet te voorspellen is. Zelfs niet als er drie naar de finish rijden, waarvan er één regelmatig een massasprint wint. Sprinten is dan geen sprinten meer, dat is vechten. Ook voor Van der Poel was het, net als alle anderen, vooral vechten tegen de regen en de wind. Zijn lichaam was simpelweg na bijna 250 kilometer leeg. Küng, Pedersen en Trentin bleken nog wel wat energie in de motor te hebben. De rest kon het tempo niet volgen, laat staan aanvallen.'

Wat had Nederland anders kunnen doen om toch de wereldtitel te pakken?
'Niks. Hier kun je niks tegen doen. Wellicht als alles bij elkaar was gebleven had Van der Poel minder energie verspild en de massasprint gewonnen. Maar er zaten nog veel andere sprinters in die groep. Het was absoluut geen zekerheid geweest dat hij dan zou hebben gewonnen. Op deze manier, in normale omstandigheden, was die kans wel heel groot geweest.'

Hoe hebben de Nederlanders naast Van der Poel het eigenlijk gedaan?
'Iedereen heeft zijn taak volgens mij prima uitgevoerd, of kon niet harder. Van Emden en Weening hebben een fantastische wedstrijd gereden in dienst van Van der Poel. Ook Van Baarle kwam naar mijn mening goed voor de dag. Teunissen kon helaas niet mee. Die zat nota bene mee met de juiste groep. Hij was, net als Van der Poel, niet sterk genoeg tegenover die andere jongens. Terpstra idem, ook hij was niet sterk genoeg om wereldkampioen te worden of in ieder geval in aanvallend opzicht iets te doen. Langeveld is gevallen. Dat is wel heel jammer, want die kan dergelijke weersomstandigheden goed aan. Van Mollema heb ik eerlijk gezegd weinig gezien. Als ik alles zo bij elkaar optel klopte de tactiek in de koers dus voor het grootste deel. De uitvoering, tot op dertien kilometer voor het einde, ook.'

Mads Pedersen, wereldkampioen outta nowhere, maar mán, wat een renner!
'Inderdaad. Daar kun je niet omheen. Ik deed vorige week verslag van een koers in Frankrijk waarvan ik naam inmiddels alweer kwijt ben. (Grand Prix d’Isbergues, red.) ‘Zegt toch niks’, dacht ik toen. Ik ben bang dat ik daar wat voortekenen heb gemist, want Pedersen won daar solo en bleef het peloton ruim voor. Dat was indrukwekkend, maar gezien het deelnemersveld legde ik niet direct een link met het WK. Pedersen is natuurlijk een sterke jongen. Dat weten we allemaal. Maar we schrijven hem toch bijna nooit bij de favorieten op. Een beetje een anonieme coureur waar iedereen bij denkt: een goede renner, maar geen eindwinnaar van grote wedstrijden. Als wij ons als wielerkenners een beetje meer in deze jongen hadden verdiept en de optelsom hadden gemaakt wat betreft zijn uitslagen, de wedstrijden waarin hij deze uitslagen reed en zijn veelbelovende leeftijd… dan was dit wellicht een minder grote verrassing. Maar dat is achteraf natuurlijk makkelijk praten.'

En Matteo Trentin was eigenlijk de grote loser van de dag…
'Ik betrapte hem op de laatste helling voor de finish op een lach. Zo van: hier ga ik eens even van genieten voordat ik straks met die trui op het podium sta. En terecht. Hij was, op papier, veruit de snelste, terwijl die andere twee al langer in de aanval waren en vooral voor een podium leken te strijden. Dat was immers voor zowel Pedersen als Küng een prima prestatie geweest. Wellicht dat het lossen van Van der Poel al wel een voorteken was, want er gebeuren rare dingen op WK’s. Ik had me als Italiaanse bondscoach, na de overwinning van Viviani in Alkmaar, waarschijnlijk ook al rijk gerekend. Niets bleek minder waar.'

De Belgische kranten en fans spraken over een Belgische ‘blamage’ op het WK. Vind jij dat ook?
'Ja. De Belgen hebben het enorm laten afweten, maar dat hebben ze grotendeels aan zichzelf te danken. Het is iedere keer hetzelfde liedje. De Belgen zetten alle generaals bij elkaar wat tot een soort 'dreamteam' zonder aanvoerder leidt. Vervolgens pikken de media het op en komt elke scheet van Evenepoel op papier te staan. Dit keer ging het zelfs nog een stapje verder door te spreken over ‘de sterkste formatie met slechts één knecht’. Die knecht, Tim Declercq, kun je dus ook niks verwijten. De rest zou dan moeten profiteren van wat de andere ploegen doen. Dat gaat toch helemaal niet? Niemand gaat in dienst van de Belgen rijden. Ik heb Lampaert uiteindelijk enorm veel kopwerk zien doen nadat niemand in staat bleek de sterksten van de dag te kunnen volgen. Dan is er duidelijk, buiten de val van Gilbert om, iets compleet fout gegaan als je zo goed bent als je zegt. Nee, van de Belgische tactiek waar vooraf zoveel over was geschreven en gesproken kwam niks terecht. Ik had van tevoren ook mijn vraagtekens bij deze selectie. Ik denk dat Jasper Stuyven terecht kritiek uitte op het feit dat hij niet mee mocht. Hij, en ook Tiesj Benoot, hadden, zeker gezien de omstandigheden, goed voor de dag kunnen komen.'

Hoe heeft Remco Evenepoel het gedaan op zijn eerste WK?
'Hij heeft een fantastische tijdrit gereden natuurlijk. Dat Rohan Dennis zo goed zou zijn had ik niet zien aankomen. Hij heeft het dus echt fantastisch gedaan en die trui komt er vast nog wel voor hem. In de wegwedstrijd vond ik zijn opgave niet heel opvallend. Maar als al die ervaren jongens deze koers al niet konden verteren… laat staan die jonge Evenepoel. Slechts 46 renners reden de koers immers uit. Zijn kans komt nog wel.' 

Wie vond je dit WK nog meer tegenvallen?
'Om terug te komen op het optreden van de Belgische selectie. Wellicht dat Verbrugghe te veel onder de indruk was van Deceunick-Quick-Step en die renners een streepje voor hadden. Het waren juist deze renners, die het hele jaar al moeten presteren van de grote baas, die het dit WK af lieten weten. Alaphilippe, Asgreen, Jungels… allemaal vielen ze door de mand. Je kunt simpelweg niet het hele voorjaar goed zijn én minstens in één grote ronde meerdere etappes winnen én het liefst ook nog een goed klassement rijden én op het WK schitteren. Dat is niet realistisch. Verder had ik meer verwacht van Alexey Lutsenko en, zeker na vorig jaar, Michael Woods. Ten slotte denk ik dat Valverde het na een paar honderd kilometer wel genoeg vond. Geef hem eens ongelijk, wat heeft hij niet gewonnen?'

Was dit het mooiste WK ooit?
'Het komt weinig voor dat ik een WK niet mooi vind. Er gebeurt, meestal, van alles. Dat was ook dit jaar zo. Ik vond vorig jaar ook een fantastische editie met die enorm steile heuvel op het laatst waarbij Dumoulin al zigzaggend omhoog ging. Dit keer maakten de weersomstandigheden het extra mooi. De winnaar gaat mogelijk nog een hele mooie carrière tegemoet, dus misschien dat wij het ons nog vaak gaan herinneren.'

Over dat heroïsche waar we daarstraks mee begonnen… Annemiek van Vleuten. Dat kan toch inderdaad helemaal niet?!
'Zoals ik net al aan gaf: ik vond het een 'Froome 2.0-solo', maar deze was eigenlijk nóg imposanter, want de totale afstand was groter en het is een eendagskoers. Over koerstactiek en achterliggende gedachtes over klassementen is er dan ook geen gezeik. Gewoon rammen en kijken waar het schip strandt. Dat deed Van Vleuten ook. Alsof ze met de mannen van Mitchelton aan het trainen was streepte ze ieder rondje weer af. En iedere keer, op één ronde na, werd het verschil met de eerste achtervolgsters groter. Als je het over het mooiste WK hebt.. Wat de vrouwen betreft is deze editie dat wel. Ik denk dat dit bij de vrouwen zelden is vertoond. Niet op een WK in ieder geval.'

Arme Anna van der Breggen. Weer tweede en nu is haar solo van vorig jaar ook al overtroffen…
'Nou ik denk dat Van der Breggen uiteindelijk dik tevreden terug mag kijken. Ze heeft de Olympische titel… inderdaad die race waarin Van Vleuten in winnende positie zo hard op haar plaat ging, naast de wereldtitel van vorig jaar ook op zak. Eigenlijk had het podium in Rio 2016 ook zoiets moeten zijn, met Van Vleuten op één en Van der Breggen op twee. Het verhaal is bekend en zal Van Vleuten altijd een beetje bijblijven. Het feit dat zij zich zo terug knokte en eigenlijk alles won wat er te winnen viel, verdiend louter respect. Ik denk dat Van der Breggen dan ook nu haar meerdere wel in Van Vleuten zal erkennen.'

In de tijdrit werd Van der Breggen tweede, achter ene Chloe Dygert. Die schijnt wel wat te kunnen. Kende jij haar al?
'Nee. Moet ik mij nu schamen? Ik durf te zeggen van niet. Deze fantastische renster reed eigenlijk al haar wedstrijden in het Noord-Amerikaanse circuit. Dat kennen we van midden in de nacht naar Eurosport kijken hoe Trek-Segafredo en wat andere WorldTour-teams tegen een peloton aan Noord-Amerikaanse ploegen in de Tour of Utah of de Tour of the Gila koerst. Lange, eindeloze en omhooglopende wegen met uiteindelijk een boog in de middle of nowhere. Wellicht dat ik de uitslagen die online voorbijkwamen wat beter in de gaten had moeten houden. Enfin, we hadden haar natuurlijk allemaal moeten kennen van de baan. Daar versloeg zij niemand minder dan Van Vleuten in het achtervolgingsonderdeel op het wereldkampioenschap. Sterker nog, Van Vleuten werd daar door deze mevrouw gedubbeld. Dygert is een klasbak, eentje die nog heel veel gaat winnen. Schrijf haar maar op voor de komende jaren. De Nederlandse vrouwen gaan er in ieder geval een taaie klant aan hebben.'

Nu we het toch over tijdrijden hebben: hoe knap is het om als Rohan Dennis zijnde de concurrentie zó te vermorzelen, terwijl je onderweg de hele tijd je middelvinger omhoog houdt?
'Haha! Ik was een beetje sprakeloos. Ik blijf het allemaal een heel raar verhaal vinden wat ik nog steeds niet helemaal begrijp. Iedereen lijkt er desondanks wel een mening over te hebben, maar zolang het laatste woord over zijn opgave in de Tour, het niet en dan weer wel breken met zijn ploeg en deze wereldtitel niet is gezegd kan ik de puzzelstukjes ook niet leggen. Het feit is dat Dennis vlak voor de tijdrit in de Tour uit zijn ploeg stapte. Naar eigen zeggen ging hij ‘door de moeilijkste periode in zijn leven’. Wat hield dit in? Dat weten we volgens mij nog steeds niet. Vervolgens blijft het onduidelijk hoe het nu precies tussen hem en Bahrain-Merida zit. We wisten niet of hij nou wel of niet bij de ploeg bleef. Vervolgens blijkt hij wel aan het WK mee te doen. Over zijn voorbereiding is weinig bekend. ‘Het zal na zo’n moeilijke periode wel helemaal niks worden’, dacht iedereen, inclusief ikzelf. Dat hij dit er dit dan op een WK uitperst verbaasd iedereen dan ook. Hoe hij het, op een fiets van BMC, voor elkaar krijgt… ik heb eigenlijk alleen nog maar meer vraagtekens gekregen. Zullen we het ooit te weten komen? De bal ligt bij Dennis zelf.'

Nederland pakt twee keer goud, met Van Vleuten en op de Mixed Team Relay, maar het wáren er drie. Is die derde van Nils Eekhoff er terecht weer afgehaald?
'Wat denk je zelf? Ik heb er geen woorden voor. Wil er eerlijk gezegd ook geen woorden meer aan vuil maken. Eekhoff zal voor mij de boeken in gaan als de winnaar van deze wedstrijd. Volgens mij zal, op een paar Italianen na, iedereen daar zo over denken.'

De UCI heeft zich deze week niet echt populair gemaakt: Eekhoff, kritiek op de Relay, de sokkendiscussie, de in het water gevallen tijdrit, de chaotische beslissingen omtrent het weer… Wat een bende!
'Het was niet best. Ik denk dat je Twitter maar even hoeft te openen en de hashtags omtrent deze onderwerpen komen naar voren. Ik kan niet anders dan mij erbij aansluiten. De tijdrit was niet veilig genoeg, dat had anders gemoeten. De sokken zijn niet zó belangrijk zoals zij zeggen, dan had Evenepoel, na het optrekken van de sokken na de start, immers ook een consequentie van zijn actie moeten ondergaan. Wat de Relay betreft wil ik het een beetje voor de UCI opnemen. Dit onderdeel staat namelijk niet alleen bij het wielrennen in de kinderschoenen. Bij de triatlon is het een zeer succesvol en Olympisch onderdeel geworden. Bij het zwemmen en in de atletieksport staat het, net als bij het wielrennen, nog in de kinderschoenen en klinkt er optimisme. Ik denk dat het dan ook tijd is om het onderdeel serieus te gaan nemen. Wat betreft de scheve verdeling van het prijzengeld kun je natuurlijk wel je vraagtekens zetten. Ook denk ik dat we er meer gedurende het jaar moeten gaan zien. Zouden we, eens in de zoveel tijd, een 'interland' in het wielrennen inclusief dit onderdeel kunnen organiseren? Het is maar een idee…' (Foto: Proshots)

Door: Marijn van den Berge (E-mail: marijn@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Marijnvdberge97 )

Met dank aan: Jorn Schulting (E-mail: jorn@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Jornschulting95 )


Tags:

Meer nieuws


Reageren

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!