Column: Van der Poel als gezicht van de puber die wél keuzes moest maken IDL-producties

Column: Van der Poel als gezicht van de puber die wél keuzes moest maken

Door Bram van der Ploeg 15 mei 2020 | 10:45


Mathieu van der Poel gaat nog een paar jaartjes door op de mountainbike. De Nederlander meldde het dinsdagavond alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij nóg eens drie jaar drie disciplines gaat combineren. En misschien is dat ook wel zo, al is het maar om aan al die pubers en ouders van pubers te laten zien dat het kan, ook in 2020.

Ik ging deze week naar een sportwinkel, onderdelen kopen voor mijn fiets, en liep naar buiten met een basketbal, een paar skeelers en een tenniscap. Wie het walhalla van zo'n sportloods inloopt, wordt altijd weer geconfronteerd met hoe klein je eigen leven eigenlijk is. Er zijn zoveel andere leuke sporten, zoveel andere dingen om te doen. Ik zit een paar keer per week op de fiets, maar heb thuis inmiddels de materialen om ook acht andere sporten te beoefenen. 

Sporten werd altijd aangemoedigd

Ik heb zitten nadenken waar dat vandaan komt. Allereerst ben ik nogal materialistisch. Als ik een nieuwe sport ga beoefenen, koop ik het liefst meteen het hele pakket. Of dat nu om kickboksen, yoga, trainen met kettlebells of tennissen gaat. Daarnaast word ik nogal snel enthousiast van nieuwe dingen. Nu ik de Netflix-serie over Michael Jordan (The Last Dance) kijk, heb ik zin om alles te lezen over basketbal, wedstrijden te kijken en het zelf te doen. Vandaar die basketbal dus, in mijn mandje.

Maar bovenal kom ik uit een gezin waar sporten altijd werd aangemoedigd. Ik heb op gymnastiek gezeten, volleybal, tennis, voetbal, ik heb gezwommen en we gingen altijd skiën. Laat ik voorop stellen dat mijn ouders er kennelijk de financiële middelen voor hadden om mij dit te laten doen, maar mijn sportinteresse is mede daardoor altijd al breed geweest. Uiteindelijk heb ik het langst gevoetbald en getennist, maar van tunnelvisie was en is nooit sprake geweest. 

Toch was ik één van die honderden kinderen die een keuze moest maken, zoals ieder jaar veel kinderen dat moeten. De pubers gaan naar de middelbare school, krijgen minder tijd, de portemonnee van de ouders raakt leeg en dus blijft er voor velen vaak één sport over. Voor mij was dat voetbal, het tennisracket liet ik vanaf dat moment in de kast. Als ik eraan terugdenk is dat best jammer, want ook tennis was zo leuk, maar ik begrijp heel goed dat al die pubers in die fase niet altijd meerdere sporten kunnen blijven beoefenen. Er komt ook een eerste bijbaan en er moeten goede cijfers worden gehaald. 

Van der Poel kiest voor tennis én voetbal

Van der Poel is in dat opzicht het gezicht van de pubers die een keuze moesten maken toen ze jong waren. Van der Poel beoefent nog iedere dag drie disciplines; op de crossfiets, de mountainbike en de racefiets. Hij is de man die aantoont dat het kan en dat je met plezier en enthousiasme ook gewoon de keuze kan maken om het te blijven doen, wat de rest ook zegt. De weg lonkt, en veel wielerkenners vinden dat de weg de hoofdzaak moet worden, maar Van der Poel kiest anders. Hij kiest voor tennis én voetbal, voor basketbal én gymnastiek. 

Multitalent Van der Poel heeft mee dat hij in alle sporten die hij beoefent ook meteen de beste van de wereld is, maar hij bewijst vooral dat hij doet wat hij leuk vindt. Het is de beste boodschap die een topsporter kan geven aan alle mensen die als puber een sport hebben laten vallen, en er nooit meer aan zijn begonnen. Ik ga vanmiddag naar het basketbalveldje om de hoek, schrijf me volgende maand in bij de plaatselijke tennisvereniging en zal één van mijn vrienden eens appen of ze binnenkort een balletje willen trappen. In de geest van Mathieu van der Poel. 

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: redactie@indeleiderstrui.nl


Tags:

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst, wees de eerste!

Reageer


Meer nieuws