Like ons!
Interview | Gepensioneerde Ceulen over Sunweb, Dumoulin, Oomen en meer

IDL-producties

Interview | Gepensioneerde Ceulen over Sunweb, Dumoulin, Oomen en meer

De renners van Team Sunweb stonden in al die jaren in de spotlights, maar voor en na de finish konden zij altijd terecht bij Bennie Ceulen. De 67-jarige Limburger besloot er na 2018 een punt achter te zetten en dat is een groot gemis voor de ploeg van Tom Dumoulin. In de Leiderstrui sprak uitgebreid met de man die alle successen van Team Sunweb in de afgelopen tien jaar van dichtbij meemaakte.

Ceulen heeft een lange en succesvolle carrière achter de rug. Hij schopte het als jonge renner tot het profpeloton en was daarin ploegmakker van latere Tourwinnaars Lucien van Impe en Bernard Hinault. Toen zijn actieve loopbaan erop zat, werd hij journalist. Bij De Limburger en het Limburgs Dagblad was hij opgeteld dertig jaar actief. Tien jaar geleden benaderde Iwan Spekenbrink hem, met alle gevolgen van dien. ‘Ik was als Nederlands vertegenwoordiger van de Tourorganistie betrokken bij de organisatie van de Grand Depart in Rotterdam, was al jaren perschef van de Amstel Gold Race en was namens de Provincie Limburg  druk in de weer met de lobby om de wereldkampioenschappen naar onze provincie te halen.  Ik kreeg plots een telefoontje van Iwan Spekenbrink, die ik persoonlijk niet eens kende. De visie van hem over zijn ploeg Skil-Shimano sprak mij meteen aan in ons eerste, lange gesprek. Ik vond het een mooie uitdaging om er samen voor te gaan. De bedoeling was om het voor één jaar te doen, maar het zijn er tien geworden’, zo lacht Ceulen.

‘Twitter, niemand kon ermee omgaan’

Als persvoorlichter vervulde hij de afgelopen jaren een belangrijke rol bij de ploeg, die in 2009 als Skil-Shimano nog geen schim was van de succesvolle formatie van vandaag de dag. De ploeg maakte zijn Tour-debuut in datzelfde jaar. ‘Mijn takenpakket van toen kun je natuurlijk niet vergelijken met die van afgelopen jaren. We waren nog een kleine ploeg met vrijwel alleen onbekende renners.  Maar ik bewaar ontzettend mooie herinneringen aan die eerste Tour. We hebben het toen heel goed gedaan en aanvallend gekoerst. We zaten een paar keer in de kopgroep, in één waaier-etappe zelfs met zes man. Zonder te winnen hadden we een voldaan gevoel en dat werd toen al gewaardeerd door de Tourorganisatie en de media. De media moesten ons toen nog goed leren kennen. Gelukkig had ik dankzij mijn lange journalistieke loopbaan en 25 jaar correspondentschap van de Franse sportkrant l’Equipe een groot netwerk opgebouwd en kende ik iedereen in de wielerwereld.’

Dat het er in 2009 nog heel anders aan toeging, bewijst wel het verhaal van Ceulen over het gebruik van Twitter: ‘Twitteren stond toentertijd nog in de kinderschoenen. NRC of Trouw vroeg onze ploeg of onze renners misschien iedere dag één tweet wilden sturen. Dat was nieuw, bijna niemand deed het op dat moment en weinigen konden ermee omgaan. Ik moest onze renners er na iedere etappe aan herinneren dat ze een tweet moesten versturen. We hebben toen, mede ook omdat Kenny van Hummel dagenlang voor de bezemwagen reed, veel media-aandacht en publiciteit gegenereerd.’

Dat eerste seizoen werd voor Ceulen ook meteen duidelijk dat hij op de juiste plek zat. ‘We zijn vooral een ploeg die jonge renners opleidt en alle tijd geeft om zich te ontwikkelen. Onze aanpak en filosofie, met onder meer de ethiek heel hoog in het vaandel, was enorm vernieuwend voor de wielersport. Daar hebben we heel veel mee bereikt. Marcel Kittel was daarvan de eerste exponent. We hebben met hem mooie successen geboekt. Sindsdien hebben we ieder jaar stappen gezet en dat doen we nu nog steeds.’

‘Die wisselwerking met de media was gewoon perfect’

Het valt op dat Ceulen enkele weken na zijn laatste werkzaamheden als persvoorlichter nog graag in de tegenwoordige tijd en met ‘we’ spreekt. De beslissing om te stoppen, was dan ook niet makkelijk. Team Sunweb groeide ieder jaar en lijkt in een periode te zijn aangekomen dat het volop kan gaan oogsten. Hij was erbij toen Kittel veel etappes  won en het geel pakte en hij was erbij toen Dumoulin zijn eerste etappes in de Tour won. Hij zag ook van dichtbij hoe John Degenkolb monumenten won en hét klapstuk was in 2017 de Giro-zege van Dumoulin in Milaan. ‘Ik ben een bevoorrecht mens. Ik heb alles meegemaakt in mijn wielerleven’, zo kijkt hij zelf terug op zijn jaren als prof, journalist, organisator en als perschef in de periode bij Team Sunweb. ‘Ik moest een keer met pensioen gaan en het is mooi om dat zelf te kunnen beslissen. Als ik stop, dan moet ik helemaal stoppen. Die knoop heb ik nu doorgehakt. Onder leiding van collega Peter Reef staat er een heel goed communicatieteam, het is nu aan de jeugd.’

Volgens Ceulen wordt Team Sunweb dankzij zijn gastvrije en transparante media-aanpak gewaardeerd door het internationale journalistenkorps. Daar valt wat voor te zeggen. De AIJC (l’Association Internationale des Journalistes du Cyclisme) beloonde de ploeg niet voor niets met een trofee voor de wisselwerking tussen ploeg en media.  ‘In mijn ogen hebben we nooit problemen gehad met de media en zij nooit met ons. We staan open voor de pers, we zijn transparant, we zijn gastvrij en altijd benaderbaar. Die wisselwerking is gewoon perfect, dat is ook één van de krachten van onze ploeg. We hebben altijd veel mediabelangstelling gehad, behalve met Dumoulin de laatste jaren ook met Warren Barguil, die twee ritten en de bolletjestrui won in de Tour, en Michael Matthews die ook twee etappes won en de groene trui pakte. Je groeit in die rol, je past je aan aan de mediadrukte. Dat gaat vanzelf.’

Ondanks zijn afscheid, blijft Ceulen nog actief in de wielerwereld, als wieleradviseur van de Provincie Limburg. Bovendien ondersteunt hij de organisatie van Tom Dumoulins geesteskind, de Tour de Dumoulin. De afgelopen weken werd hij door meerdere mensen in het zonnetje gezet. ‘Bij de wielerverkiezing van Limburg werd mij tot mijn grote verrassing de oeuvreprijs uitgereikt uit handen van Tom Dumoulin. En ik kreeg nadien tijdens het Nederlands Wielergala ook de AIJC-award. Dat gaf een heel voldaan gevoel, temeer de mediawereld mij zo voor mijn inzet waardeerde. Daar mag ik trots op zijn, dan heb ik het blijkbaar goed gedaan. Vervolgens werd ik tijdens de sportverkiezingen van de Provincie Limburg opnieuw geëerd. Deze keer ook met de oeuvreprijs. Voor die uitreiking waren onze Nederlandse wielericonen Joop Zoetemelk en Jan Janssen present. Dat greep me wel aan. Nee, er is geen afscheidsfeest geweest, want ik hou niet zo van dergelijke feestjes. Voortaan kan ik op een andere manier gaan genieten van het wielrennen.’

‘Tom wist helemaal niets van wielrennen’

Maar niet voordat we nog wat hoogte- en dieptepunten uit de afgelopen tien jaar naar boven hebben gehaald. Hoogtepunten genoeg, één dieptepunt springt eruit: ‘Het moment dat enkele renners van ons tijdens het trainingskamp in Spanje van de weg werden gemaaid door een Britse automobiliste. Dat was dramatisch, met John Degenkolb, Chad Haga en Ramon Sinkeldam als grootste slachtoffers. Dat vergeet je natuurlijk nooit, er komt dan heel veel media-aandacht. Je moet intern goed overleggen hoe het aan te pakken, want iedereen wil weten hoe het was met onze renners. Soms konden we nadien niet eens met een volledige ploeg starten in bepaalde koersen. Dat vreselijke ongeluk was een enorme klap voor de ploeg, die we gelukkig hebben overwonnen. Al die jongens zijn gelukkig weer de oude geworden.’

‘Toen John Degenkolb mij afgelopen jaar in de Tour enkele dagen na zijn etappeoverwinning zag, kwam hij naar me toe om mij te bedanken voor het felicitatiebericht en omhelsde me’, zo vervolgt Ceulen. ‘Onze renners vonden het ook geweldig dat John die etappe won. Een mooiere etappe dan die in Roubaix kon hij niet winnen. Hij heeft bij ons jarenlang geknokt om een rit te winnen, maar het lukte telkens net niet. Het was heel mooi dat hij nu die rit won in de Tour. Daar geniet je van, ook als hij voor een andere ploeg rijdt. Het geeft wel aan hoe hecht wij zijn als team.’

Ceulen had zelf een hechte band met Degenkolb. ‘John was bij ons altijd heel geïnteresseerd in de historie van het wielrennen, net als Dumoulin nu ook wel is. Tom wist helemaal niets van de wielerwereld toen hij bij ons prof werd. Ik ben een fervent wielerliefhebber, al van jongs af aan. Ik ken vrijwel  iedereen in die wereld, maar weet ook heel veel van de historie. Dat is mijn passie. Daar heb ik met Tom vaak veel over gesproken en daar heeft hij veel van geleerd. Tom zegt zelf dat ik hem de liefde voor wielrennen heb bijgebracht. Daar is hij me dankbaar voor. Maar die relaties heb ik ook met andere renners. Ik loop de deur bij Dumoulin ook niet plat. Het is een belangrijke taak voor een persvoorlichter om een renner zo min mogelijk te belasten en de mediaverzoeken zo te organiseren dat ze er zo min mogelijk tijd in hoeven te steken. Maar de tijd die er is, moet wel effectief en goed zijn.’

‘Dumoulin was bang dat hij zijn podium ging verliezen’

Volgens Ceulen waren er eigenlijk geen renners met wie hij niet kon opschieten. ‘De ene renner praat graag met de pers en de ander heeft er minder zin in. Dat maak je die renner wel duidelijk, omdat ze allemaal als jonge renners beginnen bij ons. Je groeit niet alleen als renner, maar ook in de communicatie. Marcel Kittel heb ik weleens achter de kont aan moeten zitten, toen het wat minder met hem begon te gaan. Maar ik heb met alle renners goed kunnen werken. Soms stuiven ze weleens boos de bus in, maar dan laat ik ze even tot rust komen en uiteindelijk staan ze op mijn verzoek toch wel de journalisten te woord  als de eerste emoties gedaald zijn.’

Een vrij recent voorbeeld is Dumoulin, die na de negentiende etappe in de Tour voorbij de finish niet de kans kreeg om even de bus op te zoeken. Zijn frustraties over de winst van Primoz Roglic kwamen meteen op televisie. ‘Tom is spontaan en natuurlijk in zijn reacties’, verdedigt Ceulen dat moment. ‘Hij heeft altijd een verhaal en draait er niet omheen. Hij geeft zijn gevoelens prijs en zegt waar het op staat. Daar houden mensen van. Het is twee of drie keer gebeurd dat hij zich laat gaan, maar dat wordt hem niet kwalijk genomen. Soms moet die jongen dat kwijt kunnen en daar moet je begrip voor tonen. Hij was onzeker over zijn podiumplaats en wat hij op de fiets van Roglic en die motor had gezien, zagen wij niet op tv. Hij heeft het Roglic ook niet kwalijk genomen, maar Tom vreesde dat hij door het tijdverlies zijn podium ging verliezen.’

Met het toenemen van zijn resultaten, groeide ook het aantal interviewverzoeken voor Tom Dumoulin de afgelopen jaren. ‘Voor de Vuelta van 2014 kon je nog 1-op-1 interviews doen met Tom, bijvoorbeeld in Maastricht. Maar vanaf dat moment zijn we dat beter gaan organiseren met persmomenten. Journalisten konden dan één dag komen en Tom deed dan na de training van een uur of 15.00 tot 19.00 uur allemaal interviews achter elkaar. Een renner als hij kan niet iedere week interviews geven, want daar gaat te veel tijd in steken, al staat hij wel open voor de pers. Hij begrijpt ook dat de media er ook zijn voor de sponsoren, supporters en renners zelf. Als ploeg hebben we daar een goede oplossing voor gevonden.’

‘Oomen zie ik in het grote ronde-werk wel grote uitslagen rijden’

Volgens Ceulen is er één renner bij Team Sunweb die in de voetsporen kan treden van Dumoulin, en dan niet alleen qua prestaties. Sam Oomen is volgens hem een mooi voorbeeld dat leergierigheid een groot goed is. ‘Hij observeert Dumoulin steeds goed, dat deed hij ook in de Giro. In hoe hij koerst en met de media omgaat. Hij traint ook veel met Tom, dan gaat hij vanuit Brabant naar Limburg. Sam is heel leergierig en dienstbaar. Hij weet dat hij deze jaren moet investeren om er later veel  voor terug te krijgen. Dat heeft Tom ook altijd gedaan.’

‘Sam zie ik in de toekomst in het grote rondewerk wel grote uitslagen rijden, zoals hij zich nu ontwikkelt… Hij rijdt de Giro in dienst van Tom en wordt alsnog negende! Ik zie wel een parallel met Tom, ook qua overgave om alles te investeren in dat wielrennen. Hij kijkt goed om zich heen, hij ligt goed met de renners, is communicatief goed en in de media heeft hij ook stappen gezet. Ja, een heel lieve en aardige jongen die heel spontaan is’, zo klinkt het vol lof.

En als Oomen het niet doet, dan heeft de ploeg nóg meer parels in de gelederen. ‘Wilco Kelderman heeft heel veel tegenslag gehad, anders had hij niet veel minder ver gestaan dan Dumoulin. Hij is ook een jongen die in de toekomst een grote ronde kan winnen. Sören Kragh Andersen kan klassiekers winnen, iemand die nu al Parijs-Tours al gewonnen heeft. De ploeg wordt steeds breder en ze gunnen elkaar alles.’ (foto: Team Sunweb/Vincent Riemersma)

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: redactie@indeleiderstrui.nl

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven