Like ons!
Renner van de Maand januari: Impey tovert, Van Baarle koerst veelbelovend

IDL-producties

Renner van de Maand januari: Impey tovert, Van Baarle koerst veelbelovend

Een wielerseizoen is lang en er gebeuren veel dingen. Prachtige zeges, nare valpartijen en blessures, samenzwering, vetes en vooral heel veel hoofdrolspelers. Daarom kiest In de Leiderstrui elke maand een renner die in de ogen van de redactie de titel ‘Renner van de Maand’ verdient. Daarvoor moet diegene in eerste instantie presteren, maar niet minder belangrijk zijn de omstandigheden en het verhaal erachter.

In januari werd er voor het eerst in eeuwen, zo voelde het tenminste, weer gekoerst op de weg. Dat begon met de criteriums in Australië, maar vanzelfsprekend ook de Tour Down Under, de Cadel Evans Great Ocean Road Race en momenteel ook de Vuelta a San Juan en de Herald Sun Tour. En in die eerste weken viel er meteen al een drietal renners op.

3. Dylan van Baarle laat veelbelovende dingen zien

Noem het chauvinistisch, maar Dylan van Baarle is sterk aan het nieuwe seizoen begonnen. Met één top tien-klassering in de Tour Down Under en so far één vierde plaats in de Herald Sun Tour lijkt dat wel mee te vallen, maar voor Van Baarle is het geen misselijk begin van het seizoen. Hij handhaafde zich vrij moeiteloos tussen punchers en klimgeiten als Michael Woods, Daryl Impey en Wout Poels. Op Willunga Hill kwam hij binnen in het kielzog van George Bennett en Domenico Pozzovivo. Dat is zeker niets om je voor te schamen als je geen rasklimmer bent.

Zijn vorm bevestigde Van Baarle nog eens in de Herald Sun Tour, waar hij achter Woods, Richie Porte en Kenny Elissonde vierde werd in een zware etappe. Een loodzware klim met de top op slechts twaalf kilometer van de streep scheidde Van Baarle slechts een twintigtal seconden van de winnaar. Niet mis voor iemand die zijn najaar in duigen zag vallen door een onfortuinlijke val. Een val waar hij tot op de dag van vandaag nog klachten aan over heeft gehouden. Maar ondanks de klachten bestormde Van Baarle de Australische heuvels en belooft het veel goeds voor wanneer de Keutenberg, de Kwaremont en de Muur van Geraardsbergen de kuiten van menig renner weer uiteenrijten.

2. Droomdebuut voor Fernando Gaviria

De transfer van Quick-Step Floors naar UAE Emirates had veel voeten in de aarde. Tijd voor iets nieuws, kansen om door te groeien, geld of een groeiende rivaliteit. De precieze redenen van deze zeer opvallende, en peperdure, transfer zullen we nooit echt weten. Een overstap heeft voor een sprinter altijd gevolgen. Geen enkele wagon van de zo succesvolle Gaviria-trein ging mee naar de door olie gesponsorde ploeg en dus kon hij helemaal opnieuw beginnen met bouwen.

Een complete trein heeft Gaviria nog niet, maar het deerde hem niet. In zijn eerste koers voor zijn nieuwe ploeg schoot hij meteen raak, twee keer zelfs. Het is weliswaar ‘maar’ de Vuelta a San Juan, maar toch staan er spurtbommen als Sam Bennett, Alvaro Hodeg, Mark Cavendish en Peter Sagan aan de start. Als je daarvan wint ben je sowieso geen pannenkoek. Tevens was er een glansrol voor Simone Consonni, in voornamelijk de vierde etappe in San Juan. Hij zette Gaviria perfect af en sprintte nog naar de vierde plaats.

Gaviria en UAE konden zich geen beter debuut wensen en we kijken dan ook uit om Gaviria zich met de gehele sprintelite te zien meten. Het kan niet anders dan dat dat rammers van duels worden.

1. Daryl Impey, gentleman en tovenaar

Kijken we op de Wikipedia-pagina van Daryl Impey staat er vooral heel vaak: Zuid-Afrikaans kampioen, zowel in de tijdrit als op de weg. Impey is een Zuid-Afrikaans pionier van de wielersport. Hij was in 2013 de eerste die namens zijn land het geel pakte in de Tour de France. Maar ondanks dat alles is het vaak vooral stil rond Impey. Hij wint eens een ritje hier en daar en een eindklassement in tweederangs koersen, maar weinig spectaculairs.

Tót hij 33 kaarsjes uit mocht blazen. In 2018 kende Impey opeens zijn grootste triomf tot dan toe. Down Under, in die koers waar slechts een handjevol wielergekken de wekker voor zet, steeg hij boven zichzelf uit. Hij werd zomaar tweede op scherprechter Willunga Hill, niet ver achter koning van die heuvel Richie Porte. Het betekende dat hij plotseling de thuisfavoriet achter zich liet op eigen terrein. Het kon helemaal niet. Porte had deze koers moeten winnen.

De rest van 2018 verliep op zijn Impeys: niet spectaculair. En dus stond er aan de start van dit wielerseizoen weer het eeuwige vraagteken boven het hoofd van de Zuid-Afrikaan. Een vraagteken die hij op spectaculaire wijze wegvaagde door de zware heuvelrit naar Campbelltown te winnen. Het leverde hem niet de leiderstrui op. Deze had hij overigens ook een rit later kunnen pakken, toen klassementsleider Patrick Bevin hard viel in de finale. Maar Impey toonde zich een gentleman en legde het peloton net zo lang lam tot Bevin terug was.

En dus gebeurde het allemaal op Willunga Hill. Nog steeds was er wel wat scepsis. Mannen als Porte, Poels en Woods waren niet ver weg in het klassement. Maar toch flikte Impey het. Winnen deed hij niet op Willunga Hill, want op die heuvel kan alleen Porte zegevieren, maar de renner van Mitchelton-Scott beet zich vast in het wiel van de Trek-renner, finishte in dezelfde tijd en wederom deed hij iets wat onmogelijk was: Richie Porte verslaan in de Tour Down Under. Bovendien werd hij de eerste renner ooit die twee keer de Tour Down Under achter elkaar won. Daarom is Daryl Impey Renner van de Maand januari. De kans dat het ook de enige keer is dat hij deze titel dit jaar krijgt is groot. (Foto: screenshot)

Marijn van den Berge (E-mail: marijn@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Marijnvdberge97 )

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven