Like ons!
Column: Verlangen naar cocon Van der Poel, Terpstra, Dumoulin of Kruijswijk

IDL-producties

Column: Verlangen naar cocon Van der Poel, Terpstra, Dumoulin of Kruijswijk

Wie succes heeft, is gespreksonderwerp nummer één en over wie wordt gesproken, die beheerst het nieuws. In de Leiderstrui leek de afgelopen maanden soms wel een fanpagina van Mathieu van der Poel, want iedere dag was er wel iets te melden over de meest getalenteerde Nederlandse renner in jaren. Zijn vriendin, zijn ploeg, zijn contract, zijn training, zijn voeding en bovenal zijn prestaties. Wie 32 van de 34 wedstrijden wint, verdient al die aandacht.

Nu Van der Poel het cross-seizoen heeft beëindigd en hij zijn focus verlegt naar de weg, donderen veel wielerfans ook hardhandig uit hun cocon. In die cocon was het Van der Poel voor en Van der Poel na. Met de week werd het boeiender om dit fenomeen te volgen. En op een gegeven moment wil je alles van hem weten. Omdat hij je in vervoering brengt, als een soort idool. Aan heldenverering geen gebrek in wieleren-land.

Zie het een beetje als de Olympische Spelen, waar je weken lang in je joggingbroek op de bank ligt, kijkend naar sporten die je nog nooit hebt gezien. En denk aan hoe je al die Nederlanders aanmoedigt, terwijl je een jaar later misschien wel helemaal niets meer hebt met die handbaldames. Die cocon, daar zaten we in met z’n allen en als redacteur van In de Leiderstrui was het lastig om je niet mee te laten zuigen door de wervelstorm die Mathieu van der Poel heette. De koersen op de weg konden daar amper van afleiden; de gedachtegang ging helemaal in de aanloop naar het WK van cross naar cross.

Nu die cocon hardhandig is open gebarsten, zoek ik en met mij de wielerfan naar een nieuwe tunnel. Want een fan heeft een cocon nodig; houvast in een lang wielerjaar. Het voorjaar, de Giro, De Tour, de Vuelta, keer op keer is er een wedstrijd of een renner die je grijpt. Een beetje zoals Niki Terpstra ons ineens wekenlang in de greep had in het voorjaar. We konden ineens niet wachten op de liedjes na afloop, we keken met z’n allen naar doordeweekse koersen die we zonder zijn succes misschien alleen in de samenvatting hadden gekeken.

In de Giro en de Tour greep Tom Dumoulin ons bij de keel. Dagelijks keek ik uit naar het nietszeggende gesprekje met de NOS bij de start, ik kon niet wachten op een glimp na afloop en ieder bericht over Dumoulin op de site bewees; Nederland zat met mij in een cocon. Steven Kruijswijk deed ook een dappere poging in de Tour, maar toch vooral in de Vuelta. Want in de Ronde van Spanje hadden we houvast nodig; een reden om iedere dag weer zenuwachtig op de bank te zitten. Kruijswijk bood die houvast.

Ik kijk drie dagen nadat ik uit de Van der Poel-cocon ben geflikkerd al uit naar de volgende renner die mij het hart op hol brengt. Dat hoeven niet dezelfde namen te zijn, sterker nog: Doe vooral iemand anders. Dat is de charme van het wielrennen, nietwaar? Je bent doorgaans niet voor één renner; je laat jezelf iedere koers weer verbazen. Het kan voorkomen dat je in één jaar plots tijdschriften koopt en openslaat omdat je alles wil lezen over Vincenzo Nibali, Peter Sagan, Antwan Tolhoek en Wout van Aert. Allemaal in één jaar.

Ik verlang naar een nieuwe cocon en dus ben ik veel te enthousiast over het begin van koersen zoals de Ruta del Sol en de Ronde van de Algarve. Wie volgt Van der Poel op? Of doet Van der Poel dat misschien zelf door te verbazen op de weg in het voorjaar? Gaat Fabio Aru mij misschien weer gek maken, zoals hij dat deed met zijn grinta in de Tour van 2017? Of gaat Dylan van Baarle zijn vorm uit Australië doortrekken naar een langverwachte klassieker-zege? Ik kan niet wachten, want niets is zo beïnvloedbaar als een wielerfan die wacht op een nieuw seizoen. (foto: Team Sunweb/Cor Vos)

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: redactie@indeleiderstrui.nl

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven