Like ons!
Column: Mathieu van der Poel op een fiets; verbaas u niet, verwonder u slechts

IDL-producties

Column: Mathieu van der Poel op een fiets; verbaas u niet, verwonder u slechts

De geboorte van een kind. De schoonheid van de natuur. Lionel Messi en een bal. Mathieu van der Poel op iets met twee wielen. Alles lijkt zo gewoon. Het is er. Het gebeurt. Pas als iets afwijkt van wat ondertussen gewoon is geworden, kijken we als mens op. 

Zondagmiddag, in het zonnetje op de bank. Zie Van der Poel door een bloembak rijden, zijn hand opsteken en ongenadig hard kennis maken met de straatstenen. Hij blijft zitten en het lijkt voorbij. Appgroepen ontploffen. Zonde, hij deed zo goed mee, dit zal wel einde koers zijn. Het peloton dendert verder. Devolder wachtte niet en al snel in de achtervolging moest hij het alleen doen. Het debuut in een klassieker lijkt op een grote teleurstelling uit te lopen.

Toch stapt hij weer op. Kansloos lijkt het, de achterstand is groot en de koers is al losgebarsten. Een groepje achtervolgers, die niet voor niets op achtervolgen aangewezen zijn, is enige tijd zijn gezelschap. Zodra de weg iets omhoog loopt volgt een versnelling en lossen zijn kompanen. Hij vliegt renners voorbij en opeens is hij daar weer in de groep der favorieten. In het laatste wiel rijdt de man in het rood-wit-blauw weer mee met de besten.

Devolder wordt naar de kop gemaand om koers te maken. Het ene moment bebloed op de stoep, even later weer voorin om te winnen. Kleine demarrage hier, sprongetje daar. Hij begint achteraan in de groep op de laatste beklimming van de Oude Kwaremont. Bettiol springt, Van der Poel ziet het niet en hij hoort het ook niet in zijn oortje, laat hij achteraf weten. Lang is hij in de veronderstelling dat hij vooraan in de koers rijdt.

Het blijkt niet het geval. De verrassende Italiaan zien ze niet meer terug. Het wordt sprinten voor plek drie omdat Asgreen de groep nog ontvlucht. In de sprint moet Van der Poel alleen Kristoff voor laten gaan. Sagan, Matthews, Keukeleire en Naesen finishen achter de Nederlander. Na afloop gaat het over twee mensen; natuurlijk over de grandioze winnaar Bettiol, maar misschien nog wel meer over Van der Poel. De man die de harten steelt van de liefhebbers en de monden open doet vallen van verbazing.

Dinsdagnacht kwam ik terug van mijn werk. Ik had al meegekregen dat Van der Poel de eerste etappe in het Circuit Cycliste Sarthe had gewonnen. Het wekte geen verbazing. Scrollend door mijn tijdlijn op Twitter stuitte ik op een slow motion video van de sprint. In de laatste twintig meter is Van der Poel nog nergens te zien. Opeens is hij daar. Boris Vallée lijkt stil te staan. Van der Poel lijkt wel te worden geteleporteerd. De handen kunnen weer de lucht in.

Ik kijk het filmpje een keer of tien, maar snappen doe ik het nog niet. Al zoveel woorden gewijd aan de afgelopen dagen, maar de beste reactie was misschien maar wat ik gisternacht onbewust deed. Een stilzwijgend lachen, hoofdschudden en schouders ophalend. Verbaas u niet, verwonder u slechts. (Foto: screenshot Youtube TV3)

Aljan Wassens (E-mail: aljan@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Crocmaz)

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven