Like ons!
Tien jaar Team Sky: Klassementsdominantie, verdronken sprinters en zwart randje

IDL-producties

Tien jaar Team Sky: Klassementsdominantie, verdronken sprinters en zwart randje

Opeens was daar de headline: ‘Sky stopt met sponsoring wielerploeg’. Jaarlijks komen en gaan sponsoren in de wielerwereld. Maar Sky? Dat kwam als een enorme schok, en ook als een enorme klap. Het verdwijnen van de hele ploeg zou het hele hedendaagse wielrennen 180 graden draaien. Grote renners zouden op de markt komen, grote ronde-tactieken zouden worden hertekend. Maar bovenal zou het wielrennen ook veertig miljoen euro armer zijn. Dave Brailsford en co. zullen wat slapeloze nachten hebben gehad, maar uiteindelijk kwam er bevrijdend nieuws: multimiljardair Jim Ratcliffe en INEOS springen in het enorme financiële gat. Per 1 mei 2019. En ondanks de doorstart, is het wel het einde van een tijdperk. In de Leiderstrui blikt terug op tien jaar Sky.

Het begon allemaal in 2010, toen Team Sky de eerste Britse WorldTour-ploeg ooit zou worden. Verschillende oud-renners waren het brein achter het project. Onder meer Scott Sunderland, Marcus Ljungqvist, Sean Yates én Steven De Jongh vormden de bakermat voor de formatie die uit zou groeien tot de dominante factor in de WorldTour. Het doel was om binnen vijf jaar de eerste Britse Tour de France-winnaar voort te brengen. Daarover later meer. Het eerste jaar was wisselvallig voor Sky, maar met winst van Juan Antonio Flecha in Omloop Het Nieuwsblad en een etappezege van Bradley Wiggins in de Giro mocht Sky zeker niet klagen.

De reis naar klassementsdominantie

Die etappezege van Wiggins was het opstapje naar meer. In 2011 werd er een schepje bovenop gedaan, wat resulteerde in twee etappezeges in de Tour de France van Edvald Boasson Hagen. Later zou Sky in de Vuelta een etappe winnen met rijzende ster Chris Froome. Klassementen rijden ging echter niet van harte. Wiggins kwam al in de eerste Tourweek ten val en brak zijn sleutelbeen. Geraint Thomas verloor zijn witte trui daar aan Robert Gesink. De revanche kwam in de Vuelta, waar Wiggins als kopman derde werd, maar Froome als aanvaller zijn weg naar het spreekwoordelijke zilver fietste. Het was de doorbraak van Sky in de grote rondes.

Het doel om binnen vijf jaar een Britse Tour de France-winnaar af te leveren slaagde, want al in het derde jaar van Sky pakte Wiggins de grootste prijs in het wielrennen. Samen met Froome was hij in 2012 een onklopbare tandem in het hooggebergte. Maar het had ook anders kunnen lopen, want waar Wiggins en Froome de Tour de France afsloten met een één-tweetje, had het ook andersom kunnen zijn. In de negentiende etappe was Froome duidelijk de sterkste en reed hij zijn kopman er liefst drie keer af. De instructies waren echter duidelijk: wachten. En dus werd Wiggo de eerste Britse Tour-winnaar.

Wisseling van de wacht

Het zou de enige zege in een grote ronde worden voor Wiggins, want in 2013 werden de duivels in de benen van Froome ontketend. En hoé. Hij won drie Tour-etappes én het algemeen klassement met meer dan vier minuten voorsprong op Nairo Quintana. Nooit eerder was Sky zó dominant. De ploeg rook dat het met Froome iets bijzonders ging doen en versterkte de al oersterke ploeg nog maar eens. In de jacht op de hattrick in 2014. Die kwam er niet, want Froome viel al in etappe 4 uit en Mikel Nieve was de beste renner op de achttiende plaats.

De derde Tourzege van Sky kwam er wel in 2015. Wout Poels en Nicolas Roche werden gehaald en met een team met onder meer König, Porte, Stannard, Rowe en Thomas hielpen de twee Froome aan zijn tweede zege. Een persoonlijke hattrick liet niet op zich wachten in 2016, toen hij iedereen weer eens op vier minuten reed en in 2017 deed Froome daar nog een schepje bovenop. Toen won hij de Tour de France wederom, maar plakte hij er bovendien nog een dominante Vuelta-zege aan vast. Het was de eerste dubbel voor Froome en Sky.

De dubbel werd ook in 2018 gepakt, maar dan met twee verschillende renners. Froome leek een geklopt renner in de Giro d’Italia, maar een uitgekiende strategie in de beroemde Finestre-etappe bracht de Brit alsnog de eindzege. Vervolgens was de Tour de France een verrassende prooi voor Geraint Thomas, met Froome op plaats drie. Maar er werd ook een ander Sky getoond. Waar het in de jaren heel veel kritiek oogstte door amper aan te vallen, maar vooral hard op kop te rijden, was de putsch voor de eindzege in de Giro er eentje van een andere planeet. En in tegenstelling tot 2012, mocht een schaduwkopman de Tour de France ditmaal wel winnen.

Palmares grote rondes:
6 x Tour de France (2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018)
1 x Vuelta a Espana (2017)
1 x Giro d’Italia (2018)

Sprinters verdrinken in klassementsgeweld

Zo goed als Sky het in de klassementen van de grote rondes deed, zo slecht opereerde men met de sprinters. In 2011 won parttime sprinter Boasson Hagen nog twee Touretappes, maar in zijn overige dienstverband tussen 2010 en 2014 wist de Noor nooit meer ouderwets te shinen. Toch had Sky het gevoel om wat met sprinters te moeten doen. Daarom haalde het Mark Cavendish. En niet alleen Cavendish, maar ook zijn halve HTC-Highroad-trein, met wie hij in de voorgaande jaren liefst twintig Touretappes en dertien etappes in Giro en Vuelta had gewonnen. En ook bij Sky ging het niet verkeerd met drie Giroritten en drie Touretappes, maar het etterde tussen de twee partijen. Sky had klassementsplannen, Cavendish wilde een fatsoenlijke sprinttrein. Het antwoord van Sky was duidelijk: ‘Je mag vertrekken als je een hele ploeg voor jezelf wilt. Wij gaan voor het klassement.’ Zo geschiedde.

Het sprookje van een topsprinter- en klassementsman in één ploeg spatte uiteen, maar Sky bleef het proberen. Het haalde Elia Viviani in 2015, om één Giro-rit te winnen. Maar in de Tour de France was helemaal geen plaats voor de Italiaan en ook in 2016  en 2017 was het een slecht huwelijk. Eind 2017 besloot Viviani de deur achter zich dicht te trekken en in het gat te springen dat Marcel Kittel achterliet bij Quick-Step. De rest is geschiedenis. Viviani is één van de beste sprinters van het moment.

Maar Viviani en Cavendish zijn niet de enige verloren sprinters van Sky. Danny van Poppel boekte in 2015 een etappezege in de Vuelta en kreeg een contract aangeboden bij Sky. Wat de bedoeling precies was, weet nog steeds niemand, maar Van Poppel reed nul grote rondes en sprokkelde alleen wat etappes in kleine rondjes. Maar vandaag de dag is de sprintambitie van Sky nog niet helemaal uitgeblust. Met name het jonge sprinttalent Kristoffer Halvorsen laat mooie dingen zien in eendagskoersen. Gaat het bij Team INEOS dan alsnog gebeuren? De kans lijkt klein, want de focus ligt nog steeds op het klassement.

Etappezeges in grote rondes: (Let op: met name behaald door klimmers en kopmannen)
17 x Tour de France
12 x Giro d’Italia
8 x Vuelta a Espana

De klassiekers

Als je Sky denkt, denk je niet meteen klassiek, maar toch heeft de ploeg al haar succesjes geboekt in het voorjaar. Het begon al in het eerste jaar, toen Flecha naar de zege in Omloop Het Nieuwsblad soleerde. In 2014 en 2015 zou Ian Stannard de koers op miraculeuze wijze winnen. In Kuurne-Brussel-Kuurne werd in 2011 en 2012 gewonnen door Christopher Sutton en Mark Cavendish. Na een kaal voorjaar van 2013 en de zege van Stannard in de Omloop van 2014 was het in 2015 raak in de Omloop én E3 Harelbeke. Geraint Thomas zegevierde door samen met Zdenek Stybar en Peter Sagan weg te rijden op de Oude Kwaremont en vier kilometer voor het einde aan te vallen.

2016 was een belangrijk klassiek jaar voor Sky, want naast de E3-zege van Michal Kwiatkowski was daar ook de overwinning in het eerste monument. Het was onze eigen Wout Poels, die in een geweldige, koude en besneeuwde koers de sprint van Michael Albasini, Rui Costa en Samuel Sanchez won. Het was voor Sky een belangrijke eerste winst in een monument, maar voor Poels ook zijn doorbraak, na ook al de Ronde van Valencia te hebben gewonnen. 2017 was het meest succesvolle jaar van Team Sky in de klassiekers, nadat een ontketende Kwiatkowski Milaan-Sanremo, Strade Bianche én Clasica San Sebastian won.

Maar toch… Het klassieke Sky is niet het grote ronde-Sky. Als de ploeg twee man in de finale aflevert, mag het zich al gelukkig prijzen, waar het op een willekeurige slotklim nog met vier renners en twee kopmannen op kop boort. Wel moet gezegd worden dat het klassieke talent binnen het team een stuk schaarser is dan de mannen met klimmersbenen. Maar toch kan er veel meer uit worden gehaald.

Palmares klassiekers
3 x Omloop Het Nieuwsblad (2010, 2014, 2015)
2 x Kuurne-Brussel-Kuurne (2011, 2012
2 x E3 Harelbeke (2015, 2016)
1 x Luik-Bastenaken-Luik (2016)
1 x Milaan-Sanremo (2017)
1 x Strade Bianche (2017)
1 x Clasica San Sebastian (2017)

Het zwarte randje

De wielerwereld stond een jaar geleden nog op zijn kop. Chris Froome leverde in de Vuelta van 2017 een positieve plas af, want hij had teveel salbutamol in zijn lichaam. Na maanden van speculeren, discussiëren en afwachten bleek de conclusie van de instanties dat er niks aan de hand was. Een vage conclusie, zonder heel gedetailleerde uitleg. Een conclusie die vlak voor de Tour de France kwam, nadat duidelijk werd dat Froome weleens geweerd zou kunnen worden. Het imago van Froome, Sky, maar ook de wielerwereld leed eronder. Zelden hoor je wielerpubliek ‘boe’ roepen, maar tijdens de ploegpresentatie voor de Tour kwamen ze boven de presentator uit. Pijnlijk voor alles en iedereen.

Maar het boegeroep is geen toeval. Froome is als beste klassementsrenner ter wereld een groot doelwit en zijn ‘saaie’ koersstijl van volgen en sparen draagt daar niet aan bij. Maar ook de historie van de ploeg zorgde ervoor dat ‘het voordeel van de twijfel’ al vanaf dag 1 van de salbutamol-zaak niet aanwezig was. In de Dauphiné van 2011 ontving Bradley Wiggins een ‘jiffy bag’, met daarin volgens de ploeg het legale fluimucil, maar volgens de tegenpartij zaten er verboden middelen in. Ook kwam er in 2018 een rapport naar buiten dat Wiggins triamcinolone, oftewel cortisonen gebruikte tijdens zijn Tourzege in 2012. Niets werd ooit écht bewezen, vanwege ‘kwijtgeraakt of gestolen’ bewijsmateriaal. Renners en stafleden hielden hun mond. Sky heeft altijd gebalanceerd op het randje, maar of ze erover zijn gegaan, is tot op heden niet rotsvast bewezen.

De Nederlanders

Tot slot kijken we nog even naar de Nederlanders van Team Sky. In totaal hebben drie landgenoten bij de ploeg gereden, waarvan we er al twee benoemden: Wout Poels en Danny van Poppel. Die eerste boekte zijn nodige successen bij Sky. Zoals gezegd won hij Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Valencia in 2016, maar het jaar ervoor was hij ook al succesvol met ritzeges in Tirreno-Adriatico en de Tour of Britain. Ook in de meest recente jaren van Poels bij Sky boekte hij wat zeges in etappekoersen en ook reed hij naar een vierde plaats in de Waalse Pijl.

Poels is echter met name de meesterknecht van Froome. Al talloze keren reed de Nederlander alles aan gort bergop, met Froome schokschouderend in zijn wiel. Poels was bij de Tourzeges van 2015 en 2016, maar ook bij de Vuelta-zege, waar hijzelf nog knap zesde werd. En de Limburger was erbij toen Froome de Giro van 2018 won. Tevens zat hij in de selectie die Geraint Thomas aan de Tourzege hielp. De keerzijde: Woutje Poels voor intimi is een uitstekend klimmer en wordt door velen gezien als een klassementsman in spé. En de ploeg beloofde hem ook kansen. Kansen die er niet kwamen. Een nieuwe sponsor betekent helaas voor Poels geen nieuwe visie.

Het Sky-palmares van Van Poppel is helaas wat korter. Hij mocht geen enkele grote ronde rijden en moest het doen met etappezeges in de Ronde van Yorkshire, de Ronde van Burgos en de Arctic Race of Norway in 2016. In 2017 was het nog schraler: de proloog van de Herald Sun Tour en de vijfde etappe in de Ronde van Polen. Zijn Sky-avontuur mislukte compleet en heeft hem zelfs achteruit geworpen in zijn ontwikkeling.

De derde Nederlander hebben we nog niet genoemd: Dylan van Baarle rijdt sinds vorig jaar bij Team Sky, maar kan nog geen potten breken. Ook is niet echt duidelijk wat zijn rol nou precies is. Hij richtte zich in 2018 op de klassiekers, met een twaalfde plaats in de Ronde van Vlaanderen als gevolg, en vocht voor etappezeges in de Vuelta. In de winter trainde hij opeens veel meer bergop en dat was te zien in de Herald Sun Tour die hij won. In de klassiekers behaalde Van Baarle geen enkel resultaat. Waar wil Team INEOS met Van Baarle heen? De klassiekers, of zien ze in de Zuid-Hollander een hardrijder á la Jonathan Castroviejo of Vasil Kiryienka?

Marijn van den Berge (E-mail: marijn@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Marijnvdberge97 )

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven