Like ons!
Column: Arme Nederlanders die niet verknocht zijn aan de koers

IDL-producties

Column: Arme Nederlanders die niet verknocht zijn aan de koers

We rollen het klassieke voorjaar net uit, of de grote rondes gaan alweer beginnen met de Giro d’Italia voor de deur. Maar in welke periode van het jaar we ook zitten, één ding is zeker: er doet altijd een Nederlandse renner mee voor de zege. En dat nadat we jarenlang moesten hopen op een succesje.

Er zijn tegenwoordig slechts zelden momenten in een wielerseizoen dat een chauvinistische Nederlandse wielergek zich verveelt voor de buis. Het begint al in de winter met de cross, waar Mathieu van der Poel iedereen de vernieling in rijdt. Hij heeft hoogstpersoonlijk de sport van de Belgen overgenomen. Oké, als je tien crossers hebt zijn er nog steeds negen Belgen, maar de nummer één is meestal een Nederlander. En in zijn spoor hebben ‘we’ met onder meer Lars van der Haar nog een topcrosser en met onder meer Joris Nieuwenhuis een opkomend talent.

Gaan we naar het voorjaar, zien we tegenwoordig diezelfde Thieu de kasseien uit de straat rijden. Het schijnt dat het wegennet in Zuid-Limburg plat ligt omdat de heuvels opnieuw moeten worden geasfalteerd na de Amstel Gold Race. Maar laten we vooral niet vergeten dat Niki Terpstra Neerlands hoop was in de klassieke maanden en dat hij nog steeds aan de klassieke top staat. En laten we zeker niet voorbij gaan aan upcoming Dylan van Baarle.

En nu het mei is, beginnen de klassementskriebels weer. In de Giro met Tom, vergezeld door Samba Sam. Maar ook good old Bau en in een vrije rol Lau. Antwanito, Toloeksie voor mede-Zeeuwen, en Bouwmannetje, die de bergen een stukje platter maken met immens kopwerk voor Primoz Roglic en in de toekomst hun eigen klassement gaan rijden. In de Tour met Stevie Wonder en De (Kristallen) Condor van Varsseveld, Gesink. Maar ook gewoon weer Dumoulin met zijn talentvolle kameraden, en altijd maar weer diezelfde Bau.

Bovendien hebben ‘wij’ ons maar mooi aan de top van het sprintersgilde genesteld. Dylan Groenewegen lacht zijn concurrenten vierkant uit en gaat zelfs even achterstevoren zitten als hij zijn medesprinters op 26 lengtes heeft gezet. Wie weet is niet Mark Cavendish, maar hij degene die de 34 etappezeges van Eddy Merckx in de Tour de France uit de boeken fietst. Als hij tenminste Fabio Jakobsen kan verslaan. Fabulous Fabio, die in zijn eerste anderhalve jaar als prof al meermaals de sprintelite te kijk heeft gezet. De grootste concurrent van onze topsprinter is ook al van ons.

Maar laten we vooral ook niet voorbij gaan aan de enorm ondergewaardeerde Nederlandse dames. Sommige organisatoren verrekken het om uit te zenden, maar als je eindelijk een keer vrouwenwielrennen te zien krijgt, dan zie je altijd wel Annemiek, Marianne, Anna, Chantal, Ellen of Lucinda op kop fietsen. Winnen. Domineren. Toveren. En wat zijn we trots op ze.

Aan het einde van het jaar gooien we al deze klasbakken op een hoopje, en worden er altijd wel een paar wereldkampioen. Wat een tijd om een Nederlandse wielerfan te zijn. Arme medelanders die niet verknocht zijn aan de koers. (foto: screenshot Sporza)

Marijn van den Berge (E-mail: marijn@indeleiderstrui.nl / Twitter: @Marijnvdberge97 )

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven