Elite-debutant wordt 5 (!) dagen na WK veldrijden doodleuk derde in de UAE Tour

Zoe Bäckstedt heeft deze week zonder twijfel één van de meest bijzondere prestaties van de week geleverd. De 21-jarige Britse van CANYON//SRAM zondacrypto zagen we de afgelopen week nog ploeteren door de modder, met een debuut bij de elite-categorie op het WK veldrijden als slotstuk. Vijf dagen later sprintte ze doodleuk mee in de eerste rit van de UAE Tour.

Nu had Bäckstedt geen volledige crosswinter achter de rug, nadat ze haar pols brak tijdens offseason in november en daardoor pas eind december in Dendermonde haar entree maakte in de cross. Na zeven keer top tien in acht crossen hakte Bäckstedt de knoop door: na twee wereldtitels op rij bij de beloften-vrouwen wilde ze op het WK in Hulst bij de elite meedoen.

Dat ging helemaal niet slecht. Bäckstedt werd zevende en deed zelfs nog lang mee om de strijd om het brons. De onderlinge verhoudingen tot de concurrentie bij de elite werd echter gerespecteerd. Nadat ze zaterdag aan het einde van de middag binnen was, begon een nieuwe race tegen de klok voor de start van haar wegseizoen in de woestijn.

De start van Bäckstedt in de UAE Tour voor vrouwen was opvallend, want de eerste etappe bij hoge temperaturen in de Emiraten werd al op donderdag verreden. Dat was vijf dagen na het WK, maar de Britse alleskunner legde de puzzel. Samen met onder meer Neve Bradbury en Kasia Niewiadoma wil ze deze week hoge ogen gooien in WorldTour-koers.

Op dag 1 volgde er meteen een superknappe podiumplaats voor Bäckstedt. Lorena Wiebes won zoals verwacht, maar achter haar en de Ierse Lara Gillespie sprintte Bäckstedt naar plek drie. 'Onverwachts, maar niet verrassend', schreef haar ploeg bij een post op social media. Via de officiële kanalen van CANYON//SRAM deed de hoofdpersoon ook zelf haar zegje.

Het was de eerste podium-finish in een WorldTour-etappe zonder tijdrit voor Bäckstedt. 'Dit had ik echt totaal niet verwacht, ook al was ik de aangewezen sprinter voor de dag. Het was een chaotische finale, waarin we eerst voor Chiara Consonni wilden gaan. We verloren haar echter op een slecht moment, alvorens ik een gaatje vond om naar voren te komen.'

'Het was echt een momentopname, maar toen ik er eenmaal zat, besloot ik ervoor te gaan. Toen ik de finishlijn passeerde, twijfelde ik meteen of ik mijn fiets wel hard genoeg naar voren had gegooid, want het was nipt voor plek drie. Dit overtreft mijn verwachtingen, al wist ik na mijn trainingsstage in Gandia en de crossen in Maasmechelen en Hoogerheide dat de benen goed waren, ook na het WK. Ik ben blij met hoe ik me nu voel.'