Zege maar geen leiderstrui voor Evenepoel, na ingreep organisatie Valencia dankzij fikse storm

De tijdrit in de Ronde van Valencia is donderdag zoals verwacht een prooi geworden voor Remco Evenepoel van Red Bull-BORA-hansgrohe. De Belg hield in zijn regenboogtrui iedereen op afstand, maar nam de leiderstrui niet over. Door flinke windstoten werden geen tijdsverschillen genoteerd, en dus kon Biniam Girmay (NSN Cycling) rustig binnenkomen en het geel behouden.

Er gebeurde direct het nodige op woensdag, in de eerste etappe van de vijfdaagse in Valencia. In aanloop naar de laatste beklimming van de dag vond er een valpartij op hoge snelheid plaats in het peloton, met niet de minste slachtoffers: Mads Pedersen (Lidl-Trek) en NEOS Grenadiers-coureur Tobias Foss.

In de daaropvolgende uren was het de balans opmaken voor de Scandinaviërs, die in hen geval negatief uitviel. Lidl-Trek moest een pols- en sleutelbeenbreuk van de voorjaarskopman naar buiten brengen, terwijl Foss met een schouderbladbreuk ook even aan de zijlijn zal staan. Biniam Girmay pakte uiteindelijk de zege bij zijn NSN-debuut, maar de val van Pedersen dreunde het hardst na.

Tussen Carlet en Alginet stond er vrijdag een 17,5 kilometer lange individuele tijdrit op het programma, met in het midden een 3,1 kilometer lange heuvel aan 3,6 procent gemiddeld. De Amerikaan Eddy Huntsman (APS) mocht als eerste het spits afbijten om 14.28 uur, tot topfavoriet Remco Evenepoel was het vanwege een behaalde boni-seconde op woensdag wachten tot het einde.

Maar nog voordat de grote strijd kon beginnen, werd het duidelijk dat het geen normale tijdrit zou worden. De wind stak z'n kop op, en hoe: het stormde werkelijk. Het was zorgwekkend, en de organisatie zag zich genoodzaakt in te moeten grijpen. De etappe zou voor spek en bonen worden: wel een winnaar, maar geen tijdsverschillen. Ook zouden de renners op normale wegfietsen moeten rijden.

En dus werd het een heel vreemde rit tegen de klok. Wie zou z'n best doen, en wilde zou alleen maar willen finishen? Felix Grossschartner had er wel zin in. De Oostenrijker van UAE Team Emirates - XRG zette de eerste richttijd neer, en deed iets meer dan 21 minuten over de rit van 17 kilometer. Daarmee was hij beduidend sneller dan de andere renners tot dan toe.

De jonge Jonathan Vervenne had echter duidelijk geen angst. De Belg van Soudal Quick-Step kwam slechts drie tellen tekort op de toptijd. Verder was het de vraag wie zin had om risico te nemen. Antonio Tiberi (Bahrain Victorious) duidelijk wel, maar hij kwam tekort. João Almeida, een van de topfavorieten voor de eindzege, nam zoals verwacht nul risico.

Hij gaf veel tijd toe, maar Brandon McNulty wilde graag winnen. Hij zette onderweg de beste tijden neer, en finishte uiteindelijk 13 tellen voor z'n ploegmaat. De Amerikaan kon plaatsnemen in de hot seat, en hij had duidelijk uitgehaald. Andere tijdrijders, zoals Iván Romeo (Movistar), beten zich stuk op de tijd van McNulty. Anderen, zoals Mathias Vacek (Lidl-Trek) en Ben Turner (INEOS Grenadiers) waren onderweg echter rapper.

Zou Evenepoel, in tegenstelling tot z'n rivaal Almeida, wel vol gas gaan? Als wereldkampioen was hij bijna aan z'n stand verplicht, en het was snel duidelijk dat hij er voor ging. Ondertussen waren Florian Vermeersch (UAE Team Emirates - XRG), Turner en vooral Vacek veel sneller dan McNulty aan de meet, maar Evenepoel was onderweg 7 tellen rapper dan de Tsjech.

Verrassing van de dag: Aleksandr Vlasov (Red Bull-BORA-hansgrohe) had een geweldig tweede stuk gereden en dook zeven seconden onder de tijd van Vacek. De Rus kon alleen nog door z'n ploegmaat geklopt worden, of zou er een daverende surprise plaatsvinden? Nee. Het verschil aan de meet was uiteindelijk een tel of acht. Geen leiderstrui voor de Belg, omdat leider Girmay het rustig aan kon doen door de regeling van de jury.