Knetemann maakt zich zorgen om voorjaarsambities Van Aert: 'Niet alles draait om goede watts'

Wout van Aert had grote ambities voor de tweede etappe in de Tirreno-Adriatico, maar hoewel de Belg van Visma | Lease a Bike een waanzinnige finale reed, was dat uiteindelijk toch in dienst van Matteo Jorgenson en niet voor eigen rekening. In de podcast In Het Wiel zag men Van Aert opnieuw weggedrukt worden, toen het er echt om ging.

Visma | Lease a Bike had de zaakjes ogenschijnlijk goed voor elkaar in de uitdagende tweede rit in de Tirreno. De geel-zwarte formatie zat met een sterk blok op de voorposten van het peloton, maar toen de koers beslist werd op een lastige gravelstrook, was Van Aert nergens te bekennen en ging Jorgenson in volle finale onderuit.

Van Aert kwam indrukwekkend hard naar voren en reed zijn kas nog leeg voor de klassementsambities van Jorgenson. De Amerikaan finishte op 17 seconden van dagwinnaar Mathieu van der Poel en mag zodoende blijven dromen van een goed klassement op zondag. De grote vraag is: hoe kon het dat Van Aert een finale op zijn maat niet van voren reed?

Bij In Het Wiel zagen Roxane Knetemann en journalist Daniël Dwarswaard dat Van Aert in de laatste kilometers richting de gravelstrook werd weggedrukt in het peloton. En dat is volgens Dwarswaard niet voor het eerst. 'Van Aert heeft al zoveel meegemaakt in zijn sportieve leven, dus dat speelt zeker mee. Maar ook de levensfase waarin hij zit, met kinderen en zijn vrouw.'

Van Aert lijkt niet meer ten koste van alles risico's te willen nemen, klinkt het. En in het huidige peloton kan dat funest zijn volgens Knetemann. 'Valpartijen horen erbij, maar ergens gaat dat zich nestelen in je hoofd. Links- of rechtsom stapelen al die valpartijen zich op, op je simkaart. Die angst duw je het liefst zo ver mogelijk weg, maar op bepaalde momenten kan het toch opengaan.'

Volgens Knetemann is het 'heel moeilijk' om in een dergelijke mentale situatie toch nog van voren te zitten, in gevaarlijke situaties. 'Dat is wel iets waar Van Aert met zijn voorjaarsambities tegenaan gaat lopen. Want alles valt en staat bij dat soort wedstrijden om een goede positionering. Niet alles draait om goede watts, maar vooral om de plek waar je die kan leveren.'

'Als dat op plek honderd is, dan is de vogel van voren al gevlogen', aldus Knetemann. 'Van Aert is al iets minder dan Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar, en als je dan ook nog minder positioneert, dan kun je je dat niet permitteren. Eigenlijk niet tegenover het hele peloton, maar met name de twee namen die we nu noemen.'

Voor de start van de derde etappe in de Tirreno-Adriatico kwam Van Aert even langs bij de Belgische media. Daar gaf hij toe dat er teleurstelling was na de tweede rit op dinsdag. 'Ik zat totaal niet in positie op het belangrijkste punt van de koers', zei hij kritisch. Van Aert voerde als reden 'een tricky afdaling' aan, maar sprak ook van 'een paar verkeerde keuzes'.

Uiteindelijk reed Van Aert nog vrij ver naar voren en kon hij beulswerk doen voor Jorgenson. 'Maar we hadden liever met twee voor de ritzege gestreden', aldus de Belg, die wel sprak van 'goede benen', getuige ook zijn terugkeer bij de favorieten in de achtervolgende groep. Over eventuele angst bij het positioneren kwam Van Aert niet te spreken.