Afzwaaiende Van der Haar zag Van der Poel en Van Aert hem WK-titel kosten: 'Ze hebben de cross gedefinieerd en veranderd'

Hij kwam nog in de buurt, maar een prachtig sprookje zat er voor Lars van der Haar op het afgelopen NK niet in. De Nederlander neemt dus geen nieuwe NK-titel mee zijn pensioen in, hij die in zijn carrière vier keer Nederlands kampioen in het veld werd. Afzwaaien doet hij na deze winter, maar niet voordat hij heeft terugblikt op onder meer de intrede van Mathieu van der Poel en Wout van Aert in de cross.

Als jonge crosser werd Van der Haar twee keer (op rij) wereldkampioen bij de beloften. Dat was in 2011 in het Duitse Sankt-Wendel en in 2012 in het Belgische Koksijde. Wie naar het indrukwekkende palmares van de Amersfoorter kijkt, ziet daar geen wereldtitel bij de elite staan. Dat terwijl de sterren daarvoor al redelijk snel goed leken te staan.

Een belangrijke oorzaak daarvoor is de intrede van Van der Poel en Van Aert in het veldrijden. De twee tenoren delen sinds 2015 zo goed als alle wereldtitels bij de elite: Van der Poel won er zeven, Van Aert drie. Enkel Tom Pidcock wist in 2022 die hegemonie te doorbreken, toen in het Amerikaanse Fayetteville zowel de Nederlander als de Belg afwezig waren.

Van der Haar werd op dat WK tweede, hij die zich bij Live Slow Ride Fast uitspreekt over de intrede van Van der Poel en Van Aert in de cross. 'In het begin voelt dat natuurlijk heel vervelend. Want ja: we zijn goed, maar zij zijn beter. Ik ben wel al iemand geweest die daar heel nuchter in is. Dus: is iemand beter, moet je meedoen en moet je het laten zien. Prima. Dat waren ze.'

Lees verder onder de foto!

'Objectief gezien heeft het misschien één of twee wereldtitels voor mezelf gekost'

In zijn beginjaren bij de elite probeerde Van der Haar de twee tenoren zo veel mogelijk weerstand te bieden. 'Om er een keer tussen te staan of zelfs bij te staan.' Toch was het geen beginnen aan. 'Objectief gezien heeft het misschien één of twee wereldtitels voor mezelf gekost', is de Nederlander eerlijk.

Toch heeft de crosser uit Amersfoort daar niet veel problemen mee. 'Weet je: als iemand beter is, dan moeten ze meedoen. Dat hebben zij gedaan. Ze hebben de cross gedefinieerd en veranderd. Ik heb mee moeten groeien', looft Van der Haar ook zijn twee concurrenten van de afgelopen jaren.

Wereldkampioen bij de elite werd hij dus nooit, maar wanneer kwam de Nederlander daar het dichtst bij? 'In 2016, in Zolder.' Van der Haar keek die cross nooit terug. 'Omdat het gewoon... het is niet dat ik hem daar heb verloren, maar het is de manier waarop mijn eigen kans verkloot.' Van Aert werd toen wereldkampioen in eigen land, terwijl Van der Haar halfweg koers een mooie voorsprong wist te pakken, maar daarna een schakelprobleem kende.

Lees verder onder de foto!

Van der Haar ziet dat banden en remmen veel veranderd hebben in de cross

Inmiddels is de 34-jarige routinier bezig met de laatste crossen van zijn carrière. Hij die alles zag veranderen: wat was tijdens zijn carrière de grootste verandering? 'Eigenlijk heel simpel: de banden. Je hebt natuurlijk de modderband gekregen. Die had ik natuurlijk wel vanaf het begin, maar die band heeft heel veel gedaan.'

Van der Haar legt uit. 'De tijden van Richard Groenendaal, die hadden alleen de Grifo's. De modderband heeft heel veel gedaan en uiteindeljk ook de schijfremmen. Dat heeft heel erg gemaakt dat je sporen rijdt in de bochten. Vroeger moest je altijd gras zoeken, grip zoeken, proberen uit de modder te blijven.'

Dat is nu wel anders volgens de Nederlander. 'Door het remmen met die schrijfremmen, rem je er nu elke keer een diepere gleuf in. Je gooit hem nu dus in die gleuf, alsof je in een tramrails zit. Als je een beetje je evenwicht houdt, kom je er aan de andere kant weer uit', legt hij uit.

'Je hebt dus veel meer grip', aldus Van der Haar, die ziet dat er ook veel sneller gereden wordt. 'Daar heb ik een hekel aan. Maar ja, je moet wel. Ik heb zelfs een wedstrijd gehad waar ik nog met die Grifo's reed, en dan kwam Mathieu al komen met die modderband. Dan dacht ik: shit, dat wordt de eerste ronde al wisselen, want als hij met die Rhino's rijdt, dan hebben wij niks meer te vertellen. Tegenwoordig is dat zo veranderd: het kleinste spatje modder, dan rijd je al met die modderbanden.'