Niet de crash, maar een ander moment zorgde ervoor dat Nys op BK in paniek raakte: 'Kwam mezelf pijnlijk hard tegen'

Hij leek er al vroeg van weg te rijden, maar op het BK veldrijden maakte Thibau Nys het toch nog bijzonder spannend. Een valpartij zorgde ervoor dat Emiel Verstrynge dichterbij kwam en zelfs in absolute slotfase het achterwiel van Nys vond. De titelverdediger prolongeerde desondanks zijn titel. De woorden van Nys na afloop maken kenbaar hoe spannend het wel niet was in Beringen.

Al van tevoren had hij zijn strijdplan helder. Nys wilde heelhuids beneden komen en dan vervolgens bergop het verschil maken. Dat lukte een eerste keer, al kon Michael Vanthourenhout toen wel nog mee. Een nieuwe versnelling een ronde later was de Pauwels Sauzen-crosser te machtig, en zo leek Nys al vroeg naar een tweede BK-titel op rij te snellen.

'Ik heb altijd geprobeerd het tempo te rijden waarvan ik het gevoel had: als ze nog terugkomen, dan heb ik nog altijd een versnelling in huis', liet Nys na afloop weten bij Sporza. 'Ik kreeg natuurlijk niet zoveel speelruimte en op het moment dat ik dan val, en ook nog van fiets moest wisselen, zorgt dat ervoor dat ik die marge kwijtraak.'

Die valpartij was even schrikken, maar: 'Ik had nog altijd wel het gevoel dat ik een ontploffing in huis had, dus dat had ik mooi verdeeld.' Toch werd het uiteindelijk nog heel spannend, zeker op de slotklim. 'In de laatste ronde kwam ik mezelf op de klim wel fataal hard tegen. Iets wat ik niet had zien aankomen, omdat ik het gevoel had dat ik echt nog wel iets van marge had.'

Lees verder onder de foto!

'Op een gegeven moment was ik het wel kwijt', aldus Nys na nieuwe BK-titel

En dus probeerde Nys het op techniek uit te rijden. 'En niet te zot doen, zodat ik dan op conditie het verschil een beetje kon maken. Maar op een gegeven moment was ik het wel kwijt. Op die laatste klim kwam ik mezelf echt pijnlijk hard tegen', zo concludeerde de Belgisch kampioen toch ook na afloop.

Er volgde een zeer spannend gevecht met Verstrynge. 'Dan was het zo veilig mogelijk naar de finish rijden en alleen duwen op de stukken waar ik kon duwen. Daardoor kwam Emiel wel echt tot op het wiel. Het was zo verraderlijk dat ik echt geen enkel risico wilde nemen. Daardoor verloor ik in iedere bocht wel wat seconden, maar dat was wel de veiligste manier.'

Voelde Nys dat hij toch nog altijd wel alles onder controle had? 'Eigenlijk wel. Ook in de laatste twee, drie minuten. Alleen de allerlaatste klim... daar kwam ik mezelf zo hard tegen dat ik wel even in paniek raakte. De kou sloeg ook op m'n ademhaling en ik stond dus volledig geparkeerd. Daarna weet ik wel: ik denk dat ik wel genoeg power in de benen heb om een laatste stroomstoot te geven.'

Eind goed, al goed voor Nys, die zo nog een jaar de Belgische kampioenstrui in het veld mag dragen. 'Ik ben er echt aan gehecht. Ik hoop 'm nog heel lang en heel veel te kunnen dragen', sloot de Belg zijn analyse af.