Na een zevende plaats vorig jaar in de
Strade Bianche verbeterde
Gianni Vermeersch dat resultaat zaterdag knap met een vijfde plek. De renner van
Red Bull-BORA-hansgrohe zette in de finale alles op de lastige aankomst in Siena en dat betaalde zich uit. 'Ik ben absoluut supertevreden', vertelt hij na afloop aan
Sporza.
Vermeersch leek op de zware Monte Sante Marie even de slag te hebben gemist. Zo ontbrak hij aanvankelijk in de achtervolgende groep op de ongenaakbare Tadej Pogacar, die de Strade Bianche voor
de vierde keer zou winnen. De Belg knokte zich echter terug en hield zich daarna overtuigend staande. Het leverde hem uiteindelijk een fraai resultaat op.
'In de finale heb ik dan een beetje gepokerd', licht Vermeersch zijn tactiek toe. 'Ik had gehoopt dat we zouden samenwerken, maar op de Pinzuto reden Seixas (Paul, red.) en Del Toro (Isaac, red.) weg en vanaf dan heb ik zuiver gefocust op een zo goed mogelijk einde.'
De Strade Bianche is de laatste jaren steeds meer een koers voor de klimmers geworden. Om die reden besloot Mathieu van der Poel bijvoorbeeld om de eendagskoers te skippen. Vermeersch heeft als klassieke renner zijn lichaamsbouw echter mee. 'Ik ben niet de zwaarste klassieke renner. Minder dan 70 kilogram, dat scheelt toch met de pure klassieke mannen.'
'Maar ik heb altijd mijn weg gevonden in zulke koersen', vervolgt Vermeersch, die zich in het verleden ook al eens tot wereldkampioen gravel kroonde. De komende maand hoopt de renner te schitteren in de kasseienklassiekers. 'Nu ga ik voor een hoogteprikkel richting Nokere en Denain', deelt hij zijn programma voor de komende weken.
Lees verder onder de foto.
Vermeersch: 'Richtte mij enkel op de laatste klim'
Vermeersch stond na afloop ook
Cycling Pro Net te woord. 'Ik ben moe en blij tegelijkertijd', opent hij. 'Het was een zware koers. Uiteindelijk heb ik denk ik de perfecte wedstrijd gereden. De vijfde plaats is voor mij een heel mooi resultaat en ook het hoogst haalbare vandaag.'
Ik heb mezelf wel een beetje verbaasd, als ik zie welke klimmers in de finale om mij heen reden. Dat vond ik wel echt verrassend', vervolgt Vermeersch. 'Ik richtte mij in de finale enkel op de laatste klim, want een top vijf plek was mijn doel. Ik werkte samen met de anderen, totdat Seixas aanviel. Daarna spaarde ik mijn krachten voor een top vijf plek en dat ging goed', concludeert Vermeersch met een glimlach.