Het was het cruciale punt van afgelopen
Strade Bianche, de versnelling van
Tadej Pogacar op de Monte Sante Marie.
Paul Seixas kon de Sloveen lang volgen maar moest op de beslissende strook
zijn hoofd toch buigen voor de viervoudig Tourwinnaar. Oud-prof Tom Danielson legt op
X de verschillen tussen de toppers uit.
Het lijkt ondertussen in de sterren geschreven, Pogacar die versnelt op de Monte Sante Marie. Ook dit jaar was dit weer hét cruciale punt waar de Sloveen zijn concurrenten achter liet. De jonge Seixas kon hem nog het langst volgen, maar ook de 19-jarige Fransman moest uiteindelijk zijn hoofd buigen.
De Amerikaanse oud-renner Tom Danielson zag drie cruciale verschillen tussen beide renners op het beslissende moment. Te beginnnen met de zichtlijn. Op het moment van demarreren is te zien dat de kopman van
UAE Team Emirates-XRG ver voor zich uitkijkt, in tegenstelling tot Seixas, die naar zijn eigen voorwiel kijkt.
'Het vooruit kijken van de Sloveen zorgt ervoor dat hij een betere lijn kan rijden, waardoor hij vervolgens makkelijker de juiste versnelling kan vinden. Met als resultaat dat hij uiteindelijk sneller kan zijn én meer relaxed kan rijden', merkt de Amerikaan op.
Lees verder onder de foto!
Hogere cadans Pogacar maakt verschil in cruciale fase
Het tweede punt wat de 47-jarige ex-prof opviel was het verschil in cadans. 'Beide renners reden in een hoge cadans, maar die van Tadej was wel 10 omwentelingen per minuut hoger dan die van Seixas. Dit resulteert in een groter vermogen met minder belasting van de spieren.'
Volgens Danielson vereist deze koerswijze een houding die veel vraagt van de spieren in je romp, zoals je rugspieren, je buikspieren en je middenrif. Daarnaast vereist deze hoge cadans een hogere aerobe belasting, wat de uitzonderlijke conditie van de Sloveen blootlegt. Tot slot is ook de grip cruciaal voor deze verhoogde cadans, hiervoor heeft Pogacar dus opnieuw profijt van zijn hogere zichtlijn.
Lees verder onder de foto!
Pogacar gebruikt brede rugspieren om zich te stabiliseren
Als derde en tevens laatste punt, zag de Amerikaan een verschil in houding en ademhaling. De viervoudig Tourwinnaar rijdt met een open borstkas, terwijl de Fransman een veel geslotenere houding heeft. Ook ademt de Strade-winnaar meer vanuit zijn middenrif dan Seixas.
Danielson trekt daarover de volgende conclusie: 'Ik denk dat beide belangrijke aspecten van ademhaling te maken hebben met de manier waarop Tadej zijn brede rugspieren gebruikt om zich te stabiliseren op de fiets.' Volgens de oud-prof zijn dit simpele dingen waaraan het Decathlon-talent kan werken om dichterbij Pogacar te komen in de cruciale fases.