'Als malloten' naar ijkpunt op 6,8 kilometer van finish: is gravelrit op het randje voor Van Aert en Van der Poel?

Zo traditioneel als de openingstijdrit van Tirreno-Adriatico op maandag was, zo vernieuwend is de rit op dinsdag. In een rittenkoers van één week althans, want we komen in het sterrati-territorium waar een deel van het peloton ook op zaterdag al was: de witte grindwegen, Strade Bianche, van Toscane. In de Leiderstrui deed een rondje ploegleiders om informatie in te winnen en kwam tot de volgende voorbespreking.

Of een graveletappe - in deze fase van het seizoen, voor de klassiekers en grote rondes - in een wedstrijd als Tirreno-Adriatico thuishoort? De meningen gaan er opnieuw over verdeeld zijn: de een vindt het niks, de ander juist wel. Zeker is dat iedereen zo goed als met gelijke wapens strijdt en dat alle renners en ploegen het wisten, vóór dat ze aan deze Tirreno-Adriatico begonnen.

De rit start in Camaiore, iets landinwaarts van het epicentrum van de tijdrit van maandag. Vanuit de startplaats zetten de coureurs koers in zuidelijke richting, om Pisa te passeren. De kust gaan de coureurs niet zien, al zijn ze er ook niet ver vanaf. Bij San Pietro in Palazzi slaat men vervolgens terug de binnenlanden in, waar het heuvelachtiger wordt.

Zodoende zal het in deze 206 kilometer lange rit vooral om de laatste 70.000 meter draaien. Zo slingeren de coureurs in die fase langs Pomarance (8,4 km a 3,5%), Castelnuovo val di Cecina (2,0 km a 7,4%) en nog enkele niet gecategoriseerde beklimmingen tussen de Agriturismo's die deze streek rijk is.

Op 25 kilometer van de finish, als we Casole d'Elsa gepasseerd zijn, volgt een vlakkere fase. Die duurt tot 10 kilometer van de meet, als we bij het gehucht Bibbiano arriveren. Dat is één van de fases die met rood omcirkeld zullen staan in de routeboekjes van de ploegleiders, want daar begint een afzink naar hét cruciale punt van de dag.

Dat is op 6,8 kilometer van de finish, als de renners vanuit de provinciale weg een meer dan haakse bocht linksaf moeten slaan richting de 5,2 kilometer lange gravelstrook naar San Gimignano. Zowel in het routeboek van Tirreno-Adriatico zelf als de VeloViewers van de ploegleiders is dit hét punt van de dag.

Daar niet in positie zitten, betekent geheid tijdsverlies. Vanuit stilstand krijgen de coureurs namelijk direct 2 kilometer klimmen aan 5,8 procent gemiddeld voor de kiezen (of kiezels, zoals u wilt), met het zwaartepunt aan het begin. Daar gaat de hellingsgraad enkele malen boven de 10 procent, wat ook voor de klassieke coureurs al kan betekenen dat er zand in de motor begint te komen.

Het gravel loopt in de tweede fase van de strook een beetje vies door, totdat de renners op 1,5 kilometer van de aankomst weer op proper geplaveide wegen terechtkomen. Alhoewel? Richting het Middeleeuwse finishplaatsje is dat wel het geval. Nog het geval...

Terwijl de weg aan 7 á 8 procent doorloopt in de slotkilometer, komen namelijk we in het oude centrum van San Gimignano weer op brede keien terecht, om uiteindelijk op het Piazza Duomo aan te komen na een rit die misschien nog wel zwaarder is dan wat het lijkt.

Zou je op papier wellicht nog uit kunnen gaan van de beter klimmende spurters, in praktijk is dat niet het geval. Aike Visbeek (Lotto-Intermarché) hoopt vooral dat zijn poulain Arnaud De Lie relatief lang mee kan gaan, maar gaat niet direct uit van een resultaat van de Belg. Hetzelfde geldt voor Paul Magnier (Soudal Quick-Step), normaliter ook niet vies van een klimmetje op het einde.

Wie we dan wel mogen verwachten? Wout van Aert van Visma | Lease a Bike trok daags vóór Strade Bianche al op verkenning en heeft het er volgens ploegleider Arthur van Dongen op staan voor dinsdag, al denkt de ploeg ook aan een klassement van Strade Bianche's nummer acht Matteo Jorgenson.

'Het is een mooie rit, maar het zal pittig zijn op het einde met dat gravel. Ik kijk er naar uit', vertelde hij. Van Aert ging er de dag voor Strade Bianche al verkennen. 'Toen lag het heel los. Ik weet niet of ze er nog iets aan gaan doen, maar ik denk dat ze er relatief kort geleden nog nieuw gravel op hebben gegooid. Maar het zag er pittig uit.'

Hij weet dus ook niet zeker of het wel voor hem en de andere punchers zal zijn. 'Dat hoeft niet per se het geval te zijn, maar ik heb de rit wel aangeduid. Die gravel is echt bergop en daarna gaat het niet echt naar beneden tot de finish, met ook nog eens een lastige laatste kilometer. Omdat de rit ervoor makkelijker is, hoop ik wel dat we ons kunnen mengen. Maar het ligt Isaac del Toro en co ook.'

Ook Jorgenson, die op een cruciaal moment voor de Monte Sante Marie lek reed richting Siena en daar al een heel belangrijke pijl verschoot, kan garen spinnen bij deze rit. Hetzelfde is dus het geval voor Isaac del Toro en Jan Christen, het frivole duo van UAE Emirates-XRG, en andere punchy klimmers.

Thymen Arensman is niet direct fan van de opzet, zo liet hij na de tijdrit verstaan bij onder meer In de Leiderstrui. 'Ik houd heel erg van gravel en ik had ook graag Strade Bianche willen rijden, maar nu is het alleen een gravelstrook in de finale. En dat met enkele scherpe bochten, wat naar mijn mening een beetje vragen om problemen is.'

'Voor een eerste etappe is dat naar mijn mening niet ideaal. Als je gravel doet, zorg dan dat het zwaar is en er meer verschillen zien. Nu gaan we er als een stelletje malloten naartoe.'

Aan de andere kant is het voor renners als Antonio Tiberi (Bahrain Victorious) en Primoz Roglic (Red Bull-BORA-hansgrohe) vooral zaak om de schade te beperken, zo beseften beide heren al op de persconferentie die zondag aan deze Tirreno-Adriatico voorafging.

Iemand die we zeker óók mogen verwachten, is Mathieu van der Poel van Alpecin-Premier Tech. De Nederlander is aan deze Tirreno-Adriatico begonnen met de ambitie om tenminste één rit te winnen, nadat hem dat in 2023 en 2025 niet lukte. Voegt hij er in San Gimignano eentje van formaat aan zijn Tirreno-totaal toe?