Wie zondag ergens in de buurt van de finish stond op het NK veldrijden, moet zijn/haar best hebben gedaan om de moeder - tevens verzorgster - van Ceylin del Carmen Alvarado niet te horen. Vol passie schreeuwde ze haar dochter naar de NK-veldrijden-titel, die zeer welgekomen was na enkele jaren zonder (inter)nationale titels. In de Leiderstrui sprak met de kersvers Nederlands kampioene.
Tijdens de koers leek Alvarado het niet koud te krijgen, maar na afloop was daar na enkele minuten interview weinig meer van over. Al bibberend deed ze haar verhaal, maar met welverdiende trots. Want makkelijk is het winterseizoen 2025/2026 niet geweest voor de dame van Fenix-Premier Tech, die later moest beginnen door een knieblessure en ook nog enige tijd ziek was.
Des te knapper is het dat ze nu op drie op een rij - Mol, Zonhoven én het NK - staat. 'Deze titel is mij heel veel waard. Ik kom van ver en het is lang geleden dat ik een titel heb gewonnen, dus ik ben heel blij dat het vandaag gelukt is. Ik hoop dat ik het kan bevestigen en er nog wat zeges bij kan doen. Ik mag hopen dat jullie me nooit weggestreept hebben voor Hulst, maar het is nog ver', kijkt ze met een schuin oog vooruit naar het WK in eigen land.
Lees verder onder de foto!
NK veldrijden verliep ook voor winnares Huijbergen niet vlekkeloos
Het leek allemaal makkelijk te gaan voor Alvarado in Huijbergen, maar niets bleek minder waar. 'Ik heb mijn best gedaan en onderweg ook de nodige pech gehad, met een valpartij en een ketting die eraf schoot. Het was glad en ik gleed gewoon weg, dus daar verloor ik wat secondes. Dat helpt natuurlijk niet, maar ik ben blij dat ik goed genoeg was voor de overwinning.'
Achter haar verliep de cross echter ook niet vlekkeloos voor Puck Pieterse (harde val) en Lucinda Brand (problemen met bandengrip op het gladde parcours), wist ook Alvarado. 'Ik had door dat de anderen ook pech hadden en daar probeer je van te profiteren. Hoe meer ze moeten dichtrijden, hoe beter. Maar we hebben allemaal wel wat meegemaakt.'
Goed, we mogen dus concluderen dat Alvarado weer bijna op topniveau is. Maar wat maakte ze de laatste tijd nu allemaal precies mee? 'In Sardinië werd ik ziek en dat duurde tot aan Antwerpen, maar toen was ik er nog niet volledig vanaf. Deze zomer ben ik lange tijd geblesseerd, waarschijnlijk na een val in Luik-Bastenaken-Luik. Dat was een harde, maar ik ben wel wedstrijden blijven rijden. Dat was misschien niet het slimste, want uiteindelijk had de last van de rechterknie wel zijn impact.'
Lees verder onder de foto!
Alvarado over frisheid, omstandigheden en WK-droom
Eind 2025 kon ze dus niet dromen van een jaarstart zoals deze, met drie overwinningen op een rij. 'Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar ik ben blij dat het eindelijk terug goed gaat.'
Is die extra frisheid dan nu juist een voordeel? 'Ergens heeft het er mee te maken, maar aan de andere kant heb ik harder moeten trainen om die achterstand goed te maken. In die zin valt het te verwaarlozen, maar we werken er gewoon hard aan om er over een paar weken te staan'.
De omstandigheden dan? 'Het is wat in mijn voordeel, maar de rest doet er niet voor onder. Ik denk dat we gelijk zijn en dat het meer draait om wie de minste fouten maakt', geeft Alvarado prijs waarom zij zondag in West-Brabant aan het langste eind trok.
Venijnige slotvraag: hoe lang wil Alvarado het rood-wit-blauw daadwerkelijk gaan dragen?
'Ruilen voor de regenboogtrui zou het mooiste zijn.'
Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties