Het was niet Biniam Girmay of Milan Fretin, maar de verrassende
Luke Lamperti die
de eerste rit van Parijs-Nice op zijn naam schreef. De Amerikaan bezorgde zijn ploeg EF Education - EasyPost een broodnodige overwinning, en dat was mede te danken aan fenomenaal werk van lead-out
Marijn van den Berg.
Lamperti pakte zijn eerste overwinning voor zijn nieuwe ploeg. 'Het is heel speciaal', vertelt hij in het
flash interview. 'Het is geen geheim dat het team worstelt, dat we een stroeve start van het jaar hebben gehad. Je weet dat het gaat komen, en het is nog vroeg. Om hier te winnen, is heel mooi. Het team reed de hele dag vol, dat betaalde zich uit. We klopten op de deur, maar om het af te maken is heel speciaal. Het is ook mijn eerste zege met dit team, een perfecte start.'
De heuvelachtige finale bezorgde niet wat het had moeten doen. 'De klim was best lastig, maar we hadden meerdere kaarten die we konden spelen. We hadden Max (Walker, red.) in de vlucht, als die het haalde was het ook oké. We kwamen terug, toen werd het hectisch. Marijn was de laatste man, en ging vrij vroeg. Maar gelukkig was hij supersterk, en heeft hij het 350 meter volgehouden. Ik moest daarna de laatste meters zelf doen.'
Lamperti kwam deze winter over van Soudal Quick-Step voor meer eigen kansen. Die stap lijkt nu zijn vruchten af te werken na een al sterke start van het seizoen. 'Ik weet dat ik lekker ga, en om dan te winnen is heel belangrijk, zeker als sprinter. Het is mijn grootste zege in mijn loopbaan, het is fijn voor de rest van het seizoen en de klassiekers.'
Lees verder onder de video!
Van den Berg: 'Heel lange sprint voor mij'
Van den Berg zou normaliter voor eigen kansen kunnen gaan in dit soort ritten, maar deze keer zette hij zich in voor zijn Amerikaanse ploegmaat. En dat was de juiste keuze. Lamperti won, maar het was de lead-out van Van den Berg die ook de nodige lof oogstte. 'Het was een heel lange sprint voor mij, maar ik ben heel blij dat hij het af kon maken', puft hij uit na de streep.
Voor EF Education - EasyPost komt de zege als geroepen, want in de eerste maanden bleef het team droog staan. In de chaos van
Parijs-Nice kwam de bevrijding. 'Het was heel hectisch. We probeerden gewoon bij elkaar te blijven, je kan heel makkelijk vallen in dat soort situaties. We hebben het heel goed gedaan, het positioneren was klaar voor de laatste bocht. Ik ging iets te vroeg, maar had de benen om het vol te houden.'