Stefan Bolt en Laurens ten Dam, hoeders van Nederlandse crossploeg: 'We hoeven geen Roompot te worden'

De kogel is door de spreekwoordelijke kerk: Stefan Bolt en Laurens ten Dam gaan een crossploeg beginnen! In het eigen kantoor dat wielrennen ademt stelden de twee mannen van Live Slow Ride Fast woensdag hun project voor en na afloop namen ze ook alle tijd om In de Leiderstrui van meer informatie, duiding en achtergrond te voorzien.

Bolt gaat de zakelijke kant doen, terwijl Ten Dam meer rondom renners Ryan Kamp en Mees Hendrikx aanwezig zal zijn. Hoe dat alles ontstond? 'Een appje van Ryan rondom Oud en Nieuw', klinkt het. 'Het borrelde al even na dat appje van Ryan en vanuit de community kwamen er – als grapje – ook al vaker berichten. Op een gegeven moment zei Lau: laten we eens kijken of het echt kan. En toen zijn we in gang geschoten en rond gaan bellen', legt Bolt uit.

‘Het was dan eigenlijk binnen een week geregeld… maar dat is sneller dan je mentale staat kan bijhouden. ‘Wat gebeurt er nu?’, dacht ik. Maar het is typisch zo’n project waarvan we zeggen: als we het nu niet doen, doen we het nooit. We hebben twee renners die een vlotte babbel hebben, niet bang zijn voor een camera, Nederlanders zijn: het is gewoon vet. En we hoeven echt geen Roompot te zijn, een Hollandse Belg is ook welkom.’

Met de flair én het rauwe randje zou je het BOMBA JOIN-project met Alberto Tomba kunen linken, maar niets blijkt minder waar. 'De naam Bomba komt van een brouwsel van Eros Poli - de Italiaan die nooit op de Ventoux zou kunnen winnen, maar dat wel deed - tijdens een trainingskamp tussen het WK en Lombardije, in 2013', legt Ten Dam uit. 'Wat erin zat? Een dubbele espresso, eetlepel suiker, shot grappa en eidooier. Hij had het ooit van zijn opa gekregen.'

Bolt voelt zich 'als een vis in het water' met het project en kijkt daarmee niet alleen naar zijn merk, maar ook Kamp en Hendrikx. 'Dat ongepolijste, maar het heeft ook met die gasten te maken. Piet-Jan uit Amsterdam-West ziet een klein crossertje, maar het is een onwijs leuke gast met hart op de tong. Die karakters van de sport hebben ons gegrepen en dat hebben we nodig om toffe content te maken. En is het is zo lekker om daar rond te banjeren in België, dat is zó lekker. Ik kan niet wachten, man.'

Als ik je een jaar geleden had gezegd dat je nu een crossploeg had gehad…
'No way.

Drie maanden geleden nog niets eens, want het idee is pas anderhalve maand oud. Maar het moment dat het idee opkwam, en dat sudderde ook wel even, had ik direct zoiets van: dit is vet.’

Hoe gaat zoiets vanaf dat moment in zijn werk?
‘We wisten natuurlijk dat Ryan zonder contract zat en Stefan en Ryan waren ook al aan het appen. Toen Mees twee jaar geleden in hetzelfde schuitje zat, werd het idee ook al geopperd. Maar de stap van idee naar uitvoering is dan best nog een grote. Maar ik weet het nog precies: 19 januari zeiden we: we gaan het doen.’

Leg uit.
‘Allereest was er het risico dat iemand uit de community zonder werk zou zitten. Voor iemand die we niet kenden, was het nooit begonnen. Punt twee: ik ben nu 45 en hoef Unbound niet meer te winnen. Ik doe nog een avontuurtje (ja, hij zei het echt zo) met Tour Divide, maar dat gaat ook op een ietwat andere manier.

En… in de winter zit ruimte. Mijn twee kinderen honkballen niet in de winter en allerlei andere zaken waar ik druk mee ben zijn dan ook niet: een Tour de France-podcast van drie weken, Tour Divide, twee films, Tour de l’Avenir en een damesprogramma van een maand, met het WK gravel erbij.

Alles wat ik bij elkaar opnoem, is zo best veel. Maar in de winter is er nog wat ruimte en we schrokken ook niet van de instap in de cross, die toch een beetje hetzelfde is als in het gravel. Je hebt een fiets nodig, een camper nodig, nog wat dingetjes en toch vooral zorgen dat je er op die cross staat.’

Hoe komt het dat het jullie nu wél lukt om die Nederlandse crossploeg op te zetten?
‘We hebben natuurlijk al een groot bereik, met minimaal 50.000 downloads per podcast tot uitschieters met Wout van Aert. Dat maakt ons interessant voor partners, die overigens nog steeds aan mogen kloppen. Wij brengen het verhaal en het sponsorgeld gaat in de ploeg.

Wij hebben al een salaris, net zoals alle andere mensen die bij ons werken. Vanuit de podcast. Wij hoeven niks uit het budget van de ploeg te trekken, dus we kunnen het budget van de sponsors direct in de ploeg steken. Daardoor kun je ook sneller starten, want we zijn niet op zoek naar ons eigen hachje.’

Jullie hebben de Dossier Cross-podcast nu enkele winters gedaan.
‘Wat we daar hebben gemerkt, is dat mensen het gewoon vet vinden. Dat we naar Gerben de Knegt toegaan, in Lichtaart staan, naar Oss trekken en op de oprit van Niels Vandeputte, Toon Aerts en Lars van der Haar staan op een woensdag. Ze voelen dat we die energie erin steken en dan krijg je er ook veel voor terug. Het is kneuterig, maar uiteindelijk zitten ze na het WK met vijf man in de podcast. Met barbecue, muziek en warme chocomel: er is aandacht aan besteed. En dat geven ze terug. Daarom is het zo’n succes geworden.’

Hoe perfect past jullie merk – met het rauwe randje – bij de cross?
‘Heel goed. Als je bij de Koppenberg afkomt, rollen ze er bij wijze van spreken al vanaf. En de renners moeten ook hun eigen tubes bestellen, het zijn streetwise gappies. En dat vinden wij vet. De folklore eromheen genieten we van, maar het is ook een kwestie van presteren. Die combinatie is Live Slow, Ride Fast ten top.’

Hoe zou je de rol die jij krijgt omschrijven?
‘Geen flauw idee, joh. Ik moet gewoon zorgen dat alles er is.’

Hosselaar.
'Ik ga ook met die jongens meedenken, natuurlijk. Het cement tussen de stenen, dat is misschien een goede benaming. We zijn naar een ploegleider op zoek en dan kunnen we ook combineren. Stefan doet wel meer het zakelijke gedeelte, maar ik moet ervoor zorgen dat die loopbaan van die gasten over tien jaar geslaagd is.’

Wat betekent dit voor je baan als bondscoach gravel en vrouwen?
‘Het gravelgedeelte moet misschien een andere naam krijgen, maar ik blijf ‘het’ wel. Ik faciliteer in het gravel. Bij de vrouwen kan ik dames uitnodigen, bij het gravel slapen ze in hun eigen hotel. Ik moet het een andere naam geven. Op de weg ben ik gewoon de bondscoach en heb ik het hele jaar door contact met rensters. En die verdienen die aandacht ook, want het gaat om titels.’

Je sprak net over een meerjarenplan. Hangt er ook een droom of doel aan vast?
‘Ik heb twee jaar geleden een discussie met Jim gehad over wat het einddoel is. Met JOIN is dat een soort van meetbaar, maar bij mij is het zo dat mijn loopbaan al achter de rug is en we gewoon lekker bezig zijn. Moet ik mijn personeel een burn-out injagen om maar meer geld binnen te harken? Dat gaan wij niet doen.’

Wat kunnen jullie de Essents, Unoxen, KPN’s en Chocomels – bedrijven die nu in het schaatsen zitten – bieden?
'Iedere zondag en dag in de kerstvakantie cross. Een podcast met 60.000 downloads per aflevering, renners primetime op de eerste rij, documentaires en heel veel aandacht. En ook op de cross; iedereen met een Klak Af-pet krijgt een burger. Nu hebben ze een muts op, maar dat kan ook een klakkie worden. Ik denk dat er heel veel publiciteit zit.’