Van der Poel over bijzonder fysiek wapen: 'Is zeker iets wat me sterker maakt'

Mathieu van der Poel is nog niet al te lang geleden voor de achtste keer wereldkampioen veldrijden geworden. De Nederlander van Alpecin-Premier Tech bereidt zich inmiddels voor op het wegseizoen, maar verliest het mountainbiken nog altijd niet uit het zicht. In de WHOOP-podcast praat hij over de balans en de verschillen, maar uit hij zich ook over de teleurstelling van de afgelopen Tour de France.

Van der Poel is opgegroeid op de crossfiets. Vanaf jongs af aan is het veldrijden met de paplepel ingegoten door vader Adrie, die zelf al wereldkampioen werd. Na het crossen focuste hij zich ook op de weg en op het mountainbiken, maar in die laatste discipline is het voor de 31-jarige superster lastiger om succes te boeken. Hij legt uit waarom.

'Om te beginnen zijn de wegfietsen en crossfietsen erg vergelijkbaar', aldus Van der Poel. 'Een mountainbike is helemaal anders, en ook niet iets waar ik mee ben opgegroeid. Natuurlijk zijn de parcoursen ook heel lastig, ze worden steeds technischer. Je moet tegen de beste mountainbikers strijden, die veel lichter zijn dan ik. Dat maakt het heel moeilijk om te concurreren. Maar vanaf m'n eerste mountainbike-wedstrijden ben ik verliefd geraakt.'

In Tokyo hoopte Van der Poel olympisch kampioen te worden, maar dat mislukte. Ook z'n WK-putsch van de afgelopen herfst liep uit tot een teleurstelling. Maar de Nederlander weet dat hij het lastiger heeft tegen de vedergewichten. 'Ze zijn ongeveer 10 kilo lichter dan ik. Dat maakt het moeilijk om ze heuvelop te volgen, maar ook heuvelaf. Ze zijn ervoor geboren. Ik was een crosser, dat maakt het in het mountainbiken lastig.'

Met pure kracht kan Van der Poel echter veel goedmaken. Niemand kan zo hard omhoog knallen als de Nederlander: kijk maar naar de bizarre beelden van de cross van Benidorm in 2024. Het is echter niet z'n enige wapen. Want Van der Poel herstelt ook uitstekend, zo hebben we vaak genoeg gezien. Hij heeft weinig rust nodig om weer in topvorm te geraken.

Een heel belangrijke bijdrage aan dat herstelvermogen is de hartritmevariatie, waar Van der Poel met kop en schouders boven iedereen uitsteekt. 'Ik zit heel hoog in de HRV', lacht hij. 'Ik heb het besproken met vrienden, en het zal genetisch zijn, maar fitness is ook belangrijk. Het is zeker iets wat me sterker maakt, en wat me beter laat herstellen. De HRV en de rusthartslag zijn daarin het belangrijkste.'

Dat herstelvermogen helpt Van der Poel ook in drieweekse koersen. In 2025 reed hij de Tour de France, en daar boekte hij veel successen. Hij won de tweede rit, droeg meerdere dagen het geel en vermaakte twee weken lang alle kijkers met agressief koersgedrag. Een longontsteking betekende echter dat hij de Tour vaarwel moest zeggen op de laatste rustdag.

'Dat was niet zo leuk', vertelt de kopman van Alpecin-Premier Tech, die ploegmaat Jasper Philipsen al zag uitvallen na een harde crash. 'Ik had al een haat-liefderelatie met de Tour de France. Het was niet altijd heel succesvol, maar dit jaar weer wel. Maar toen werd ik ziek, dat was een bittere pil om te slikken. Ik was heel gemotiveerd om het een mooi einde te maken, al helemaal met de laatste rit die me goed lag.'

Die haat-liefderelatie is niet aanwezig in het voorjaar. De klassiekers zijn de favoriete koersen van Van der Poel, maar er steekt er eentje bovenuit. 'De Ronde van Vlaanderen. De eerste keer dat ik hem reed, vond ik het geweldig. Hij ligt me goed, de sfeer is krankzinnig. De klassieke koersen zijn de koersen die ik kan winnen, en het zijn de wedstrijden die ik keek als kind. Om daar dan nu te winnen, is uniek.'

Van der Poel hoopt nog lang te kunnen genieten van het zegevieren in het voorjaar. 'Koersen als deze blijven altijd uniek. Je went nooit aan winnen, zeggen ze. Ik denk dat je er een beetje aan went, maar niet in dat soort wedstrijden. Ook met Sanremo, wat de moeilijkste eendagskoers is om te winnen. Het is jammer dat het slechts één moment is, maar ik probeer er meer van te genieten. Er komt een dag dat ik niet meer zal fietsen, dus ik maak er het beste van.'

In de Klassiekers zal Wout van Aert weer een grote concurrent zijn. De rivaliteit is gezond, en Van der Poel geniet ervan. 'Het motiveert me, het is altijd goed om een concurrent te hebben die je naar een nieuw niveau tilt en je doet realiseren dat je alles correct moet doen om hem in het weekend te kloppen. Het heeft mij, maar hem ook, naar het niveau getild waar we nu op zitten.'