Als je in de jeugd al mannen als Jarno Widar en Jørgen Nordhagen weet te verslaan, dan ben je een hele goeie. Maar het profwielrennen is andere koek dan een beloftekoers. Dat weet Max van der Meulen ook. De Nederlander maakte zijn WorldTour-debuut bij Bahrain-Victorious, en hij merkte eigenhandig hoe hard het profbestaan kan zijn. Maar zijn motivatie is verre van verminderd.
De stap van de beloften naar de profs is voor iedereen lastig. Maar wat was het grootste verschil? 'Het was langer, vooral', vertelt hij aan In de Leiderstrui. 'En het niveau is gewoon hoger. Dat is vanzelfsprekend, maar dat het langer was kwam ik ook wel achter. Daar ga ik de komende jaren ook wel meer op focussen; dat ik meer tijd neem om uit te rusten door het seizoen heen, in plaats van moeier te worden.'
'Zeker in je eerste profjaar weet je nog niet waar je aan begint', kijkt hij terug op zijn seizoen. 'Ik denk dat ik heel blij ben dat ik mezelf geen doelen heb gesteld in termen van resultaten. Het is gewoon allemaal nieuw, het gaat harder en er is een duidelijke rolverdeling. Dus ik ben wel echt blij dat ik mezelf niet van die doelen heb gesteld, van: "Als ik dit niet doe, heb ik gefaald." Nu heb ik een overzicht. Nu weet ik: dit kan ik, en dit zou ik misschien kunnen.'
Lees verder onder de foto!
Crashes werden leermoment: 'Realiseerde me hoeveel ik er voor over heb'
Van der Meulen begon uitstekend aan het seizoen, maar viel verschrikkelijk hard in de Ronde van Hongarije. Hij liep een hersenschudding op, maar na een lang revalidatieproces keerde hij terug in koers. De Vuelta a España zou zijn eerste grote ronde worden, maar in de Ronde van Burgos ging het weer mis: hij brak zijn sleutelbeen. Weg eerste grote ronde.
Het sloeg wel even in als een bom. 'Daar heb ik echt moeite mee gehad. Nou, niet zozeer met het niet rijden van de Vuelta, maar ik kwam net terug van die hersenschudding, en er waren dingen op het persoonlijke vlak. Ik heb heel hard gewerkt om in goede vorm voor de Vuelta te komen, dus ik baalde er echt van dat ik viel en m’n sleutelbeen brak.'
De breuk was dusdanig gecompliceerd dat een operatie niet mogelijk was, en zo zat hij dus weer lang thuis. Maar de donkere wolk had ook een zilveren randje. 'Ik realiseerde me hoeveel ik er voor over heb. Ik ben ook trots op het harde werk, hoeveel motivatie en consistentie ik heb getoond, hoeveel discipline. Ook al heb ik er uiteindelijk niet iets voor gekregen.'
Lees verder onder de video!
Van der Meulen: 'Ik zie mezelf niet als een klimmer, ronderenner, of tijdrijder; ik ben coureur'
En dus begint Van der Meulen onveranderd gemotiveerd aan het seizoen: hij start direct in de Tour Down Under. 'Ik wil gewoon op een niveau komen waar ik koersen kan winnen. Wat voor koersen dat zijn, maakt me helemaal niet uit. Ik ben een paar keer dichtbij gekomen om een finale te rijden, maar daar ben ik nog niet geweest. Om te winnen, moet je eerst een finale rijden.'
In 2024 won de nu 22-jarige Nederlander een rit in de Ronde de l'Isard, een etappe met ruim 3000 hoogtemeters en een passage over de Col de Peyresourde. Hij versloeg daar Visma | Lease a Bike's Nordhagen, maar hij zou zich niet omschrijven als een echte klimmer. Juist niet, zelfs. Want Van der Meulen kan veel meer dan goed bergop rijden.
En dat hoopt hij nog lang zo te houden. 'Ik zie mezelf niet als een klimmer, ronderenner, of tijdrijder; ik ben coureur. Ik denk ook dat jonge jongens te snel in een hokje worden geduwd, wat er eigenlijk voor zorgt dat de ontwikkeling een beetje tegen wordt gehouden. Het is belangrijk dat je alle vakjes openhoudt, die vullen zich vanzelf wel in.'
Lees verder onder de foto!
'Mensen die het hele jaar door knechten, trainen even hard als de kopmannen'
Van der Meulen weet dat hij met zijn allrounderskwaliteiten goed zal gedijen in klassiekers. Dat is ook iets wat hij hoopt te ontwikkelen bij Bahrain-Victorious. 'Ik ben geen 60 kilo. Als ik goed bergop ga, trap ik waardes waarmee je ook in de klassiekers je plek kan vinden. Ik kan de koers goed lezen, denk ik, en het positioneren gaat me ook goed af.'
In 2023 werd hij zesde in Parijs-Roubaix voor de beloften. 'Die Roubaix… Ik weet niet hoe ik daar kwam, het is een van de beste dagen die ik ooit op de fietsen heb gehad', lacht hij als hij er aan terugdenkt. 'Ik heb mezelf in de voet geschoten door helemaal niet te weten wat ik aan het doen was. Er zat die dag heel veel meer in, maar het was een natte Roubaix en ik deed maar wat. Daar kwam een zesde plek uit.'
Voor nu zal Van der Meulen vooral knecht zijn bij Bahrain, maar zijn eigen kansen zullen uiteraard ook komen. 'Mensen die het hele jaar door knechten, trainen even hard als de kopmannen. Het verschil is dat ze alles opgeven voor die gasten. Mijn doel is natuurlijk om kopman te worden, en het liefst voor deze ploeg, omdat ik me er heel fijn voel. Ik denk dat het belangrijk is om te beseffen wat die opofferingen zijn voor mensen.'
Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties