Tudor begint aan ambitieus sprinttraject met 'beetje verraste' Zijlaard: 'Best lastig om het Arvid te vertellen'

In de wielersport zijn er veel zekerheden, maar het verhaal van Maikel Zijlaard bewijst dat je nog steeds in een eigen weg moet geloven. De 26-jarige Nederlander spraken we een jaar geleden nog over zijn rol als lead-out in een sprinttrein bij Tudor, maar een jaar later gaat Zijlaard zijn eigen sprints rijden. In de Leiderstrui sprak met wat misschien wel een extra topsprinter wordt voor Nederland.

'Ja, dat klopt! Er zijn afgelopen jaar natuurlijk een paar dingen gebeurd, waardoor ik voor mijn eigen kans mocht gaan. Voor zover dat kon, heb ik die goed benut. Dus hebben ze vanuit de ploeg gezegd: we willen kijken wat Maikel nog meer kan.'

'Toch wel een beetje verrast, ondanks dat het hartstikke goed ging en ik wist dat de ploeg heel erg tevreden was. Maar ik voor afgelopen jaar natuurlijk nog geen uitgesproken sprinter, dus dat ze daar dan mee komen, is wel een verrassing.'

'Zeker, zeker. We waren een goed drietal, maar het zijn ook alleen maar ontwikkelingen die zijn voortgekomen vanuit het positieve. Het is heel jammer, maar tegelijkertijd ook supervet dat we alle drie een heel goede kant opgaan.'

'Dat was niet heel anders hoor, omdat je als lead-out ook altijd al explosief moest zijn. Het zal vooral mentaal richting die koersen anders zijn. Je moet ervan uitgaan dat jij degene bent die het af moet maken en dat je niet meer degene bent die helpt om het anderen te laten afmaken. Het is een vette stap, die ik graag wil zetten.'

'Ja, dat is echt supervet. En daar moet ik bij zeggen: het zou lekker zijn als het in 2026 meteen op z'n plek valt en als een trein gaat, maar dit is vooral ook een meerjarig traject dat we aan zijn gegaan. De ploeg wil mij opleiden tot sprinter. Ik ben benieuwd hoe dat de eerste jaren gaat zijn en hopelijk gaat het steeds een beetje beter.'

'Dat is iets waar we achter gaan komen. Ik weet van mezelf dat ik goed ben in plaatsen en dat ik de gasten die voor mij zitten vertrouw. Er verandert verder niet zo gek veel, buiten dat ik de laatste schakel in de trein ben, waar alle druk op ligt. Dat is vet, omdat als er geen druk op zit, er ook geen verwachtingen zijn. Het zijn goede dingen, ik heb er zin in om dat te gaan ontdekken.'

'Arvid heeft een vaste trein, maar bij mij kan dat verschillen. Hij heeft ook wel iets meer baat bij een vaste trein, ik ben iets anders als sprinter en in het lezen van de finale. Dan moet je denken aan Rick (Pluimers, red.) en in de Tour Down Under heb ik Petr Kelemen en Marius Mayrhofer voor me. Het zal ook afhangen van de koersen die ik rijd en welke selectie we hebben. Ik heb geen uitgesproken trein.'

'Ja, ook wel een beetje. Ik zag mezelf niet echt als een killer en dat moet je wel zijn als sprinter. Maar dat gaat steeds beter, dus hopelijk was vorig jaar pas een voorproefje. Daar willen we op gaan voortborduren en dat is dus ook iets wat ik met de tijd ga leren.'

'Bij mij gaat het vooral om de beleving die ik erbij heb. Als ik in een bepaalde mindset kom, in een andere rol... Misschien gaat het in Australië helemaal niet goed, maar mijn mindset is nu wel dat het hele team om mij draait. Als ik het goed doe, doet het team het goed en dus moet ik al die gasten voor me gaan gebruiken op het moment dat het moet. Want het is echt een team effort.'

'Ik ben nu de laatste man, maar ik weet uit de afgelopen jaren ook dat ieder persoon het verschil maakt. Ik denk dat ik door mijn ervaring als lead-out de sterke punten van anderen naar boven kan halen.'

'Ja hoor, ook al ben ik nog steeds wel iemand die een beetje kan uitschakelen. Ik vind dat je moet inschakelen als het echt belangrijk wordt en ik kan tijdens een analyse misschien laid back zijn, maar als je wel meedenkt, is het goed. Een koers duurt 180 kilometer, waarbij je in de finale zó aan moet staan, dat je bij momenten ook wel even kan uitschakelen, vind ik.'

'Het voorbereiden en analyseren is heel belangrijk, maar mag niet ten koste gaan van energie die je kan gebruiken in de finale. Ik sta er dus nog steeds hetzelfde in.'

'Normaal gesproken wordt dat Kuurne-Brussel-Kuurne, met februari thuis. Zoals het er nu uitziet, wordt het dan verder Parijs-Nice. Over een grote ronde is wel gesproken, er ligt een concept. Maar voordat ik dat naar buiten breng, wil ik er zeker van zijn dat ik het verdien.'

'Arvid en ik hebben een heel goede band met elkaar en ik vond het in het begin best lastig om hem te vertellen dat ik ook een sprinter bij de ploeg ging worden. Je zit dan toch bij elkaar in het vaarwater, wat een relatie altijd een beetje kan veranderen. Maar er is eigenlijk niet zoveel veranderd. Ik gun hem alles en hoop dat hij er 20 wint per jaar en dat heeft hij ook tegen mij gezegd.'

'We willen elkaar beter maken en ik weet dat hij vorig jaar best wel mijn zijn blessure (een gecompliceerde sleutelbeenbreuk, red.) en situatie heeft gezeten. Maar aan het einde van het jaar reed hij weer als een trein. Ik weet dat hij het kan en dat heeft Arvid al laten zien.'

'Nou, liever niet, want dan verslaat hij mij meestal, haha!'

'Pfoe, dat vind ik een heel lastige, ook omdat het voor mij nog heel nieuw is. Ik weet het echt niet, daar gaan we samen met de ploeg achter komen. 2026 zal nog heel erg experimenteren zijn, in wat voor mij het beste werkt. Dan komen we erachter wat de beste finales zijn voor mij en waar mijn sterke punten liggen. Hopelijk kunnen we daar in de volgende winter beter in specialiseren en zo.'

'Nou, mijn output in trainingen was altijd al wel goed, maar het is vooral belangrijk dat je dat na vier of vijf uur ook nog kan leveren. Dat kom je pas te weten in koersen.'

'Ja, en je kop stoten is niet het aller ergste hè, daar kun je ook weer van leren en weer mee aan de slag.'

'Het einddoel is sprinter worden en ik wil graag goed blijven in de proloog, wat ook een korte inspanning is. Ik vind het daarom een lastige vraag, omdat ik ook enkele klassiekers ga rijden. Als je Kuurne-Brussel-Kuurne goed kan rijden en je hebt een eindschot, dan is er veel meer mogelijk, dan wanneer je alleen een pure sprinter bent.'

'In de Tirreno van vorig jaar (waar Zijlaard één keer tweede werd in een sprint, red.) ging dat hartstikke goed, dus ik zie niet in waarom niet. Iedereen in het profpeloton rijdt hard, maar ik zie mezelf wel wat klimmetjes overleven. Pas in de koers zullen we weten hoe het er echt voor staat. In Australië krijgen we niet superveel sprints, daar gaan we meteen proberen erbij te zijn.'

Bram van der Ploeg (X: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])