Tiesj Benoot roept op: 'Moeten met zijn allen stoppen met op kop rijden als Van der Poel en Pogacar er zijn'

Tiesj Benoot die niet in het geelzwart van Visma | Lease a Bike aan een wielerseizoen begint, het zal even wennen zijn. Hoewel de Belg uiteindelijk 'slechts' vier jaar voor de Nederlandse ploeg koerste, behoorde hij voor het gevoel van de doorsnee wielerfan toch al tot het meubilair. Namens zijn nieuwe ploeg Decathlon CMA CGM ging Benoot in aanloop naar het seizoen 2026 in gesprek met In de Leiderstrui.

Benoot kwam in 2022 over van DSM en drukte tot en met 2025 zijn stempel bij de geelzwarte formatie. Door onderdeel te zijn van de winnende Tourkern, zijn steentje bij te dragen in de klassiekers en zelf de resultaten aaneen te rijgen. 20 (!) keer reed hij top tien in een WorldTour-klassieker en daarbij won hij Kuurne-Brussel-Kuurne.

Desondanks vertrok de Belg - tot spijt van onder meer Richard Plugge, Grischa Niermann en Wout van Aert - net als Olav Kooij naar het Franse Decathlon CMA CGM. Die formatie zit midden in een Franse (r)evolutie naar mondiaal topteam, waar Benoot als ontbrekend puzzelstukje ideaal bij past volgens CEO Dominique Serieys en de zijnen.

Tiesj, jij bent prof sinds 2015. Hoe heb jij in die tien, elf jaar vanuit de buitenwacht naar Decathlon/AG2R gekeken?
'Poeh, goede vraag. Toen ik prof werd in de WorldTour, keek ik al wel naar de ploeg op. Met Romain Bardet hadden ze iemand die elk jaar voor Tourwinst ging en twee keer op het podium heeft gestaan. Toen mijn periode bij Lotto ten einde kwam, hebben we ook al even contact gehad. Maar toen ben ik uiteindelijk bij Sunweb beland.

In de jaren daarna is de ploeg wat meer op de achtergrond gekomen, doordat ze de evoluties wellicht wat misten. Maar de laatste twee jaar zie ik ze echt terug stappen zetten. Grote stappen. Het is één van de snelst groeiende ploegen in het professionele wielrennen. Als je ziet waar ze de laatste twee jaar - niet met de grootste namen - al geëindigd zijn op de UCI Ranking: vijfde en zesde, volgens mij.

Dat is ook één van mijn beweegredenen geweest om uiteindelijk te stap te zetten, dat ik bij een project terechtkom dat groeiende is. Iedereen heeft de wil om vooruit te gaan en dat is iets wat je nodig hebt om kritisch te zijn.'

Word je de oren van je hoofd gevraagd als het gaat om de aanpak van Visma?
(lacht) 'Dat klopt, maar dat doen jullie als journalisten ook. Iedereen vraagt wat het verschil is.'

Wat is het verschil?
'Het grootste verschil is dat ik met heel veel nieuwe mensen werk. Mocht ik nu mijn vijfde jaar bij Visma inzetten, wordt toch alles wat gewoon. Ik was er niet op uitgekeken, maar het voelt wel verfrissend aan. Je hebt toch weer wat bewijsdrang, ontmoet veel nieuwe mensen en op structureel niveau gaan dingen toch net wat anders. Maar dat is bij elke ploeg zo.'

Moet jij met de maturiteit die je hebt dan nog de protocollen volgen of kan je ook deels je eigen aanpak volgen?
'Er is wel een wisselwerking, zeker. Je moet ook dingen blijven aanpassen, want het wielrennen evolueert. Ik geloof er ook sterk in dat het goed is om je lichaam nieuwe prikkels te geven als je stappen wil blijven zetten. Bij mijn vorige ploeg zat ik ook aan het einde van elk jaar met mijn trainer Tim Heemskerk om te bespreken wat er anders kon.

Er is bij Decathlon-CMA CGM zeker ruimte voor eigen inbreng, maar ik vind het belangrijk dat de eindverantwoordelijkheid bij de expert ligt. Maar zo was het bij Visma ook: ik denk dat de mensen een sterieler beeld hebben van die ploeg dan wat het eigenlijk is.'

Hoe ging dat proces?
'Er waren meerdere ploegen met interesse. Na de gesprekken met Dominique Serieys en Stephen Barret was ik overtuigd dat het een mooie stap kon zijn en ik keek er ook wel weer naar uit om buiten mijn comfortzone te treden en in een groeiend project te stappen. Bij Visma wonnen we in 2023 drie grote rondes en vijf voorjaarsklassiekers.

Of je het nu wilt of niet, dan word je daar toch aan afgemeten. Toen we afgelopen zomer tweede werden en het ploegenklassement wonnen, kon ik niet zeggen dat het als een overwinning aanvoelde. Maar mocht dat hier gebeuren, dan is het seizoen meer dan geslaagd.'

Wout van Aert heeft nog geprobeerd je aan boord te houden en ook Richard Plugge baalde heel erg van je vertrek.
'Dat is mooi om te horen en ik had ook goed verder kunnen doen bij Visma, maar er is ook niemand dood. Ik heb nog altijd een heel goede relatie met Wout en heb het ook met hem besproken voordat ik tekende. Ik wilde ook dat hij op de hoogte was van wat er speelde, omdat we samen aan een project bezig waren.

En zo heb ik nog met jongens gesproken. Oliver Naesen is zo iemand, maar ook Stan Dewulf, een goede vriend van mij, en Johannes Staune Mittet. Dat beeld wat ik geschetst kreeg, komt overeen met wat ik zie. De wil om te verbeteren, is heel groot.'

Wat gaat je rol worden bij je nieuwe ploeg?
'Uiteraard is er het voorjaar, dat er hetzelfde uit gaat zien als de afgelopen jaren. Misschien word ik iets meer naar voren geschoven, maar bij Visma was ik ook altijd één van de drie of vier beschermde renners. Ik heb mijn kansen daar ook nooit moeten opofferen.

In de Tour koesterde ik bij Visma | Lease a Bike geen eigen ambities, omdat het ook een persoonlijk doel was om de ronde te winnen met Jonas Vingegaard. Dat gaat hier veranderen, omdat we met Olav Kooij als sprinter en enkele rittenkapers zullen gaan. Maar win maar eens zo'n overgangsrit in de Tour: op die dagen staat er 100 man te popelen. Het is toch anders, ook fysiologisch, dan een klassieker.

Paul Seixas? Dat zullen ze na het voorjaar beslissen, denk ik. Hij is nog altijd pas 19 jaar. De potentie is er, anders word je ook niet derde op het EK achter Pogacar en Evenepoel.'

Wat kun jij Paul meegeven, want jij hebt het in 2015 ook meegemaakt toen je in je eerste Ronde van Vlaanderen als neo-prof vijfde werd?
'Wat Paul doet, is wel van een ander niveau.'

Maar de Belgische pers zal die bewuste maandag ook wel voor de deur hebben gestaan?
'Er wordt me wel eens gevraagd of het een vergiftigd geschenk was, maar dat is het voor mij niet. Ik ben er nog altijd heel trots op. De dag nadien stond er in de krant: beter dan Tom Boonen en Fabian Cancellara in hun eerste drie deelnames. Dat was ook zo, maar ik wist van mijzelf al dat ik nooit vijf koersen zou gaan winnen op een jaar. Maar als het dan raak was, zou het waarschijnlijk een mooie zijn. Want ik zit er altijd bij in de grote koersen.'

En zo is het gebleken. Over die grote koersen gesproken: Strade Bianche is er één van die je hebt gewonnen, maar die rijd je dit jaar voor de derde keer op rij niet.
'Ik hoop te pieken van E3 tot Luik. Ik heb vijf keer meegedaan aan Strade en ben altijd in de top acht geëindigd. En ik zal er ook zeker nog terugkomen, want het is de enige koers waarvan ik het spijtig vind dat ik die moet missen door die hoogtestage.'

Heb jij nog de droom om een Monument te winnen?
'Ik zou het geen droom noemen. Uiteraard heb ik nog ambities, maar ik weet ook wel dat mijn leven er niet ingrijpend meer door gaat veranderen. Waar ik persoonlijk heel erg van geniet, is het rijden van finales in die koersen. Op die grootste dagen je rol kunnen spelen. Voor mij moet alles samenvallen om te kunnen winnen.

Nu Pogacar de klassiekers is gaan rijden en Van der Poel een grote stap heeft gezet, is het voor heel veel renners bijna een utopie geworden. Maar hen kan ook iets overkomen en ze rijden natuurlijk ook niet alles. Een Ronde van Vlaanderen is wel zo lastig gemaakt, dat tactiek ook geen rol meer speelt. Daarbij is UAE ook heel sterk.'

Is dat vervelend, dat je dan wéér zo'n Nils Politt - die zelf podium heeft gereden in Vlaanderen en Roubaix - op kop ziet rijden?
'Hij rijdt in de Tour ook heel hard bergop, dat er net achttien man in het wiel zit. Zo werd er in 2022 en 2023 ook naar ons gekeken, met wat afgunst. Juist daarom heb ik er respect voor. Chapeau aan die mannen, dat ze zo sterk zijn.'

Eindig jij daardoor in het voorjaar eigenlijk juist vaak niet óp je plek? Dat je zesde of zevende wordt, terwijl je bij een minder zware koers in een grotere groep terechtkomt en pakweg 17e of 21 zou worden?
'Dat klopt deels, want soms heb je ook het tegengestelde effect. Daarmee bedoel ik: Pogacar gaat aan en daarachter wordt al snel voor plek twee en drie gekoerst. Zo is het de afgelopen twee jaar in Luik-Bastenaken-Luik geweest, waar we met een grote groep voor het podium rijden. Van der Poel kwam in 2024 pakweg een minuut na mij boven op de Roche-aux-Faucons, komt dan terug door de tegenwind en wordt derde.'

Kan er iets aan die twee mannen gedaan worden?
'We moeten met zijn allen stoppen met op kop rijden als Van der Poel en Pogacar er zijn. Ik snap dat niet. Naar mijn mening is dat koersen voor de tweede plaats: als je ze al begint te helpen...'

Wat is dan de manier? Lombardije, vorig jaar, met een sterke groep vanaf het begin?
'Dan wordt het wel geprobeerd en dat is mooi. Zo iemand als Quinn Simmons zie ik graag koersen. En dat geldt ook voor Mads Pedersen.'

Wanneer is 2026 voor jou geslaagd?
'Ik wil mijn niveau halen, maar graag ook een koers winnen. En als ik een koers win, dan zal het een mooie zijn. Het moet goed op zijn plek vallen. Zo'n wedstrijd als Dwars door Vlaanderen vind ik mooi om te rijden. Het is lastig, maar je kunt als ploeg nog wel wat doen.

Ik denk dat we met Olav Kooij ook ver kunnen komen. Ik zette hem af voor die plug street in Gent-Wevelgem en op het moment dat hij valt, zat hij als enige nog in het wiel van Pedersen met Jasper Philipsen.'

We begonnen met de vraag hoe je de afgelopen tien jaar keek naar Decathlon AG2R, maar hoe wordt er over drie jaar naar de ploeg gekeken?
'Dan spreken we over een andere ploeg die hier zit.'