Van Dijke legde in Spanje samen met Van der Poel basis voor duo-knalprestatie: 'Mathieu wekelijks, soms dagelijks gezien'

We spraken Tim van Dijke deze winter en daarin duidde de Nederlander al dat hij de 28e februari met stip had aangeduid. Reden? Deze Omloop Het Nieuwsblad, de koers waarin hij zich vorig jaar al van voren liet zien, maar niet kon bekronen met een resultaat. Twaalf maanden later is hij tweede ná Mathieu van der Poel en verbaasde hij zichzelf wéér.

Even terug naar de mediadag van Red Bull-BORA-hansgrohe, waar we een tot op het bot gemotiveerde Van Dijke troffen. 'In de Omloop van 2025 was ik echt van mezelf onder de indruk. Ik ben toen heel goed teruggekomen van de Teide en ik had ook niet direct verwacht dat ik dat zou kunnen.'

Uiteindelijk werd hij toen vijftiende. 'Het wedstrijdverloop was ook niet ideaal voor mij, omdat het een sprintkoers was. Dat viel gewoon tegen: het gevoel matchte niet met de resultaten die ik had. En ik ben gewoon superambitieus. Als ik voel wat er inzit, wil ik een resultaat kunnen voorleggen', duidde de Zeeuw in de winter.

Maken we een kleine tijdreis naar het laatste februari-weekend van 2026. 'Ik heb mezelf weer weten te verbazen', aldus Van Dijke met een glimlach van oor tot oor. 'Het voelt als winnen. Je bent tweede, maar Mathieu is natuurlijk een klasse apart. Ik had niet gedacht dat ik dit kon.'

'Ik wist dat ik in orde was, want ik heb heel hard gewerkt in de winter. Maar om dit vandaag te doen, is weer wat anders....', stelt de trotse renner van Red Bull-BORA-hansgrohe. 'Om het te laten zien in een wedstrijd op het allerhoogste niveau voelt heel goed en ik denk dat ik weer een stap heb gemaakt.'

Om tot die tweede plek te geraken, moest de hardrijder even het lactaat uit de oren laten spuiten. 'De beste actie? Even, ofja, even... demarreren naar Mathieu en Florian na de Molenberg. Dat ging wel, maar daar ben ik niet meer van hersteld.'

Van Dijke herzette zichzelf daarna even, ook met de wetenschap dat de rest van zijn ploeg in de achtervolgende groep zat. 'We hadden nog de Berendries, Parikenberg, Muur en Bosberg waar we overheen moesten, maar dat lukte dan ook. Of het nu tweede of derde was, ik wist dat ik volle bak naar de meet moest met Florian Vermeersch. Wat ook een wereldcoureur is.'

Dat hij Van der Poel niet zou kunnen volgen, was iets waar Van Dijke zich al soort van bij had neergelegd. 'Ik heb deze winter heel veel met Mathieu getraind en heb ook een TV, dus ik wist wel hoe goed hij was', lacht Van Dijke.

'We zitten vaak in Spanje en trainen iedere dag met een groep, waar ik dit jaar ook veel mee ben geweest. Dat is heel leuk: je traint veel uren samen en dan trek je automatisch ook samen op. Samen uiteten en die dingen.'

Van Dijke weet dus als geen ander hoe MVDP zich heeft voorbereid in de wintermaanden. 'Ik heb Mathieu wekelijks, soms wel dagelijks gezien. Ik zie hoe hij traint en wat voor keuzes hij maakt. Daarin is hij wel een voorbeeld voor mij: hoe ongekend hard hij werkt. Die jongen kan zo hard werken voor zijn lijf zorgen, dat kan hij gewoon meer dan een ander.'

Nu voel ik het in koers en dat is heel gaaf om van dicht bij mee te maken', concludeert de terecht trotse renner, die er net zo hard voor werkt. 'Ik wil alles uit mijzelf halen en alleen maar beter worden. Hopelijk kan ik steeds dichter bij komen. De klassiekers zijn datgene waarvoor ik mezelf elke dag kapot werk en nu tweede worden, is iets waar ik heel blij van word.'

Februari 2026 is over, maar wat mogen we in maart en april nog van de Nederlander verwachten? 'Nog steeds finales rijden, het liefst in alle klassiekers. Parijs-Roubaix is mijn lievelingswedstrijd en ik hoop dat jullie nog niet van me af zijn, maar het kan snel gedaan zijn in de klassiekers.'