Bizar jaar Woods: 'Denk niet dat ik ooit zo hard getraind heb als na mijn zoons dood'

Woods hield het lang geheim, maar toen hij de zeventiende etappe van de Vuelta won, vertelde hij na afloop dat hij deze opdroeg aan zijn doodgeboren kindje. Zijn vrouw was 37 weken zwanger toen het noodlot toesloeg. '2018 is een jaar dat ik koester, maar ook één waar ik in de komende jaren om zal blijven huilen', vertelt Woods aan Cyclingnews.

'Ik heb had gevoel dat ik tien jaar in één jaar heb geleefd', vervolgt hij. 'Ik voel me ouder en ik heb veel meer ervaring. Er is zoveel gebeurd, ik heb echt geleefd. Het rouwproces rond mijn zoontje Hunter heeft het leven in perspectief gezet. Het heeft mijn leven dramatisch veranderd. Als ik er nu op terugkijk, was ik een compleet ander persoon voordat hij overleed. Mijn prioriteiten zijn veranderd.'

Woods legt uit dat hij de drang heeft om te presteren voor zijn familie. Hij dankt de fiets, die hem door een loodzware periode hielp. 'Ik denk niet dat ik ooit zo hard getraind heb als na mijn zoons dood. Mijn vrouw en ik hebben veel ondernemen om het rouwproces te helpen. Dat heeft geholpen.' De resultaten kwamen bovendien in de laatste weken van het jaar, al was een derde plaats op het WK niet het gehoopte. 'Ik kon niet geloven dat ik het had verpest en dat ik niet had gewonnen. Ik dacht echt dat ik ging winnen. Ik verkrampte in de sprint door een paar bidons die ik onderweg had gemist. Vijf minuten na de finish sloeg de teleurstelling om in trots.' (foto: EF Education First-Drapac/Grubers)