Ronde van Valencia 2026 | Evenepoel domineert over 5 etappes: zege nummer 5 binnen

Het WK veldrijden zit erop en dat betekent dat we in Europa gaan beginnen aan de voorbereidingskoersen met naam en faam. Eén daarvan is de Ronde van Valencia, waar onder meer Remco Evenepoel en Joao Almeida als publiekstrekkers beginnen aan het jaar. In de Leiderstrui houd je de hele week op de hoogte!

De Ronde van Valencia staat sinds 2016 in de huidige vorm terug op de kalender, waarbij Wout Poels het genoegen had om die editie op zijn naam te schrijven. Het rijtje winnaars dat we sindsdien zagen liegt er niet om: onder meer wereldkampioenen Alejandro Valverde, Tadej Pogacar en Rui Costa hebben een plekje verworven.

Vorig seizoen ging de eindzege naar de Bahrain Victorious-Colombiaan Santiago Buitrago. De klimmer won twee etappes en hield Joao Almeida (UAE Emirates-XRG) en ploeggenoot Pello Bilbao achter. Thymen Arensman wist vorig seizoen de vierde plek op te eisen namens INEOS Grenadiers.

De eerste etappe was er één van Segorbe naar Torreblanca, wat ligt aan de kust waar veel renners de winter doorbrengen met hun trainingskampen. Op veertig kilometer van het einde moest er een stevige puist overwonnen worden, waar Red Bull-BORA-hansgrohe het liet exploderen. Toch werd het een sprint (zonder Mads Pedersen, die viel en moest opgeven), die werd gewonnen door Biniam Girmay.

Winnaar
Biniam Girmay (NSN)

Het zou een Remco Evenepoel-feest moeten worden, en dat werd het ook in de tijdrit - soort van. Door harde winden besloot de organisatie dat de rit tegen de klok afgewerkt zou worden op een normale fiets, en dat tijdsverschillen niet mee zouden tellen. De wereldkampioen tijdrijden ging alsnog vol gas en won de tijdrit, maar zal balen dat hij z'n concurrenten geen lap tijd heeft kunnen aansmeren.

Winnaar
Remco Evenepoel (Red Bull-BORA-hansgrohe)

Het was een lastige, maar ietwat vreemde rit, richting Sant Vincent del Raspeig. Een biljartlaken, tot flinke heuvels in de finale. Remco Evenepoel schudde eventjes aan de boom, maar het was een viertal renners die uiteindelijk weg wist te rijden. Andrew August (INEOS Grenadiers) bewees dat wieltjesplakken nog geen verdwenen kunst is, en sprintte naar de zege.

Winnaar
Andrew August (INEOS Grenadiers)

De vierde etappe is er één die voor alle coureurs wel bekendwas, met start in La Nucia en passages van onder meer Calpe, Moraira, Pedreguer en die plaatsen. Laat dat nu net de trainingsregio van Remco Evenepoel zijn, die zijn status als topfavoriet meer dan waar maakte met een solo van vijftien kilometer.

Winnaar
Remco Evenepoel (Red Bull-BORA-hansgrohe)

Het leek een simpele sprintersrit te worden, maar de vluchters dachten er anders over. Die vochten als leeuwen en leken het - ondanks twee (!) valpartijen in de finale - net te houden. Het linkeballen werd hen bijna fataal, maar Raúl García Pierna (Movistar) had genoeg over om de sprint te winnen van z'n vluchtgenoten. Hij won en bleef het pak net voor.

Winnaar
Raúl García Pierna (Movistar)

Het was Biniam Girmay (NSN Cycling) die op dag één met de zege aan de haal ging, en zo de eerste leiderstrui in handen kreeg. Die hield hij zelfs tot na de tijdrit, maar moest geholpen worden door de organisatie, die geen tijdsverschillen telde door de harde wind. Het was zodoende pas in de voorlaatste rit dat Remco Evenepoel kon uitpakken. De kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe domineerde en greep zo de eindzege door ook stand te houden in de slotrit.