Michael Boogerd is terug in het wielerpeloton. In de Belgische krant De Standaard gaf hij een interview waarin hij zijn mening niet onder stoelen of banken schuift. 'De UCI-voorzitter vindt mijn terugkeer geen goede zaak. Schors me dan levenslang, hè?' Volgens de ploegleider van Roompot is de
doping in het wielrennen in de afgelopen jaren niet veranderd. 'Doping is toch gewoon doping? Wat maakt het nou uit of je in 1972 of 2007 bent gepakt? Nog zoiets: Ik ben in de voorbije jaren langs heel veel verschillende instanties gegaan - Dopingautoriteit, Belgische Wielerbond, UCI. En steeds hetzelfde voorstel op tafel: Strafvermindering in ruil om namen te noemen. Bij de UCI tot op de laatste dag toen ik moest gaan tekenen voor mijn tuchtzaak, ik heb dat nooit willen doen. Ik vind het een rare logica: Ik heb niemand 'doodgeschoten', maar als ik iemand anders kan aanwijzen die ook iemand heeft doorgeschoten, dan is het ineens maar half zo erg?'
Ook over mechanische
doping liet de oud-renner zich uit. 'Dat was iets waar we onder elkaar in de bus grappen over maakten: 'Jongens, die ging zo hard, het leek wel alsof er een motor aanhing.' Maar altijd in de veronderstelling dat zoiets niet kon. Pas in 2010, toen dat verhaal naar boven kwam bij de versnelling van Cancellara op de muur, ben ik gaan nadenken. Verdorie, misschien kon het toch!'
Nu Boogerd weer in genade is aangenomen bij Roompot wil hij clean blijven. 'Ik zal altijd zeggen: Natuurlijk. Bij Roompot zijn we aangesloten bij de MPCC (Vereniging voor geloofwaardig wielrennen die teams een extra streng anti-dopingbeleid oplegt, red.) zodat er in ons beleid geen ruimte is voor gesjoemel. Maar er wordt altijd gerommeld in het grijze gebied, dat heb ik in mijn eerste jaar als ploegleider wel gezien. Binnen de regels is er genoeg ruimte om te kloten en te rommelen. En dat gebeurt ook!'