Steven de Jongh heeft in gesprek met De Telegraaf verder uitgeweid over zijn hachelijke situatie van maandag. Woensdag was er de eerste reactie en donderdag gaat hij dieper in op wat er nu eigenlijk gebeurd is. ‘Er spoken allerlei vragen door mijn hoofd’, zegt De Jongh. ‘Tot vier kilometer voor mijn Strava stopte, weet ik nog waar ik reed. Daarna is het een grote zwarte vlek.’ Weten wat de toedracht is van zijn val doet hij niet. ‘Op camerabeelden is te zien dat een auto met enorme snelheid rijdt, maar verder wordt er niks duidelijk. Het schijnt dat ik langs een boom schuurde toen ik door de lucht vloog, maar hoe ik van mijn fiets ben geraakt, weet ik niet.’
Na urenlang ‘out’ te zijn geweest start de herinnering weer bij het moment dat hij al in goede handen was. ‘Ik kan me iets herinneren van het geluid van een portofoon, maar pas op het moment dat ik mensen Nederlands hoorde praten, kwam ik bij mijn positieven. Het waren de stemmen van
Robert Gesink en
Paul Jorna. Het schijnt dat je op iets bekends reageert en daardoor bijkomt. Ik reageerde dus op het Nederlands.’
Het is een wonder dat De Jongh niets gebroken heeft, maar dat komt omdat hij er al niet meer bij was op het moment van de val. ‘Ik was waarschijnlijk al van de wereld toen ik het diepe in vloog. Ik ben als een soort vaatdoek dat ravijn in gevallen en heb daardoor niks gebroken.’ (Foto: social media
Steven de Jongh)