Boom vecht terug: 'Als je iets op je ribben voelt, denk je meteen dat je iets aan je hart hebt'

'We kwamen terug van het strand, ik lag met de kinderen op bed tv te kijken en toen voelde ik me wat onrustig. Het bonkte in mijn keel. Ik heb mijn hartslagmeter om gedaan en toen zag ik 140, 150 staan; daar word je niet zo blij van. Dus toen heb ik de dokter opgebeld en zijn naar het ziekenhuis gegaan', blikt Boom terug op zijn vakantie op Curaçao. In paniek was hij nooit. 'Het is niet levensbedreigend, dus je kunt er niet dood aan gaan, dat zei de dokter meteen. Ik voelde me wel naar na de operatie. Na een week zou ik weer rustig mogen fietsen, maar dat werden er twee omdat ik er een griepje bij kreeg. Je merkt op de rollers dat je flink hebt ingeleverd en dat het een lastige periode gaat worden.'

Dat werd het, want na een trainingskamp op Tenerife moest er een streep door het voorjaar. Hij noemt het trainingskamp 'een hel'. 'In eerste instantie is dat fysiek en je merkt dat het niet hard genoeg omhoog gaat. Dat had tijd nodig en die heb ik wel gehad. Om in topvorm te komen, mis ik een aantal weken en dat maakt het lastig. Ik doe nu de trainingen die ik moet doen en moet het plezier terugvinden op de fiets. Ik ben weer lekker aan het fietsen en dat is heel fijn. Ik ben altijd gezond geweest, dus mentaal heeft het wel een tijdje gekost, voordat je daar doorheen komt. Ik werd niet onzeker, maar ik was met de tijdsdruk bezig. Ik wilde goed zijn in Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen. Daar ben je mee bezig en tegelijkertijd word je ook nog overgevoelig, dus als je iets op je ribben voelt, denk je meteen dat je iets aan je hart hebt. Tijdens de trainingen heb ik mijn hartslagband afgedaan. Je moet weer terug naar het gevoel dat je lekker aan het fietsen bent en niet naar die teller zit te kijken.' (foto: LottoNL-Jumbo)