Tijdens dat WK was Wout van Aert de snelste, mede omdat Van der Poel veel pech kende onderweg. 'Het verdriet droop uit zijn ogen', weet Zonneveld nog. 'Het is een jaar geleden dat
Mathieu van der Poel op het podium van het
WK veldrijden stond met de verkeerde medaille om zijn nek. Zilver, dat voelde als verliezen. Zilver, dat voelde als onrecht. Hij had verloren van Wout Van Aert, maar misschien nog wel meer van zijn eigen banden. Vier keer lek in de belangrijkste wedstrijd van het jaar: dat is om te janken.'
Volgens de columnist van het
Algemeen Dagblad wil Van der Poel wraak voor die vreselijke middag. 'Hij wil niet alleen winnen, hij wil bewijzen dat hij de beste is. Hij wil zijn concurrenten verpulveren, vernederen en vermalen.' En dus ook tijdens het WK. 'Als hij daar niet wint, dan zijn al die overwinningen van dit seizoen als spiritus in een open wond. Dat is niet eerlijk, maar tegelijkertijd ook de charme van de cross. Dat ene uurtje is het mooiste uur van de winter. (...) En het is de enige wedstrijd waarin
Mathieu van der Poel de smaak van de tranen van vorig jaar kan wegspoelen.'