Voorbeschouwing Vuelta a España | Geen uitgesproken favoriet, dus volop spektakel

De Vuelta staat al jarenlang in de schaduw van de Tour de France en ook de Giro d'Italia lijkt de laatste tijd sneller aan populariteit te winnen. De Ronde van Spanje was dan ook lang een grote ronde waar de grote namen niet per se aan de start stonden. Toch bestaat de ronde al sinds 1935 en werd er sinds 1955 geen editie meer overgeslagen. Als echte WorldTour-wedstrijd heeft het inmiddels alles in huis om ook de grootste renners binnen te halen.

Dat komt mede door de omslag die de Vuelta gemaakt heeft door sinds 1995 in augustus en september te gaan zitten op de kalender. Als toetje na de Tour de France bleek het een succes, meer dan toen de grote ronde nog in het voorjaar stond gepland. Renners die een teleurstellende Tour reden en renners die de combinatie Giro-Vuelta rijden staan allemaal aan de start, waardoor het deelnemersveld ieder jaar sterker lijkt te worden.

Dit jaar gebruiken veel renners de Vuelta bovendien als voorbereiding op het WK in Innsbruck. Tel er de altijd vele hoogtemeters en weinig saaie ritten bij op en de Vuelta wint snel aan populariteit. Roberto Heras is met vier eindzeges de meest succesvolle renner, maar de laatste jaren werd de erelijst een stuk internationaler. Alberto Contador is samen met Tony Rominger de enige die de Vuelta drie keer won. Jan Janssen en Joop Zoetemelk waren in 1967 en 1979 de enige Nederlanders die de leiderstrui naar Madrid brachten.

2017: Chris Froome
2016: Nairo Quintana
2015: Fabio Aru
2014: Alberto Contador
2013: Chris Horner
2012: Alberto Contador
2011: Juan José Cobo
2010: Vincenzo Nibali
2009: Alejandro Valverde
2008: Alberto Contador

De Vuelta heeft zichzelf misschien niet overtroffen, maar zoals altijd is het klimmen wat de klok slaat. Waar we in de Tour de France in de eerste negen etappes vooral massasprints zagen, daar zijn die in Spanje op één hand te tellen. Zoals misschien wel bekend starten we op zaterdag 25 augustus met een proloog van 8 kilometer in Malaga. Niet verrassend: Zelfs dit parcours is niet vlak en herbergt één hobbeltje halverwege. De eerste verschillen zijn een feit en in etappe twee komen daar ongetwijfeld nieuwe verschillen bij. In een rit van 163,5 kilometer met startpunt Marbella gaan we op de Alto de Guadalhorce bergop eindigen.

De derde rit (178,2 km) lijkt er één voor de sprinters, maar dan moeten ze wel vier beklimmingen overleven richting de vlakke finish. Dat er van de vier slechts twee gecategoriseerd zijn, vertelt het verhaal van de Vuelta. Niet zo gek dat we in etappe vier alweer toe zijn aan de tweede aankomst bergop. Na een rit over 161,4 kilometer vormt de twaalf kilometer lange Sierra de la Alfaguara de slotklim van de dag. Als de sterke sprinters in etappe vijf (188,7 km) een niet al te steile klim van veertien kilometer overleven, ligt er aan de finish daar misschien wel een kans voor een sprint. Ook in etappe zes (155,7 km) kan het spurten geblazen worden als het peloton alles bij elkaar houdt richting de sprint bij Mar Menor.

De sprinters moeten in etappe zeven (185,7 km) vermoedelijk weer geduld hebben door een lokaal parcours met meerdere korte klimmetjes erin. Die zijn best pittig en voer voor aanvallers of een klassementsman met een punch. Ook in de 195,1 kilometer lange achtste rit is het klauteren geblazen in de finale. Dat het sprinten wordt na een kort klimmetje aan zeven procent lijkt uitgesloten. De klimmers komen pas echt aan bod in etappe negen (200,8 km), waar richting La Covatilla een lange, slopende slotklim staat te wachten. Iedereen kan nog even alles eruit gooien voor een welverdiende rustdag.

We herstarten na een dagje rust met een 177 kilometer lange tiende etappe die kansen biedt voor een massasprint. De spurters moeten wel, want in etappe elf (207,8 km) valt er sowieso niets te halen. In een lastige finale met veel klimwerk ligt de finish bovenaan. Kan het peloton een dag later weer sprinten? Misschien, al biedt de finale van etappe twaalf (181,1 km) met wat hoogtemeters en smalle straten ook alles voor een goede uitval. In etappe dertien (174,8 km) wint sowieso een goede klimmer, want met een steile slotklim van 8,8 procent wordt het pijn lijden. 

Een loeisteile slotmuur van vier kilometer lang vormt de finale van etappe veertien (171 km), alvorens we in etappe vijftien (178,2 km) een echte col gaan bedwingen. De mythische Lagos de Covadonga zal voor grote verschillen gaan zorgen onder de klassementsrenners. De klimmers moeten uitpakken, want na een rustdag staat er in de zestiende etappe een tijdrit van 32 km op het programma. Ideale gelegenheid voor de mannen met inhoud om hun slag te slaan.

De laatste week klauteren krijgt een mooie start in etappe zeventien (157 km), waarin we finishen op de steile Balcón de Bizkaia. De sprinters die nog de benen hebben en überhaupt nog in koers zijn, kunnen vervolgens toeslaan in de generale repetitie voor Madrid. In de achttiende etappe (186,1 km) is het relatief vlak richting de meet. Tot aan Madrid gaat het vervolgens alleen nog maar omhoog. In de negentiende etappe (154,4 km) eindigen we op de Col de la Rabassa en een dag later belooft het helemaal spektakel te worden in etappe negentien. In een korte rit over slechts 97,3 kilometer leiden vijf (!) beklimmingen naar de slotklim; de Coll de la Gallina. Hier gaat de Vuelta beslist worden, want een dag later rolt het peloton opgelucht en uitgeteld Madrid binnen in de laatste en 21e rit over 100,9 km.

Zonder Chris Froome en Tom Dumoulin krijgen we in de Vuelta sowieso een ander gevecht. Maar waar het in de Giro en de Tour nog goed te voorspellen was, daar lijkt de Ronde van Spanje een open strijd te worden. Er zijn mannen die uit de Giro komen en zich lang hebben voorbereid en er zijn mannen die hun goede benen uit de Tour de France meenemen. De derde groep met mannen die een teleurstellende Tour wil wegvegen, is misschien nog wel het grootst. Dat belooft wat.

Puur op basis van palmares is Nairo Quintana de te kloppen man. De Colombiaan won al de Giro en de Vuelta in zijn carrière en werd al meermaals tweede in de Tour. Hij kan het dus, maar liet het de laatste anderhalf jaar nauwelijks zien. In de Tour won hij een rit, maar zorgden valpartijen ervoor dat hij tiende werd. Kan hij zich revancheren? Zo niet, dan heeft Movistar met Alejandro Valverde en ook Richard Carapaz nog twee mannen die het kunnen. Valverde reed een teleurstellende Tour de France, kan hij nu een hoger niveau halen? Carapaz werd knap vierde in de Giro en is dus ook een man om op te letten.

Wie zijn de belangrijkste uitdagers van Movistar? Laten we het rijtje eens afgaan: BMC stuurt met Richie Porte een grote naam, maar de Australiër is nog niet zo lang hersteld van zijn in de Tour gebroken sleutelbeen. Datzelfde geldt voor Vincenzo Nibali en Rigoberto Uran namens Bahrain-Merida en EF Education First. Het tweetal wil net als Porte vooral goed zijn op het WK. Bahrain rekent daarom ook op Ion Izagirre en EF Education First heeft Michael Woods. Twee andere renners die terugkeren na een lange afwezigheid zijn Thibaut Pinot (Groupama-FDJ) en Fabio Aru (UAE Emirates). Kunnen zij het drie weken laten zien?

Misschien moeten we daarom wel zoeken in de groep renners met de vorm van de dag. Team LottoNL-Jumbo geeft George Bennett opnieuw een kans, Team Sky gaat voor David de la Cruz, Astana speelt Miguel Angel Lopez uit, Mitchelton-Scott gaat vol voor Simon Yates en BORA-hansgrohe heeft met Emanuel Buchmann en Davide Formolo zelfs twee troeven. Het zijn vijf renners die zich echt maanden hebben voorbereid op de Vuelta en dus wel klaar moeten zijn. Verder wil Ilnur Zakarin voor Katusha weer scoren na zijn podiumplek van vorig jaar. En jonge, gretige honden die kunnen stunten zijn er ook. Wat te denken van Enric Mas (Quick-Step Floors) en Louis Meintjes (Dimension Data)?

En Nederland? Ook dat is weer ruimschoots van de partij in de strijd om het rood of in ieder geval het podium. Team Sunweb zet in op Wilco Kelderman, die na lang blessureleed eindelijk wil laten zien wat hij kan. Steven Kruijswijk wil zijn goede Tour-vorm doortrekken naar de Vuelta. Hij bewees al eerder dat hij voor langere tijd constant kan presteren, ditmaal in het kielzog van Bennett. Tot slot is er nog Bauke Mollema, die dan wel zegt voor ritzeges te willen gaan, maar als hij de vorm heeft, is hij misschien wel tot meer in staat. 

Wie denkt dat we hier een lijst met sprinters gaan neerkalken, vergeet het maar! De Vuelta is een klimkoers en dus heeft de historie uitgewezen dat vaak een klimmer het puntenklassement won. Vorig jaar nog ging Chris Froome er met het groen vandoor, maar ook Alejandro Valverde en (jawel) Bauke Mollema wonnen de 'sprinttrui' in het verleden. Dit komt allemaal omdat er ook punten te verdienen zijn voor dit klassement op de aankomsten bergop. Kijk daarom ook vooral even bij de favorieten voor het rood als het om het puntenklassement gaat.

En toch, als er één sprinter bovenuit steekt, kan het groen voor een sprinter zijn. Vraag dat maar aan John Degenkolb. Peter Sagan en Elia Viviani zijn in dat opzicht de favorieten. Sagan kan een heuvel over en zal zich vast en zeker mengen in de puncheurs-aankomsten. Viviani is de te kloppen man op het vlakke, want op de Italiaan staat nauwelijks maat dit seizoen. Sprinters die in de massaspurts voor een ritzege kunnen gaan, maar voor wie de puntentrui misschien wat te hoog gegrepen is, zijn onder meer Danny van Poppel (LottoNL-Jumbo), Matteo Trentin (Mitchelton-Scott), Giacomo Nizzolo (Trek-Segafredo), Nacer Bouhanni (Cofidis) en Marc Sarreau (Groupama-FDJ).

In dat opzicht kunnen we beter ook nog even kijken naar de mannen die op steile muurtjes kunnen winnen en bovendien bergop mee kunnen. Dylan Teuns kan namens BMC hoge ogen gooien in dit klassement. Maar denk ook aan Pello Bilbao (Astana), Tiesj Benoot (Lotto Soudal), Gorka Izagirre (Bahrain-Merida), Jon Aberasturi (Euskadi - Murias) en Tony Gallopin (AG2R). En mocht Sagan niet de benen hebben na zijn crash in de Tour, dan heeft BORA met Jay McCarthy een goede stand-in.

Dan de bollentrui, want ook in de Vuelta strijden de berggeiten om de bolletjes. Dit keer niet wit met rood, maar wit met blauw. Een blik op de erelijst leert dat er geregeld een aanvaller pur sang met de bergtrui vandoor gaat. Maar net als bij het puntenklassement wijzen we hier ook even op de pure klimmers onder de klassementsmannen. Als het een echte strijd wordt en de grote namen strijden om de ritzeges, dan kunnen klimmers als Miguel Angel Lopez, Fabio Aru, Thibaut Pinot, Nairo Quintana, Richard Carapaz en al die anderen veel punten scoren.

En de ras-aanvallers? Er is er eentje die eruit springt: Rafal Majka. De Pool van BORA-hansgrohe heeft al aangegeven dat hij voor ritzeges gaat en niet voor het klassement. Hij zal normaliter dus tijd verliezen en vol gas kunnen gaan als de bergen daar zijn. In de Tour de France bewees hij al dat hij in dat geval moeilijk te verslaan is. Maar er zijn meer renners voor de aanval. Thomas De Gendt (Lotto Soudal), Davide Villella (Astana, de winnaar van 2017), Omar Fraile (ook Astana), Adam Yates (Mitchelton-Scott), Gianluca Brambilla (Trek-Segafredo), Laurens De Plus (Quick-Step Floors) en schaduw-kopman Daniel Martin (UAE Emirates) kunnen een gooi doen naar de bergtrui. Of misschien wordt het wel Bauke Mollema, als hij wel degelijk voor de ritzeges gaat.

Een foefje van de Vuelta, met vaak een logische uitkomst. Het combinatieklassement in de vorm van de witte trui is voor de renner die er het best voor staat in alle klassementen bij elkaar opgeteld. Wie goed sprint, goed klimt en het algemeen klassement in het oog houdt, eindigt hier doorgaans hoog. Een logisch gevolg is dat de winnaar van het klassement ook vaak de witte trui wint, al was Joaquim Rodríguez in 2015 de winnaar voor Fabio Aru. 

Wie wil rekenen, kan dat makkelijk doen; tel de klasseringen in alle klassementen bij elkaar op en wie het laagste getal over houdt, rijdt in het wit. Favorieten gaan we niet noemen, die kun je hierboven vinden, al kun je de pure sprinters uiteraard uitsluiten. 

De Vuelta is geen Tour, zo blijkt ook uit de uitzendtijden. De live beelden zijn dagelijks pas vanaf 15.00 uur beschikbaar en Eurosport is er vanaf dat moment bij. Etappes 9, 14, 17 en 20 zijn van start tot finish te volgen en de etappes die later in de avond beginnen, beginnen natuurlijk ook later live. De meeste etappes finishen rond 17.40 uur. In de Leiderstrui schrijft dagelijks voorbeschouwingen en houdt een liveblog bij. Volg deze vooral voor de laatste informatie over live beelden. 

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])