De Bondt zal bij Jayco AlUla meer dan een aanvaller zijn: 'Dacht vroeger dat dat mijn enige optie was'

34 jaar zijn, en je beste jaar op de fiets kennen: het kan gewoon. Vraag maar aan Dries De Bondt, die bij Decathlon AG2R La Mondiale een geweldig 2025 kende - maar toch voor een nieuw avontuur bij Jayco AlUla koos. Maar hoe kan het dat je in de 'herfst' van je carrière juist opbloeit? In de Leiderstrui sprak met de altijd offensief koersende Belg.

De Bondt stond tijdens de Giro d'Italia nog in de spotlights, toen hij op kop reed voor Richard Carapaz en Isaac Del Toro. 'Weer zo iemand', lacht hij als wij hem eraan herinneren. 'Het was een samenloop van omstandigheden die een beetje uit de context gerukt. Ik heb een interview gedaan, en het was dat alle andere media dat interview hebben overgenomen, vertaald en conclusies hebben getrokken die een beetje van de pot gerukt waren.'

Afijn, dat is gerectificeerd. Het mag bovendien zeker niet het enige zijn waar we de Belgische baroudeur over aanspreken, want hij kende een zeer sterk seizoen. Hij won het tussensprintklassement van die Giro, werd zevende in Dwars door Vlaanderen en de Renewi Tour. Ook zou hij top 10 in Parijs-Roubaix gereden hebben, ware het niet dat een vervelende fout hem op plek 22 neerzette.

Hij volgde de motorafleiding voor het Vélodrome en kon een topprestatie niet bekronen. 'Het was een prestatie uit het peloton, niet een anticipatiemoment', herinnert hij zich. 'Ik was niet eens mee met de groep van Mathieu van der Poel, dus ik moest me echt terug knokken om nog een uitslag te rijden. Dat is nog best goed gelukt. Als ik dat niet met die motor had, was ik volgens mij negende geworden.'

Het was een pijnlijk, maar op lange termijn juist ook positief moment. 'Ik was heel pissed op mezelf, maar achteraf gaf het me een vertrouwensboost. Ik hoef niet per se in een ontsnapping te zitten om een dikke uitslag te rijden. Ik dacht vroeger dat dat mijn enige optie was. Ik heb ook een deel van mijn pech meegemaakt die dag, ik ben ten val gekomen net voor Mons-en-Pévèle, hè.'

Bij Jayco AlUla zal hij juist op de keien meer kansen krijgen dan bij zijn vorige ploeg. Normaal gesproken. 'Het hangt er natuurlijk van af met welke opstelling we aan de start komen. We hebben met Michael Matthews iemand die we toch een serieuze stap boven mij kunnen plaatsen. Daar hebben we ook echt een sterk wapen mee. Als hij echt goed is, kan hij echt goed finishen, zeker in een koers als De Ronde.'

Maar wanneer de Australische topper er niet bij is, zullen we nog meer van Dries De Bondt zien dan we gewend zijn. Niet per se als vroege aanvaller dus. 'Maar als schaduwkopman, of de carte blanche, laten we maar zeggen. Ik krijg in de meeste koersen de kans om mijn ding te doen, en dat is denk ik nog iets meer dan vroeger. Dat motiveert ook, hè.'

In Roubaix, waar hij misschien wel zijn beste dag op de fiets kende, zal hij dat soort kansen met beide handen aangrijpen. 'Maar er zijn ook meer koersen, hè. Denk aan Dwars door Vlaanderen. Die staat bij mij ook met rood omcirkeld. Ik heb er al twee jaar op rij top 10 gereden, het zou leuk zijn als het drie keer op rij lukt. En dan droom ik zelfs van meer, daar.'

En wat kunnen we van hem verwachten in de grote rondes? 'Ik ben een opportunist, hè. Normaal gaan we met Ben (O'Connor, red.) naar de Giro. Misschien zal Pascal Ackermann daar ook sprinten, maar je hebt daar ook een Andrea Vendrame in de selectie. Dan is mijn toegevoegde waarde daar relatief klein. Ik zie ook niet veel opportuniteiten in het parcours, en in de Tour is dat hetzelfde geval.'

Geen Tour en Giro normaal gesproken dus voor de rasaanvaller. De Vuelta kan, maar dat hangt ook van de Renewi Tour af. 'Ik ben nog niet op de hoogte van hoe dat er gaat uitzien, maar als het hetzelfde concept van dit jaar was - zonder tijdritten, met dezelfde soort ritten als nu, ben ik geneigd daar ook een doel van te maken. Voor de ploeg is het ook heel interessant om een zak punten te pakken.'

De Bondt werd in december 2024 vader van zoontje Mats. Het is voor iedere ouder een bijzonder moment, maar voor sporters is het vaak een moment van twijfel. Kan ik nog op hetzelfde niveau presteren als iets thuis op mij vertrouwt? De Belg ziet het vaderschap als iets extras. 'Je doet het niet alleen meer voor jezelf. Dat is een soort extra dosis energie, waardoor je net wat dieper kan gaan. Het is motivatie die erbij komt, naast de liefde voor het vak.'

Ook frappant: De Bondt is er niet voorzichtiger op geworden. 'Ik dacht dat dat echt ging gebeuren. Het bijzonderste moment was in de Tirreno. Daar zat ik in de voorbereiding op de sprints voor Bennett. Ik dacht dat ik daar zelf net wat sneller in de remmen zou gaan, dat ik sneller de handdoek zou gooien en minder risico's zou nemen. Het is altijd gevaarlijk.' Dat was echter niet het geval.

'Ik wist dat mijn deelname aan de Giro zou afhangen van mijn werk daar, dus ik wist dat het belangrijk was', gaat hij verder. 'En op en een of andere manier zorgde dat ervoor dat ik onbewust nog veel beter en cleaner reed dan ervoor. Ik zat veel zekerder op de fiets. Ik reed met een of andere aura rond, en andere renners botsten erop. Het was heel raar.'

Raar, maar het heeft De Bondt wel dat beetje extra gegeven wat hem zijn beste jaar in zijn loopbaan gaf, zo zegt hij zelf. Met zijn 34 is dat bijzonder, maar niet onwelkom. De voormalig ploegmaat van Mathieu van der Poel heeft een contract voor twee seizoenen getekend bij Jayco AlUla. Tegen de tijd dat het afloopt, is hij 36. Maar stoppen? Daar denkt hij echt nog niet aan. Ook niet met een kindje thuis.

Hij is juist extra gemotiveerd. 'Zolang mijn lichaam het toelaat, denk ik dat de zin om wielrenner te zijn aanwezig blijft. Het is een beetje atypisch dat een renner van 34 zijn beste jaar tot dan heeft gereden. Ik ben niet echt van plan om me te laten hangen en uit te bollen, eerder het tegenovergestelde. Ik heb gevoeld dat er nog veel meer in zit, en ik ben heel gemotiveerd om het eruit te halen.'