Ontdekkingstocht Lambrechts: 'Oortjes ongemakkelijk wanneer je veel begint te zweten'

Een van de verschillen tussen de beloften en profs is orde. 'Ik ben van nature nogal verstrooid. Zowel in Abu Dhabi als in Catalonië raakte ik mijn gsm kwijt. En in Australië vergat ik mijn koffie in de bus. Ook de hotelkamer is vaak niet zo netjes. Maar sinds Lars Bak mij de slordigste renner noemde die hij ooit had ontmoet, probeer ik er toch werk van te maken. Ook in de ploegbus probeer ik niet veel kledij en spullen te laten rondslingeren. Bij de beloften hadden we geen ploegbus. We kleedden ons gewoon om op een stoeltje in de wei. Met zo’n gigantische bus voor zeven renners is er veel meer plaats om spullen te laten rondzwerven. Tot op heden heb ik nog geen opmerking gekregen van de buschauffeur.'

Voor het eerst zal Lambrechts met oortjes rijden. Daar moet hij behoorlijk aan wennen. 'Bij de beloften en de andere jeugdcategorieën reden we nooit met oortjes. Het was aanpassen: je moet alerter zijn en het voelt ongemakkelijk wanneer je veel begint te zweten. Maar de voordelen ervan wegen zeker op tegenover de gewenning. Het is zoals autorijden met een gps. Je wordt door de ploegleider voortdurend gewaarschuwd voor gevaarlijke en belangrijke punten in de wedstrijd. Bij de beloften wisten we vaak van niks. Of het niet lastig is wanneer een ploegleider in je oren roept? Dat valt wel mee. En wanneer je in de finale helemaal kapot zit, mogen ze nog roepen wat ze willen, je bent dan zodanig diep aan het gaan dat je dat niet verstaat.'