Het ging zó goed in Parijs-Nice. Op weg naar de eindzege, maar een nare val maakte daar een eind aan. Sleutelbeenbreuk. Toch staat de Sky-renner zondag aan de start van de Amstel Gold Race, tot zijn eigen vreugde. ‘Ik kwam aan in het ziekenhuis in zo’n rolstoeltje. Kut, Parijs-Nice door mijn neus geboord. Als het ooit ging gebeuren, was het nu’, spreekt Poels tegen het
AD zijn gedachten van die dag uit. ‘Ik had de etappe van de dag erna al verkend en wilde toeslaan. Maar op die dag was ik bezig met weer op de fiets komen. Mijn Garmin stopte toen ik viel en gaf op dat moment 75 kilometer per uur aan.’
Al snel na een operatie zat Poels weer op de fiets. ‘Ik kan mezelf wel zielig vinden, maar mentale weerbaarheid hoort erbij. Mijn klimniveau was weer gestegen en ik won de tijdrit, dus ik sta niet met lege handen’, is Poels positief. En dus is Poels klaar voor ‘zijn’
Amstel Gold Race. ‘Ik voel af en toe nog een steek en kan niet op mijn linkerkant slapen, maar ben wedstrijdklaar.’
Poels gaat niet naar de Gold Race zonder ambitie. ‘Ik wil de finale rijden, want als ik na honderd kilometer al tussen de auto’s zit, kan ik beter thuisblijven. Ik ga niet voor Jan met de korte achternaam de
Amstel Gold Race rijden.’ Poels zal echter wel voor Michal Kwiatkowski rijden als het moet en focust zich vooral op de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, waar hij in 2016 won.