UCI gebeten hond in de kranten: 'Niet alle juryleden hebben hun ogen laten testen'

‘Achter een auto stayeren mag niet. Je kunt er profiteren van de zuiging van zo’n auto. Het lijkt simpel: achter de auto rijden betekent straf. Alleen werkt het vaak niet zo. De ploegleider helpt een handje en officieel mag dat niet, maar wordt het meestal gedoogd’, schrijft Thijs Zonneveld van het AD. ‘Het is een spel tussen jury en ploegleider. Als het te lang duurt, wordt een straf uitgedeeld door de UCI.’

‘Maar wat is te lang stayeren? In de UCI-regels staat er niets over gespecifieerd. Met andere woorden: het is maar net hoe de pet van de jury staat. Zo reed Jakob Fuglsang minstens net zo lang als Dumoulin achter zijn eigen ploegleiderswagen, maar dat was blijkbaar geen probleem. Wat het verschil was? Al sla je me dood. De regels rond stayeren zijn niet duidelijk. Ze zijn het recept voor chaos, twijfel en frustratie. Maar dat schijnt zo te horen bij alles wat de UCI doet.’

Ook Raymond Kerckhoffs van De Telegraaf foetert op de UCI. ‘Zelfs nu er voor het eerst in de geschiedenis een VAR is aangesteld, blijkt dat nog niet alle juryleden hun ogen hebben laten testen bij een opticien. Op de 20 seconden straftijd die Dumoulin wegens stayeren kreeg opgelegd is reglementair gezien niets aan te merken. Maar voer dan de regels wél consequent uit.’

Daarmee doelt Kerckhoffs eveneens op Fuglsang. ‘Het meten met twee maten van de UCI-jury bij deze overtredingen, roept echter de nodige vragen op. De argumenten over coulance waarnaar verwezen wordt, lijken vaak uit de lucht gegrepen. Navraag bij Nederlandse internationale juryleden wijzen uit dat het Dumoulins tragiek geweest is dat het voorval nadrukkelijk in beeld werd gebracht.’

‘De straf voor Dumoulin is te billijken. Maar dan moet ook een precedent worden geschapen. Ieder ander vergrijp van stayeren, klein of groot, dient voortaan eveneens bestraft te worden. Er geldt vanaf nu geen enkel excuus meer om honderden meters achter een auto te rijden.’ (Foto: Team Sunweb)