Tom Dumoulin

Tom Dumoulin is de Nederlandse wielerhoop in de grote rondes, uitkomend voor Jumbo-Visma. De Limburger is één van de meest succesvolle wielrenners van de laatste jaren. Zo won hij in 2017 de Ronde van Italië. In de Leiderstrui verzamelt al het nieuws over Dumoulin en houdt tevens zijn biografie bij.

Tom Dumoulin

Dumoulin debuteert als sterke tijdrijder breekt door als ronderenner

Dumoulin werd op 11 november 1990 geboren in Maastricht. Na een aantal jaar bij de beloften maakte hij in 2012 zijn profdebuut bij Argos-Shimano. Gedurende de eerste jaren van zijn carrière reed de Maastrichter rond in de luwte, al viel hij al wel op met zijn sterke tijdritten. Etappes won hij nog niet, maar wel werd in 2013 het jongerenklassement van de Ronde van België gewonnen.

In 2014 meldde Dumoulin zich nadrukkelijk in de top van het wielrennen. Hij won meerdere tijdritten, waaronder één in de Eneco Tour, en die lijn zette hij in 2015 door. Dat jaar bleek hij ook nog eens een uitstekende klimmer en (gecombineerd met zijn tijdritkwaliteiten) klassementsrijder te zijn. Tijdens de Ronde van Spanje in 2015 brak hij definitief door nadat hij zes dagen lang de rode leiderstrui droeg. Vlak voor het einde van de ronde viel hij echter terug in het klassement.

Dumoulin in Ronde van Italië 2017 en een dramatisch 2019

Dat zijn sterke Vuelta in 2015 geen incident was, bleek wel tijdens de Giro van 2017. Gedurende de eerste etappes hield de Nederlander zich goed staande, waarna hij tijdens etappe tien, een tijdrit, de macht greep. Hij kwam in het roze terecht en wist deze tot aan de negentiende etappe vast te houden. Nairo Quintana pakte de kop over en stond vlak voor de afsluitende etappe 53 seconden voor op Dumoulin. Die laatste etappe was echter een tijdrit van bijna dertig kilometer en daarin maakte de Sunweb-rijder zijn achterstand goed. In absolute extremis pakte hij het roze terug en mocht hij zich zodoende de winnaar van de Ronde van Italië van 2017 noemen. Daarmee werd hij de eerste Nederlander sinds Joop Zoetemelk in 1980 die een grote ronde wist te winnen.

In de seizoenen daarna bleef Dumoulin een renner om rekening mee te houden in het peloton. In 2018 was hij twee keer zeer dichtbij de eindzege in zowel de Giro als de Tour de France, maar moest hij zijn meerdere erkennen in Sky-renners Chris Froome en Geraint Thomas. Het daaropvolgende jaar, 2019, viel compleet in duigen na een knieblessure die hij opliep in de Ronde van Italië. Die blessure hield hem de rest van dat seizoen aan de kant. De blessure was de druppel die de emmer deed overlopen en Dumoulin besloot om te vertrekken. Na acht jaar bij Sunweb (en haar voorgangers) te hebben gereden, verkaste hij ondanks een doorlopend contract naar Jumbo-Visma.

Dumoulin keert terug in de Tour de France, maar vooral als knecht

Na een lange winter stond Dumoulin begin 2020 te trappelen om zijn debuut te maken in het geel van Jumbo-Visma. Het was hem echter opnieuw niet gegund. Een darmprobleem wierp hem terug in zijn trainingsopbouw en toen hij eindelijk hersteld was en klaar was om op de fiets te stappen, sloeg het coronavirus toe. Dumoulin zag lijdzaam toe hoe de koers midden maart abrupt stopte en maandenlang stil kwam te liggen. Het zorgde ervoor dat Dumoulin in juni van 2020 officieel een jaar lang geen koers meer had gereden. Toen de nieuwe wielerkalender in juni werd gepresenteerd, ging de blik van Dumoulin dan echt op de Tour de France. In Frankrijk zal hij met Primoz Roglic en Steven Kruijswijk naast hem voor het geel gaan. 

De voorbereiding op de Tour verliep aanvankelijk meer dan prima. Hij reed een verdienstelijke Tour de l'Ain in dienst van Roglic en zette de goede lijn voort in het Critérium du Dauphiné. Dumoulin groeide in de wedstrijd en met een sterke slotetappe eindigde hij op een nette zevende plek in het eindklassement. Vervolgens was daar de Tour, waar Dumoulin naast Roglic één van de beschermde renners was. De eerste week leek volgens plan te verlopen en voor de eerste etappe in de Pyreneeën stond Dumoulin vijfde op kleine achterstand van het podium. In de etappe naar Loudenvielle ging echter alles mis. De Limburger voelde dat zijn benen niet goed genoeg waren en offerde zich op voor Roglic, waardoor hij aan de finish veel tijd toegaf op de beste klassementsrenners.

Dumoulin besluit Tour in top-10, Vuelta-ambities lopen uit op fiasco

Van één van de kopmannen was Dumoulin nu meesterknecht voor Roglic, die intussen het geel had veroverd. Dumoulin deed voorbeeldig werk in het restant van de Tour en stond nog altijd in de top-10 van het klassement (negende). In de inmiddels beruchte tijdrit naar La Planche de Belles Filles liet Dumoulin weer een flits van zijn grote talent zien, door achter een ontketende Tadej Pogacar als tweede te eindigen. Met die prestatie steeg hij op de voorlaatste dag zelfs nog twee plaatsen, waardoor hij de Tour als zevende besloot. In de rest van het seizoen reed Dumoulin nog een sterke Luik-Bastenaken-Luik, wederom in functie van Roglic, die de koers zou winnen. Het was een goed signaal van de Nederlander voor de Vuelta a España, waar hij hoopte mee te doen voor de winst. Het werd echter een klein fiasco. Dumoulin was namelijk zeer vermoeid door het zeer intense seizoen na een lange tijd zonder wedstrijden. Na de achtste etappe stapte hij af en ging hij in winterslaap om in 2021 zijn échte topniveau weer te bereiken.

 

Tom Dumoulin nieuws

Plaats reactie

666

0 reacties