Klein wonder Van Vleuten: 'Pure frustratie en teken dat ik echt goed in orde was'

Van Vleuten schrijft dat ze na de aanval van Anna van der Breggen lang de benen stil hield, ondanks dat ze naar eigen zeggen maar met één been kracht kon zetten. 'Het peloton was helemaal lam geslagen. Dat was heel goed voor Anna en achteraf gezien heb ik dus goed geopend voor haar. Daarna was het voor mij echter een heel lange lijdensweg tot de finish. Je beseft dan dat het WK het voor jou dit jaar niet gaat worden. Dat was lastig. Eigenlijk interesseerde de tweede of derde plek me ook niet meer.'

Dat Van Vleuten uiteindelijk zevende werd, kwam vooral door haar frustraties. 'Ik was zo gefrustreerd dat ik de hele tijd mijn benen stil moest houden, dat ik op die laatste klim van 400 meter nog echt vol omhoog geknald ben. Toen kon ook niemand mijn wiel houden. Vandaar dat ik ook nog als zevende over de streep kwam. Dat was pure frustratie en wel een teken dat ik echt goed in orde was. Voor mezelf is er dan ook bittere teleurstelling over de koers. Dit was een once in a life time kans, omdat we zo’n klimparcours bijna nooit treffen op een WK.' (foto: social media Van Vleuten)