Bruyneel heeft geen spijt van doping: 'Niet zelf gekozen voor epotijdperk'

Bruyneel had geen moeite met doping, omdat het volgens hem nodig was om als jonge renner überhaupt mee te kunnen doen in de jaren negentig. Epo was onopspoorbaar, overal te verkrijgen en er heerste geen taboe op. Bruyneel stond het daarom toe, maar wel onder begeleiding. 'Als de renners in die jaren niet de vraag om medische begeleiding bij de ploeg konden neerleggen, gingen ze zelf op zoek. Dan kwam je bij kwakzalvers als Eufemiano Fuentes terecht of begon je op eigen houtje epo te injecteren. Daarom heb ik ook zo’n probleem met de conclusie dat er binnen onze ploeg een dopingprogramma was.'

Volgens Bruyneel ging men bij US Postal heel deskundig te werk, zonder risico's. 'Voor ons waren er twee basisprincipes. De gezondheid van de renners mocht nooit in gevaar komen en er mocht nooit een renner positief testen. Daarom stelden wij onze hematocrietgrens niet op 50 zoals de UCI deed, maar een stuk lager op 48. De enige arts die wij kenden die hier borg voor stond, was Michele Ferrari. Ik ben er trots op dat ik kan zeggen dat in al die besmette jaren nooit iemand in onze ploeg enig gezondheidsrisico heeft gelopen.'

Spijt heeft Bruyneel niet van zijn acties en die van zijn ploeg. Hij is eerder blij dat het bij US Postal juist goed geregeld was. 'Het klopt dat we schade aan de wielersport hebben toegebracht. Maar dat kwam omdat we deel uitmaakten van een generatie. Een generatie die zelf niet heeft gekozen om te fietsen in het epotijdperk. Iedereen werd geconfronteerd met dit jarenlang onoplosbare probleem.' (foto: Twitter Bruyneel)