Van Aert denkt dat peloton hem nu wel kent, maar: 'In de wedstrijd is het gewoon oorlog'

'Ik was het meest bang voor het mentale aspect, want focussen na het WK veldrijden was niet makkelijk. Maar ik had dit al lang op de planning staan en in mijn hoofd zitten, dus dat maakte het makkelijk om te switchen', vertelt Van Aert over zijn snelle overgang naar de weg.

Daar maakte hij indruk. Hij zat mee in de finale van de Omloop het Nieuwsblad, hij werd derde in de Strade Bianche, hij deed het goed in de semi-klassiekers en was op de afspraak in Gent-Wevelgem als nummer tien. 'In het veldrijden is het gewoon een uur vol gas geven, maar op de weg weet je nooit wanneer de beslissing wordt genomen. Iedereen wil van voren zitten, het is lastig om de wedstrijden te lezen. Daar heb je veel ervaring voor nodig.'

'Ik heb niets te verliezen. Ik wilde leren en soms leer je meer door iets te proberen, dan helemaal niets te doen. Dat was mijn mindset', zegt hij ook nog. 'Ik denk dat ze me nu wel herkennen, maar ik weet het niet. Laten we zien of het een verschil maakt, in de wedstrijd is het gewoon oorlog en iedereen wil op de beste plek zitten. Je hebt daar geen vrienden.'