Van Aert: 'Een veldrit is in veel gevallen een tijdrit van één uur door het veld'

'In het moderne veldrijden is het niet enkel na elke bocht sprinten, het is direct all out en dan zo lang mogelijk die snelheid vasthouden. Zeker qua hartslag komt dat heel dicht in de buurt van een tijdrit. Een veldrit is in veel gevallen een tijdrit van één uur door het veld', aldus Van Aert. 'Een rondeke op het gemak, zoals vroeger soms, zit er niet meer in. Het is vertrekken, pijn voelen, vastpakken en niet meer loslaten. In de cross probeer je dan in de bochten geen fouten te maken. In een tijdrit is dat je positie zo lang en goed mogelijk vasthouden.'

In de Dauphiné ging hij voor het eerst vol gas en volgde hij voor het eerst 'het tijdritprotocol' van Jumbo-Visma. Dat wierp meteen zijn vruchten af. Door een test op de baan in Alkmaar is alles nu tip top in orde. 'Ik zit wat lager. In vergelijking met mijn wegfiets staat mijn zadel één centimeter minder hoger, zodat ik makkelijk mijn bekken naar voren kan kantelen, mijn rug automatisch platter is en ik mijn schouders smaller kan maken. Daardoor is mijn frontaal oppervlak kleiner en vang ik dus minder wind.'

En Van Aert waarschuwt, want hij is pas sinds mei bezig met de tijdritfiets. Er zit dus nog veel rek in. 'Je aerodynamica wordt samengevat in een getal. Dat is de CdA-waarde. Hoe lager dat cijfer, hoe minder wind je vangt. Op basis van tests zit Campenaerts bijvoorbeeld op een CdA-waarde van 0,20. Na die ene test in Alkmaar draai ik nu rond de 0,22. Ik kan nog progressie maken.'