Kiel Reijnen heeft een zware tijd achter de rug. De Amerikaan van Trek-Segafredo verloor zijn broer dit voorjaar. Even dacht hij eraan om het fietsen voorgoed vaarwel te zeggen, maar uiteindelijk bleek de koers hem juist te helpen in de verwerking, vertelt hij aan VeloNews. De broer van Reijnen kwam begin maart op 30-jarige leeftijd te overlijden als gevolg van een bedrijfsongeval. Een enorme klap voor Kiel en zijn familie, waarna hij enkele weken naar Amerika vertrok en het fietsen de rug toekeerde. Tot het moment dat hij voelde dat het tijd was om terug te keren naar Europa en weer op de fiets te stappen.
Maar toch bleef de dood van zijn broer hem achtervolgen. ‘Het koersen vereist heel veel concentratie, waardoor je geen tijd hebt om na te denken. Maar dan betrap je jezelf erop dat je niet aan hem denkt en voel je je schuldig dat je niet verdrietig bent. Ook als je lacht om iemands grap. Ik weet niet wat het is, maar je voelt je enorm schuldig: hoe kun je je op fietsen concentreren als zoiets speelt.’
Toch vond hij een bepaalde rust in de eerste koersen na zijn rentree. Hij hoefde er even niet over na te denken, al kwam de klap vaak alsnog na de koers. Dat veranderde toen Reijnen onder meer de Ronde van Vlaanderen reed. ‘Je bent compleet knock-out en leeg na zo’n koers. Dat gaf me de gelegenheid om sommige emoties los te laten. Je voelt überhaupt geen emoties meer na zo’n inspanning.’ Op de Vlaamse kasseien wist hij het verdriet om het overlijden van zijn broer grotendeels te verwerken. Het wielrennen bleek zijn grootste steun en toeverlaat. De kasseien gaven hem troost. (Foto: Trek-Segafredo)