Column: Drie redenen waarom Jumbo-Visma een beetje doorslaat met Tour-selectie

Voor velen is dit de enige manier voor Jumbo-Visma om straks te winnen in Parijs. Wie Team INEOS wil verslaan, moet alle kanonnen laden. Een waarschuwingsschot is niet langer genoeg, dat Britse schip moet volledig in de fik. Zelfs dit jaar, waarin INEOS kwetsbaarder was dan ooit en het uiteindelijk bergop moest rekenen op Dylan van Baarle, stond de formatie met twee mannen op het podium. Is het inzetten van Primoz Roglic, Tom Dumoulin én Steven Kruijswijk dan wel de oplossing?

Het klinkt mooi, straks met drie of zelfs vier of vijf mannen in de finale van een zware bergetappe in de Tour. Toch is de samenstelling van de selectie van Jumbo-Visma opvallend. Van de drie kopmannen heeft alleen Kruijswijk een beetje ervaring met het knechten voor een ander. Hij heeft ooit weleens wat bidonnetjes gehaald voor Robert Gesink en reed in 2018 nog voor Roglic in de Ronde van Romandië.

Toch vraagt Team Jumbo-Visma straks van in ieder geval één kopman om zich compleet uit elkaar te trekken voor een ander. De eigen kansen moeten overboord en er moet vol gas worden gegeven. En dat niet alleen; er moet gewrongen worden, de kopman moet in het wiel blijven, er zijn bidonnen nodig, aanwijzingen... Op papier is het leuk om drie pure kopmannen op te stellen, maar met elf Lionel Messi's in je elftal win je niet per se de wedstrijd. Je hebt verdedigers nodig, backs, middenvelders, kort gezegd; je hebt het beste team nodig. Daarom werkte de Tourselectie van dit jaar ook zo goed. Dylan Groenewegens trein gaat naar de Giro, maar hadden die plekken anders vergeven kunnen worden? 

Knechten is een vak op zich. Wat Tony Martin, Laurens De Plus en ook George Bennett dit jaar deden in de Tour was waanzinnig. En bij INEOS gingen ze in dat opzicht ook niet over één nacht ijs. Michal Kwiatkowski, Jonathan Castroviejo, Salvatore Puccio; ze zijn gegroeid in hun rol als knecht. Er is nog zeker wat omscholing nodig om dat in een half jaar voor elkaar te boksen bij Jumbo-Visma, als je dat al moet willen. In dat opzicht had een echte extra knecht in plaats van één extra kopman niet misstaan. Niet alleen vanwege de extra steun voor niet drie maar twee kopmannen, maar ook omdat je een kopman niet moet willen inzetten voor dingen die hij niet het best kan.

De volledige focus op de Tour heeft ook tot gevolg dat Jumbo-Visma de Giro d'Italia volledig links laat liggen als het gaat om het klassement. Dat ze Bennett sturen is leuk, maar de ploeg weet zelf ook dat het daarmee niet meedoet om de winst. En juist in 2020 lijkt de Giro werkelijk alles te bieden voor Jumbo-Visma om een tweede grote ronde te winnen. Tijdritten, lange etappes, slopende bergritten; heeft Dumoulin er echt zelf voor gekozen om dat te weigeren?

De Nederlandse aanwinst praat sinds zijn media-stilte louter over plezier in het fietsen, over een hongerig gevoel en over de wil om weer te winnen. Jumbo-Visma heeft de selectie om in de twee grootste rondes van de wielersport een goede selectie op te stellen. Met één kopman minder maak je onder de streep je Tourselectie misschien niet alleen beter, je kunt meteen een doel maken van de Giro d'Italia. De Tour-selectie is nu eigenlijk te sterk als je puur naar de individuën kijkt, de Giro-selectie is te zwak. Gaat Dumoulin er plezier in hebben dat hij straks de Tour heeft gewonnen voor Roglic?

Dat de ploeg het risico neemt dat alles voorbij is na een mislukte Tour, dat is een keuze en die komt in mijn ogen best vroeg. De ploeg heeft pas één grote ronde gewonnen en werkt dit jaar voor het eerst met drie kopmannen. Waarom nu al alle kanonnen naar de Tour en niet volgend jaar? Laat Dumoulin de Giro winnen, Kruijswijk vol op de Vuelta, ook met het oog op Toms Olympische droom. Doe het desnoods in 2021 nog eens in een andere volgorde en als je dan de Tour nog niet gewonnen hebt, ga je of in 2021 of anders in 2022 met een meer geöliede machine voor het geel. Het voelt nu wat geforceerd.

Het is mooi dat Jumbo-Visma Team INEOS wil zijn, maar is dat een doel op zich? Moet je naar het hoogste niveau willen door je selectiebeleid te kopiëren of ga je uit van eigen kracht? Punt drie is dus eigenlijk een combinatie van punt 1 en 2. Jumbo-Visma maakte dit jaar het hele jaar indruk door in de aanval te gaan, door te kiezen voor het individu. Uit iedere renner werd het maximale gehaald, zonder daarbij het teambelang uit het oog te verliezen.

Dat lijkt door deze Tourselectie te veranderen. Jumbo-Visma kan onmogelijk voldoen aan alle individuele ambities van de renners, zoals dat in 2019 zo mooi lukte. Mike Teunissen, Dylan Groenewegen en Kruijswijk gingen alle drie tevreden naar huis. Wout van Aert reed tot zijn val ook onbevangen rond. Het was verfrissend. Toen De Plus en Bennett gas gaven, was dat niet de hele dag en niet drie weken lang; Jumbo-Visma deed het op zijn manier, niet zoals de INEOS-robots.

Ik zou het zonde vinden als Jumbo-Visma straks de Tour wint door juist als een stel robots achter elkaar aan te fietsen. Daarvoor zijn de renners individueel te leuk en te goed en liggen er te veel andere mooie doelen op de loer. Misschien wint Jumbo-Visma straks de Tour door aan te vallen, al heeft onder meer Movistar dat al enkele keren zonder succes geprobeerd. Maar misschien wint Jumbo-Visma wel door hun momenten weer te kiezen en ook aan te vallen en te winnen buiten de bergritten om. Vooralsnog hoor ik echter vooral dat Jumbo-Visma INEOS wil zijn en daar doet het zichzelf wat te kort mee. Helemaal als je daarvoor al je kopmannen opoffert. 

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])