Gespot op Strava: Bardet klimt op de hel 6,5 km/h en haalt in sprint nog dik 66

Bardet reed afgelopen zondag naar een zilveren plak in Innsbruck, achter winnaar Alejandro Valverde. De Fransman was lang onzichtbaar, maar kwam in de finale uit zijn hok. Toen Julian Alaphilippe moest lossen en Thibaut Pinot er ook niet meer aan hing, ging Bardet los op de loeisteile slotklim. Het leverde hem uiteindelijk net geen eeuwige roem op.

Omdat Valverde, op Strava bekend als 'Bala Balin', zijn gegevens niet prijs gaf, kijken we naar zijn mede-aanvaller Bardet. De ras-klimmer zat zes uur en drie kwartier op de fiets en daarin legde hij 258,44 geregistreerde kilometers af. Dat is goed voor een gemiddelde van 38,3 kilometer per uur, met een maximale snelheid van 101,5 kilometer per uur. Absurd hard in de wetenschap dat er in totaal negen serieuze beklimmingen werden bedwongen.

Laten we bij het begin beginnen, want wat allereerst opvalt, is dat Bardet bij de start een periode even hoog in de hartslag zit. Misschien de zenuwen? De eerste klim van de dag reed hij met dezelfde hartslag (zo rond de 150) op, er tussenin kwam Bardet zo te zien 'tot rust'. De wedstrijd lag, met de kopgroep vooruit, vervolgens een lange tijd in de plooi.

De wedstrijd werd desondanks steeds zwaarder en zwaarder. De eerste twee beklimmingen van de Igls gaan tegen 23 kilometer per uur, daarna wordt het tempo opgevoerd naar 24 en 25, alvorens de laatste keer met 26 kilometer per uur omhoog wordt gejaagd. De finale is dan al ruimschoots onderweg. Wie hier de benen niet had, lag er al af of stond al op lossen.

In die finale volgde uiteraard de Gramartboden, ook wel de hel genoemd. We lazen na het WK al dat sommige renners hier met 6 kilometer per uur de steilste stroken bedwongen en anderen stapten zelfs af. Bardet ging een stuk harder. Hij deed 7.26 minuten over de klim en haalde een gemiddelde van 14,7, zoals in de afbeelding hierboven te zien is. Alleen Michael Woods deed het (van de renners in Strava) een stuk sneller en moest kennelijk ver van achteren komen aan de voet. De Canadees was in 7.19 minuten boven.

De gemiddelde snelheid van boven de 14 kilometer per uur wordt overigens vooral opgeschroefd door de eerste fase van de muur, want halverwege en bovenaan rijdt ook Bardet op sommige stukken niet harder dan 7 en zelfs 6,5 kilometer per uur. Daarna is het afdalen geblazen en in een rechte streep naar de finish. Bardet had in die sprint zeker nog wel wat in de tank, gezien zijn sprint met een piek van 66,2 kilometer per uur. Het mocht echter niet baten; het werd 'slechts' zilver.

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])