Nederlandse Tour-hoop: Van Mollema wordt ondanks mooi palmares zelden iets verwacht

Wie Bauke Mollema zegt, zegt stoempen, harken en sinds vorig jaar ‘Mollemalen’. De man uit het hoge noorden is niet op een fiets gaan zitten om de schoonheidsprijs te winnen, maar hard gaat het wel. Hij bewees het in 2017 door na een machtige solo tegen de wind in de vijftiende etappe in de Tour de France te winnen. Een openbaring voor de wielerfans en voor hemzelf. Was hij plots omgedoopt tot rittenkaper? Nee, in 2018 gaat Bauke Mollema namens Trek-Segafredo vol voor de Tour de France.

De Tour de France is de lievelingskoers van Mollema, dat kunnen we op basis van zijn palmares toch wel stellen. Sinds 2011 deed hij ieder jaar mee, waardoor hij in juli alweer toe is aan zijn achtste Tourstart. In 2011 werd hij als 24-jarig broekie nog 69e in het shirt van Rabobank, een jaar later gaf hij op door verschillende valpartijen. In 2013 beleefde hij vervolgens zijn grote doorbraak. In de Tour die bekend werd door Bau en Lau (Laurens ten Dam) reed Mollema drie weken lang met de besten mee omhoog. Hij werd zesde. Hij won in hetzelfde jaar nog doodleuk een etappe in de Vuelta.

De klassementsambities van de toen nog altijd pas 26-jarige Mollema waren getriggerd en dus keerde hij jaarlijks terug in de Tour. In 2014 was hij lang op weg naar een keurige plek net buiten de top-5, maar door een slechte tijdrit werd hij tiende. In 2015 voegde hij daar een zevende plaats in het algemeen klassement aan toe in zijn eerste jaar als kopman bij een nieuwe ploeg. Hij verruilde Belkin voor Trek-Segafredo.

Bij die ploeg maakte hij duidelijk een stap en leek hij in 2016 op weg naar een podiumplaats. Hij reed goed bergop, reed goed tegen de klok, maar viel in de negentiende etappe. Hij zakte van plek twee naar plek elf. Hij toonde na de Tour wel zijn vorm door de Clasica San Sebastian te winnen. In 2017, vorig jaar, reed hij na jaren weer eens een Tour als knecht, voor Alberto Contador. Mollema werd zeventiende in het klassement, maar oogste dus vooral lof door zijn zege in de vijftiende etappe. Bovendien sleurde hij diverse malen op kop voor zijn Spaanse leider.

Bauke in de Tour:
2011: 69e
2012: Opgave
2013: 6e
2014: 10e
2015: 7e
2016: 11e
2017: 17e (1 ritzege)

Mollema stemt zijn jaar af op de Tour de France, maar desondanks zagen we hem dit jaar al regelmatig aan het werk. Hij reed twee ereplaatsen bij elkaar, eind januari op Mallorca, waar in vier dagen verschillende eendagskoersen werden verreden. Mollema werd een keer achtste en een keer tiende. In de Ronde van de Algarve liet hij echter voor het eerst weer zien waartoe hij in staat is. Hij oogde scherp, klom goed, werd in de tweede etappe zelfs nipt tweede en eindigde in het klassement als vierde. Het beloofde veel voor Parijs-Nice, waar Mollema naar uit had gekeken, maar waar hij door een virus geen moment mee kon doen. Hij loste vroeg, reed geen enkele uitslag en eindige sober als dertigste.

Na verschillende onderzoeken werd de oorzaak voor zijn matige vorm in Parijs-Nice gevonden en verholpen en dus besloot hij kort voor de start toch mee te doen aan de Italiaanse koers Coppi e Bartali. Hij ging zonder verwachtingen, maar won de tweede etappe bergop en kon net niet voorkomen dat Diego Rosa de ronde won. Mollema gaf uiteindelijk twintig seconden toe. Misschien had hij om die reden wel iets meer verwacht van de Ronde van het Baskenland, maar in deze WorldTour-wedstrijd was het juist weer aanklampen en hijgen geblazen. Zoals altijd werd hij nooit echt gelost en eindigde Mollema in het klassement als zevende.

Het diende als basis voor de Waalse klassiekers, waarin Mollema opeens weer van voren reed en na een 35e plaats in de Amstel Gold Race als zesde boven kwam op de Muur van Hoei in de Waalse Pijl. In Luik-Bastenaken-Luik miste hij dan net weer de aansluiting met de voorsten en werd hij 25e. Na een periode van hoogtestages volgde in juni de laatste test richting de Tour met de Ronde van Zwitserland. Mollema begon ijzersterk, was scherp en stond lang in de top-5. In het hooggebergte kwam hij echter te kort. ‘Ik heb in het verleden ook wel eens slecht gereden in de Dauphiné om vervolgens goed te zijn in de Tour. Ik heb er voor de Tour wel vertrouwen in hoor’, was de conclusie van de Nederlander.

Bauke in 2018:
Trofeo Serra de Tramuntana: 8e
Trofeo Lloseta – Andratx: 10e
Trofeo Palma: 52e
Ronde van de Algarve: 4e
Parijs-Nice: 30e
Coppi e Bartali: 2e
Ronde van het Baskenland: 7e
Amstel Gold Race: 35e
Waalse Pijl: 6e
Luik-Bastenaken-Luik: 25e
Ronde van Zwitserland: 12e

Bauke Mollema is het schoolvoorbeeld van een harde werker met veel talent. Toch zijn de verwachtingen bij het horen van de naam van de Nederlander zelden hoog. Mollema komt niet veel voor in Tourpooltjes en wie had hem in 2016 opgeschreven als podiumkandidaat? Toch haalde hij bijna het podium. De etappezege in 2017 bewees dat hij ook als aanvaller tot veel in staat is en dat aanklampen niet zijn levensmotto is. Het moet een keer goed vallen voor de man, die door valpartijen en een tijdrit-fiasco zijn kans op een podium in het water zag vallen.

Dat podium was al twee keer in zicht en dus zal dat het doel zijn van Mollema. Een pittig doel met een ijzersterk deelnemersveld, maar voor de nuchtere Mollema zal het niet veel uitmaken. ‘Ik denk dat de ervaring van vorig jaar me helpt in de toekomst. Ik houd ervan als het zwaar is en dat gaat het zeker worden’, klonk het begin dit jaar al. Hij heeft enorme ambities: ‘Ik wil beter dan mijn beste klassering, de zesde plek van vijf jaar terug. Als ik mijn vorm van twee jaar geleden weer weet te vinden, moet een podium plek in Parijs absoluut haalbaar zijn.’

Bauke Mollema
Jarlinson Pantano
John Degenkolb
Markel Irizar
Peter Stetina
Jasper Stuyven
Tsgabu Grmay
Fabio Felline

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])