Haverdings kan verwachtingen niet waarmaken: verrassende wereldtitel Dockx, brons voor Solen

Het WK veldrijden voor beloften is bij de mannen gewonnen door Aaron Dockx. De Belg ging er verrassend vandoor met de wereldtitel in Hulst, maar niets was gestolen. Thuisfavoriet David Haverdings stelde teleur en kon niet meedoen om de knikkers, en de grote uitdager Aubin Sparfel ging te vroeg aan. Hij werd tweede, voor Keije Solen, die brons greep in eigen land.

In de ochtend van de zaterdag waren het de vrouwen junioren die het spits hadden afgebeten van de individuele WK-disciplines. De Tsjechische Barbora Bukovska had het goud gewonnen, maar bij de mannen beloften kon Nederland echt hopen op de wereldtitel, met David Haverdings als een van de absolute topfavorieten.

De concurrentie zou vooral komen van de Fransman Aubin Sparfel. Samen verdeelden ze alle Wereldbeker zeges: vier om twee in het voordeel van de Nederlander. De start was echter een stuk minder gunstig voor hem: het was Sparfel die wel goed weg was gekomen. Haverdings zag het gevaar en haastte zich naar voren.

Romain Debord, zorgde voor een vervelende overtalsituatie. Maar al vlug wist ook Guus van den Eijnden zich bij de voorsten te voegen, en zo was het eigenlijk plots Nederland in het voordeel. Ondertussen had outsider Stefano Viezzi z'n fiets kapot gereden: de Italiaan zag een kans op de titel in rook opgaan. Hij werd later gediskwalificeerd.

Keije Solen meldde zich ook al vooraan, maar het was de Belg Arthur van den Boer die de kop overnam. Alles zat nog heel dicht op elkaar, en het verschil maken bleek vooralsnog heel moeilijk. Dé plek om dat te doen, was de klim. Daar kon een sterke renner omhoog rijden, maar anderen moesten te voet.

Daar was Sparfel ijzersterk, maar Haverdings had er meer moeite. De Fransman pakte een kleine voorsprong op z'n concurrenten in ronde twee. Dat gat werd groter: Van den Boer en de Nederlanders keken even naar elkaar. Uiteindelijk nam Solen het initiatief, maar toen had Sparfel al acht tellen. Het gevaar groeide en groeide.

Haverdings had door dat hij zelf moest achtervolgen. Hij nam over, maar niet met overtuiging. Z'n landgenoten, maar ook de twee Belgen Van den Boer en Aaron Dockx, bleven in het wiel kleven en zorgden voor een verstoorde achtervolging. Het verschil groeide van 8 tellen naar 16 tellen in een ronde. Was het nu al gedaan?

Van den Eijnden zette zich op kop, maar vroeg ook al snel om hulp van de Belgen. Dat was het moment dat Dockx versnelde, en plots snel dichterbij kwam. Van den Eijnden probeerde te volgen, maar Haverdings leek helemaal stuk te zitten. Hij werd links en rechts ingehaald: hem zagen we niet meer terug. Dockx zette de naverbranders aan, en kwam ineens heel snel dichtbij Sparfel.

Sparfel begon fouten te maken, en viel bijna. Hij bleef op de fiets, maar reed wel z'n tube van het wiel. Zo hadden we vlug een Belgische leider. Sparfel kreeg de band weer terug op de velg, maar moest zich voegen bij de achtervolgers. Daar waren Van den Eijnden, Van den Boer en Solen als besten overgebleven, 9 tellen achter Dockx.

En Van den Boer deed z'n werk uitstekend: hij nam de kop en stopte zeer goed af. Sparfel wist echter weer over te nemen en de achtervolging te openen. Het leek onmogelijk, maar de Fransman kwam weer dichter bij de koploper. De Nederlanders zaten gevangen in de greep van de sterke Belgen, en moesten vrezen voor het missen van een medaille.

Sparfel deed wat hij kon, maar leek te vermoeid om echt weer terug te komen bij Dockx. Hij maakte ook meer en meer fouten, en dus kon de Belg meer en meer afstand nemen. In de slotronde was het verschil 14 tellen, en Van den Eijnden en co volgden op een halve minuut. Die leken te gaan strijden om het brons.

Dockx viel niet meer stil: hij breidde de voorsprong op z'n Franse achtervolger uit. De Belg stond dit seizoen slechts één keer op het podium van een beloftencross, maar mocht in Hulst prijken met de wereldtitel. Sparfel werd tweede, maar achter hem was het spannend om het brons. Van den Eijnden en Solen vochten tegen Debord en Van den Boer om het brons, maar de Fransman reed z'n ketting eraf. De derde plek ging zodoende naar Solen.