Voorbeschouwing Dwars door Vlaanderen | Pakt Terpstra of Lampaert record?

Dwars door Vlaanderen, voorheen Dwars door België, ontstond in 1945. Vele jaren was er spraken van een wedstrijd over twee dagen, tot in 1965 werd besloten er weer een eendaagse koers van te maken. Sinds vorig jaar vind de wedstrijd plaats op de woensdag voor de Ronde van Vlaanderen. Toch verschillen de twee wezenlijk van elkaar. Door de relatief korte koersafstand kent Dwars door Vlaanderen nog wel eens verrassende winnaars.

In de 73 edities van de wedstrijd die dit jaar vooraf gingen, is de afkomst van de winnaar weinig variabel gebleken. 55 keer won een Belg, 12 keer een Nederlander. De andere zes overwinningen zijn verdeeld tussen Australië, Denemarken, Duitsland, Frankrijk en Italië. De koers kent eigenlijk geen veelwinnaar. Het maximaal aantal winsten door één renner is twee, waardoor Lampaert en Niki Terpstra dit jaar de kans hebben het record voor zichzelf te nemen.

2018: Yves Lampaert
2017: Yves Lampaert
2016: Jens Debusschere
2015: Jelle Wallays
2014: Niki Terpstra
2013: Oscar Gatto
2012: Niki Terpstra
2011: Nick Nuyens
2010: Matti Breschel
2009: Kevin van Impe

Het deelnemersveld wordt voornamelijk gevuld door de achttien WorldTour-ploegen die het peloton rijk is. Daarnaast staan er nog zeven ploegen aan de start die een wildcard hebben gekregen. Om te beginnen de Franse ploegen Cofidis en Direct Energie. Verder doen uit België de ploegen Sport Vlaanderen-Baloise, Wanty-Groupe Gobert, Wallonie-Bruxelles en het Corendon-Circus van Mathieu van der Poel mee. Het peloton wordt gecompleteerd door Israel Cycling Academy.

Zoals gezegd is het parcours relatief kort, met 182,2 kilometer. Toch is het zeker niet licht te noemen, de renners wachten een enorme hoeveelheid hindernissen in de vorm van beklimmingen, elf in totaal, en kasseienstroken. Als alles volgens plan verloopt, zal de officiële start om 12.25 zijn. Pas op honderd kilometer van de finish is het tijd voor de eerste echte hindernis, met de Nieuwe Kwaremont.

Twintig kilometer verder, na 110 kilometer, is het tijd voor de Kluisberg. De steile beklimming wordt dit jaar maar een keer bedwongen door de renners. Vanaf dat moment volgen de hindernissen elkaar in rap tempo op. Eerst ligt er de eerste passage over de Knokteberg, gevolgd door de Kortekeer, en maar liefst drie kasseienstroken: Mariaborrestraat-Steenbeekdries-Stationsberg.

Op vijftig kilometer van de meet ligt de Taaienberg, waar de favorieten het elkaar flink moeilijk zouden moeten kunnen maken. Als dat niet lukt is er daarna nog een mogelijkheid op de Berg ten Houte, met stijgingspercentages tot wel 21%! Er volgen vijftien kilometers van relatieve rust, voordat het tijd is om de Knokteberg voor de tweede keer te bedwingen. Er zijn nog drie beklimmingen te rijden, maar eerst moet de kasseienstrook onder de naam de Varentstraat worden overbrugd.

Het Vossenhol trapt de absolute finale van twintig kilometer af. Vier kilometer later is het tijd voor de Holstraat, waarvan het begin zo’n 12% stijgt. De laatste plek voor de goed klimmende favorieten om een gat te slaan is de Nokereberg, al is die maar vijfhonderd meter lang. Er zijn nog tien kilometer te rijden, maar makkelijk zijn die zeker niet. Op zes kilometer van de streep ligt de kasseienstrok waarop Lampaert twee jaar geleden zijn laatste aanval plaatste: de Herlegemstraat.

Een lijst favorieten noemen voor deze wedstrijd is niet zo moeilijk, de kunst zit hem meer in het kort houden van deze lijst. Vanzelfsprekend komt Deceuninck-Quick-Step met een sterke ploeg. De Luxemburger Bob Jungels zou een nieuwe nationaliteit aan de lijst met winnaars kunnen toevoegen. Daarnaast hebben ze ook Philippe Gilbert én natuurlijk de winnaar van de afgelopen jaren, Yves Lampaert.

Daar tegenover beginnen we met die andere man die recordwinnaar van de wedstrijd kan worden, Niki Terpstra. Hij is echter niet de enige Nederlander die hier kans maakt. Ook Mike Teunissen, die vorig jaar tweede wist te worden, ligt de koers goed. Daarnaast geeft het lage aantal kilometers kansen voor de veldrijders van het peloton zoals Mathieu van der Poel.

De laatste twee favorieten die we gaan noemen spelen ook een thuiswedstrijd. Greg Van Avermaet bewees in de E3 BinckBank Classic weer goed in vorm te zijn.* Daarnaast kunnen we Jens Debusschere, voor Katusha-Alpecin, niet onbenoemd laten. Hij wist hier in 2016 te winnen en zou daar graag een tweede overwinning aan toe willen voegen, al is de koers wel zwaarder geworden in de tussentijd.

* Van Avermaet slaat Dwars door Vlaanderen over.

Om het iets completer te maken zullen we toch nog een rijtje outsiders opstellen. Wereldkampioen Alejandro Valverde voert die lijst aan, nadat hij deze week aangaf eind 2019 te stoppen. Mocht het ondanks de vele hindernissen toch op een sprint uitdraaien, zullen de fransen Arnaud Démare en Bryan Coquard daar gebruik van willen maken. Ook Alexander Kristoff, de winnaar van Gent-Wevelgem, is in vorm. Afsluitend toch nog drie van onze zuiderburen: Tiesj Benoot, Oliver Naesen en Jasper Stuyven zijn allemaal niet uit te vlakken voor de winst.

De wedstrijd begint zoals gezegd rond 12.25. De eerste twee uren zullen niet op TV te volgen zijn, waarna Sporza de uitzending start. Vanaf 14.30 zijn zij er bij, minstens tot de finish, die ergens tussen 16.15 en 16.45 zal plaatsvinden. (Foto: Screenshot Sporza)

Ward Hilhorst (E-mail: [email protected])