Voorbeschouwing etappe 7 Vuelta | Echte overgangsrit voer voor aanvallers?

De zevende etappe van de Vuelta a Espana kende in het verleden al wat spectaculaire winnaars. Matej Mohoric won de heuvelrit vorig jaar, waarmee hij de opvolger was van Jonas van Genechten, die in 2016 in Puebla de Sanabria als eerste over de streep kwam. Verder wonnen onder meer Alessandro De Marchi (2014) en Zdenek Stybar (2013).

Etappe 7 van de Vuelta kent een rijke geschiedenis aan Nederlandse winnaars. Gerben Karstens won de zevende rit in 1967 en 1973, maar toen was hij al niet de eerste Nederlander die die etappe won. Mathieu Hermans deed het in 1988 en Erik Breukink vier jaar later. In 1993 zegevierde Jean-Paul van Poppel in Albacete.

De meest recente Nederlandse zege in etappe 7 is niet die van Max van Heeswijk in 2005, maar veel recenter die van Bert-Jan Lindeman in 2015. In de bergrit van Jodar naar La Alpujarra boekte de Nederlander zijn tot nu toe enige zege in een grote ronde. In de laatste honderden meters loste hij overgebleven vluchtmakker Ilja Kosjevoj en boekte zijn grootste overwinning tot nu toe.

Een zeer verraderlijk parcours dus en wel hierom: de gehele etappe is het op en af over de Spaanse wegen, maar nergens wordt het écht lastig. Het is echter wel dusdanig moeilijk dat er verschillende scenario’s mogelijk zijn. Een vluchtgroep zou zomaar voor de dagzege kunnen gaan strijden, het kan uitdraaien op een massasprint, maar in de laatste kilometers kan ook een puncher of late vluchter zijn slag nog slaan.

Over 185.7 kilometer gaat het van Puerto Lumbreras naar Pozo Alcon. Ondanks de vele hoogteverschillen zijn er maar twee gecategoriseerde klimmetjes van de derde categorie, waarvan er één in de finale ligt. De top van dat klimmetje ligt op 12.7 kilometer van het einde. Deze begint 4.5 kilometer eerder en gaat gemiddeld aan 5.4% omhoog. Stukjes van meer dan 10% zullen veel renners echter pijn doen.

Eenmaal op de top is het dus nog ruim 12 kilometer tot het einde en dat zijn ook niet de makkelijkste kilometers van deze Vuelta. Eerst is het 4 kilometer afdalen, maar dan volgt opnieuw een steil klimmetje van 1700 meter. In de laatste 5 kilometer gaat het vals plat omhoog richting de meet. De laatste kilometer is echter redelijk technisch en dus verraderlijk.

Eerst even het rijtje met sprinters langslopen? Doen we. In de eerste twee sprintritten bleek wel dat Elia Viviani, Nacer Bouhanni, Giacomo Nizzolo, Peter Sagan, Matteo Trentin en Danny van Poppel de mannen zijn om rekening mee te houden. Max Walscheid moest in etappe zes voor Wilco Kelderman op kop, maar kan misschien ook voor zijn kans gaan. 

Iets realistischer is een vluchter als winnaar, en dan waarschijnlijk niet uit de top van het klassement. En dan is het probleem: Dat kan iedereen zijn. We kijken vooral even naar de renners die al aantoonden goede benen te hebben in zulke overgangsritten. Davide Villella kan misschien weer iets proberen, maar ook Bauke Mollema wil misschien wel een gokje wagen. Alessandro de Marchi, Alexis Gougeard, Valerio Conti en Maurits Lammertink waren ook al veel in de aanval. En wat doet bollentrui-drager Luis Angel Maté?

Maar er zijn ook ras-aanvallers die nog niet uit hun hok zijn gekomen. Thomas De Gendt, Omar Fraile, Tiesj Benoot, Gorka Izagirre, Dylan Teuns en Steve Cummings lieten zich nog amper zien en zullen toch met ambities naar de Vuelta zijn gekomen. 

Om 13.00 uur vertrekken de renners voor een rit van zo’n 4 uur en 40 minuten. Eurosport is er op de Player als eerste bij om 15.00 uur en om 16.00 uur zijn er via Eurosport en Sporza beelden via televisie. In de Leiderstrui houdt de hele dag een liveblog bij.