Voorbeschouwing Ster van Bessèges | Viermaal scheepsrecht voor Gallopin?

Al vanaf 1971 wordt de Ster van Bessèges verreden. In de eerste drie jaar was het nog een eendagskoers, daarna werd het meerdaagse wedstrijd. In al die jaren kwamen er behoorlijk wat fraaie namen op de erelijst te staan. Zo wonnen onder meer landgenoten Jan Raas, Cees Priem, Adri van der Poel en Jean Paul van Poppel het eindklassement. Als we over de landsgrenzen kijken komen we ook onder meer de namen van Eddy Planckaert, Robbie McEwen, Thomas Voeckler en Bob Jungels tegen. De laatste winnaar is Lilian Calmejane. Hij bleef vorig jaar Tony Gallopin vijf seconden voor in het algemeen klassement. Mads Würtz Schmidt completeerde het podium.

De wedstrijd maakt deel uit van de Europe Tour en wordt aangemerkt als een 2.1-koers. Het deelnemersveld bestaat hoofdzakelijk uit Franse ploegen. Zo geven WorldTour-formaties FDJ en AG2R La Mondiale acte de presénce. Ook zien we een aantal sterke ploegen uit de tweede lijn in actie met bijvoorbeeld Direct-Energie, Fortuneo-Samsic, Cofidis, Wanty Groupe Gobert en Sport Vlaanderen – Baloise.

Het lijkt er op dat Direct-Energie ook dit jaar een doel heeft gemaakt van deze koers. De ploeg vaardigt met Lilian Calmejane en Jonathan Hivert twee voormalig winnaars af. Daarnaast heeft het ook nog de beschikking over Sylvain Chavanel waardoor het ploegenspel optimaal gespeeld kan worden.

Ook AG2R La Mondiale heeft een uitgesproken favoriet aan de start staan. Tony Gallopin eindigde in de laatste drie edities als tweede en zal eindelijk eens op het hoogste treetje willen staan. De afgelopen jaren waren Calmejane, Coppel en Jungels hem iets te snel af. Bij de andere WorldTour-ploeg die aan de start staat, lijkt Benjamin Thomas de interessantste man. Ook Jérémy Roy kan voor FDJ een rol van betekenis gaan spelen.

Het is uiteraard nog vroeg in het seizoen, dus de vorm peilen is nog wat lastig. Maar als Bryan Coquard al in vorm is, valt ook hij zeker niet te onderschatten. Samen met ploeggenoot Johan Le Bon van Vital Concept vormt hij een sterke tandem. Ook Guillaume Van Keirsbulck van Wanty - Groupe Gobert moet gezien de tijdrit op de laatste dag zich richting de top van het klassement kunnen rijden.

Outsiders voor het eindklassement

-          Mauro Finetto (ITA, DMP)

-          Jérôme Cousin ( FRA, TDE)

-          Christophe Laporte (FRA, COF)

-          Samuel Dumoulin (FRA, ALM)

-          Alex Kirsch (LUX, WVA)

De potentiële etappewinnaars zijn naast de klassementsrijders, die toe moeten slaan in de lastige rit(ten) en de tijdrit, natuurlijk de mannen met de rappe benen. Vorig jaar wonnen Démare (2x) en Kristoff de sprints. Dit jaar is het sprintersveld iets minder bezet. Bryan Coquard is op papier met afstand de snelste. Dat telt alleen niet en hij zal dan ook zeker concurrentie krijgen van het Belgische trio Timothy Dupont, Roy Jans en Kenny Dehaes. Een andere man die zeker in de gaten moet worden gehouden is Brenton Jones. De Australiër won voor Delko Marseille Provence KTM dit jaar al twee etappes in de La Tropicale Amissa Bongo en is dus al vroeg in het jaar in vorm. Coquard krijgt ook uit eigen land nog wat concurrentie in de sprints. Met Rudy Barbier, Christophe Laporte en Thomas Boudat zijn ook de Fransen goed vertegenwoordigd als het op een eindsprint aankomt.

31 januari: Bellegarde – Beaucaire (162 km)

De openingsrit van de Ster van Bessèges is bijna een replica van die van vorig jaar. Onderweg liggen er wat kleine heuveltjes maar een massasprint is de meest logische uitkomst. Démare klopte vorig jaar Kristoff en Jans op de meet.

1 februari: Nimes – Générac (151 km)

Een niet al te lange etappe in het zuiden van Frankrijk. Ook in deze etappe lijkt een sprint voor de hand te liggen. Toch is er sprake van een klein hoogteverschil in de lokale ronde die vier keer verreden moet worden dus misschien liggen er kansen voor de puncheurs of de aanvallers.

2 februari: Bessèges – Bessèges (152 km)

De etappe rond Bessèges is net als de eerste etappe een terugkerende rit. Met drie keer de Col de Trélis en de Col des Brousses in de eerste honderd kilometer kan er wat gebeuren in het peloton. Dat viel ook vorig jaar te zien. Calmejane won toen solo de etappe. Vierentwintig renners waren na de etappe nog maar kansrijk voor het klassement. De rest werd op meer kan een kwartier gereden, een etappe om op te letten dus.

3 februari: Chusclan – Laudun L’ardoise (153 km)

Weinig variatie in de etappes in de Ster van Bessèges ten opzichte van 2017. Ook deze rit is gekopieerd en ondanks dat Arnaud Démare vorig jaar deze rit won, is een massasprint hier absoluut geen zekerheidje. Het hele peloton werd uit elkaar gereden zoals valt te zien in de uitslag.

4 februari: Alès – Alès (10,7 km)

Zoals gebruikelijk wordt de ronde afgesloten met een allesbeslissende tijdrit in Alès. De korte tijdrit langs de rivier Le Gardon d’Alès, met een lastige laatste twee kilometer is vaak razend spannend. Tony Gallopin kwam vorig jaar vijf seconden tekort om Lilian Calmejane van de overwinning te houden.