Voorbeschouwing Tour de France | Froome vs Frankrijk en heel veel hongerige concurrenten

Ja, wie kent de Tour de France niet? Al jarenlang is de zomer voor jong en oud ingericht op deze wielerronde, ook als je niet van fietsen houdt. De wielerliefhebbers zitten drie weken op het puntje van hun stoel, voor de buis of op hun vakantieadres. Voor anderen is fietsen bijzaak, maar is de Franse omgeving reden om te kijken. En het stemgeluid van Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot op NPO 1 en Michel Wuyts en José De Cauwer op Sporza is zo vertrouwd.

De Tour wordt sinds 1903 georganiseerd en we zijn dit jaar alweer toe aan editie 105. Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd er niet gekoerst, daarvoor, ertussen en erna is de Tour uitgegroeid tot het grootste wielerevenement ter wereld. Wat begon met een koers van zes dagen groeide uit naar een ronde die we vandaag de dag kennen; 21 dagen koers, de finish in Parijs en een uitdagend parcours voor alle soorten renners. Er zijn vier truien te winnen; de gele, de groene, de bollen en de witte trui.

Natuurlijk is de Tour de France door zijn enorme omvang ook een plek geweest voor chaos en bedrog. Lance Armstrong is recent natuurlijk het grootste voorbeeld; de Texaan won zeven keer het geel, maar moest al zijn eindzeges afstaan na een dopingbekentenis. Veel renners biechtten de laatste jaren op dat ze de Tour reden met doping in hun lichaam en sommigen werden daar nog voor gestraft, zoals Michael Boogerd. 

Maar er waren vooral ook veel winnaars. Omdat Armstrong voor de organisator van de Tour niet meer bestaat, staan Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Miguel Indurain en Bernard Hinault in de boeken als recordhouders met vijf eindzeges. Froome kan zich bij winst dit jaar voegen in dat rijtje. Alberto Contador is met twee eindzeges de renner die recent nog fietste. De Spanjaard won er officieus overigens drie, maar die van 2010 staat in de boeken op naam van Andy Schleck, omdat Contador geschorst werd voor dopinggebruik. Nederland kent twee eindwinnaars: In 1968 won Jan Janssen en in 1980 was Joop Zoetemelk de sterkste.

2017: Chris Froome
2016: Chris Froome
2015: Chris Froome
2014: Vincenzo Nibali
2013: Chris Froome
2012: Bradley Wiggins
2011: Cadel Evans
2010: Andy Schleck
2009: Alberto Contador
2008: Carlos Sastre

Er is al veel geschreven over het parcours van de Tour de France dit jaar. De organisatie is er ogenschijnlijk in geslaagd om voor alle soorten renners een geschikte route neer te leggen, waardoor het deelnemersveld ook ijzersterk is. We krijgen vlakke etappes, heuvelritten, kasseien, mogelijke waaieretappes, zware bergritten, een ploegentijdrit en een individuele race tegen de klok. Iedereen ziet kansen, maar er zullen door de diversiteit van het parcours ook veel renners uit het klassement vallen.

Dat is van later zorg, want we beginnen met twee vlakke ritten. De eerste etappe (201 km) vertrekt vanaf het eiland Île de Noirmoutier en de sprinters kunnen hier voor het geel gaan. Onderweg is er één pukkeltje van vierde categorie, waardoor er ook een bergtrui vergeven wordt. Ook in de tweede etappe (182,5 km) staat er een sprint te wachten, al is het in het begin nog wel een beetje klimmen geblazen. De strijd om het geel en de bonificaties valt in etappe drie weg, want dan zal een ploegentijdrit in Cholet van 35,5 km het hele klassement overhoop gooien. De eerste klassementsmannen zullen hier (veel) tijd verliezen.

In de vierde etappe (195 km) wordt het weer sprinten geblazen, al kan de wind hier al een rol gaan spelen langs de kust van Bretagne. De mannen van een kort slotklimmetje komen in etappe vijf (204,5 km) aan hun trekken. Onderweg is het vijf keer klimmen geblazen en de slotkilometer gaat tegen vijf procent omhoog. Een ideale gelegenheid voor de snelle mannen met punch-benen. In etappe zes (181 km) komen vermoedelijke dezelfde renners aan bod op de Mur de Bretagne. Deze slotklim van twee kilometer tegen 6,9 procent gemiddeld zal bij renners als Julian Alaphilippe en Alejandro Valverde zijn aangekruist.

In etappe zeven (231 km) krijgen we de langste etappe en ondanks een glooiend profiel lijken de sprinters hier weer aan de beurt. In etappe acht (181 km) kan de wind op de weilanden misschien een rol spelen, maar de Fransen zullen op hun nationale feestdag (14 juli) gebrand zijn op een resultaat. Bovendien weet iedereen wat er een dag later te wachten staat; de gevreesde Roubaix-etappe. Etappe negen is 'slechts 156,5 km lang, maar onderweg naar Roubaix liggen er vijftien kasseistroken klaar. De laatste strook ligt op acht kilometer van de finish. Wordt het hier nat, dan wordt het chaos, maar ook met mooi weer zullen er ongetwijfeld verschillen zijn.

Na een welverdiende rustdag gaan we in etappe tien (158,5 km) de bergen in. Na een korte aanloop staan er vier beklimmingen te wachten; drie van eerste categorie en eentje van de buitencategorie. We finishen beneden aan de Col de la Colombière na ongetwijfeld een waar spektakel. In een korte etappe elf (108,5 km) finishen we bergop in het ski-oord La Rosière en al in etappe twaalf (175,5 km) staat aankomst op de Alpe d'Huez op het programma. Het hele klassement zal na drie bergetappes flink door elkaar zijn geschud en dus hebben de renners in rit dertien (169,5 km) even de tijd om bij te komen. Richting Valence wordt het vermoedelijk sprinten.

Het is slechts een kort uitstapje, want in etappe veertien (188 km) gaan we alweer bergop eindigen. Een dag voor de vluchters? Vier gecategoriseerde klimmetjes, met één op drie kilometer van de meet, bieden er in ieder geval de gelegenheid voor. Bovendien wordt het in etappe vijftien (181,5 km) alweer serieus klimmen, met de Pic de Nore op veertig kilometer van het einde. De ongetwijfeld hectische en spectaculaire week vol met beklimmingen wordt standaard gevolgd met een rustdag op de maandag.

De renners hebben zich daar op kunnen laden voor de slotweek, met ongelofelijk veel uitdagingen voor de boeg. In etappe zestien (218 km) zorgt vooral de finale voor spektakel met drie cols, waarvan twee van eerste categorie. Na de laatste col gaan we in dalende lijn finishen. Etappe zeventien is met zijn 65 kilometer al maanden voer voor discussie. In zo'n korte tijd gaan we drie keer klimmen, met aankomst op de Col de Portet. De standaard etappe naar Pau zit in etappe achttien met 171 km. De sprinters kunnen hier nog even oefenen voor hun laatste test in Parijs. In etappe negentien (200,5 km) krijgen de klimmers de laatste kans om tijd te pakken met de Tourmalet en de Col de Aubisque als scherpschutters. We finishen ook hier beneden. Een veredelde klimtijdrit over 31 km in etappe twintig kan de laatste kans bieden om tijd te pakken, alvorens we in de laatste etappe (116 km) finishen met een sprint in Parijs.

Het parcours spreekt voor zich; de Tour de France wordt dit jaar een gevecht. In de eerste week is het zaak om scherp te blijven en geen tijd te verliezen in de ploegentijdrit, in de wind en op de kasseien. In de tweede week is het louter klimmen en in de derde week zien we de ultrakorte klimrit van 65 kilometer en een individuele tijdrit. We zijn dus op zoek naar renners met inhoud en renners die op alle ondergronden uit de voeten kunnen. Chris Froome (Team Sky) is dan uiteraard de grote favoriet. Hij kan klimmen, dalen, goed tijdrijden en de kasseien verteerde hij de laatste keer in de Tour uitstekend. De grote vraag is: Hoe komt hij uit de Giro? En hoe reageert het Franse volk op zijn aanwezigheid?

Van de grote mannen worden Vincenzo Nibali (Bahrain-Merida) en Nairo Quintana (Movistar) als grootste uitdagers gezien. Nibali is heel allround en Quintana kan met al die hoogtemeters in de tweede en derde week zijn slag slaan. Onder deze 'grote drie' vinden we een flink clubje renners van naam die Froome graag willen uitdagen. Tom Dumoulin (Team Sunweb) komt na de Giro met een open vizier, maar eindigde in zijn laatste twee grote rondes natuurlijk wel als eerste en tweede in de Giro. Romain Bardet werd de afgelopen twee jaar tweede en derde in de Tour en krijgt met AG2R een sterke ploeg mee. Richie Porte (BMC) wil eindelijk zijn enorme potentieel tonen in een grote ronde na jaren vol pech en valpartijen en Rigoberto Uran bewees vorig jaar met een tweede plaats dat een podiumplek met EF Education First-Drapac haalbaar is.

Dan de mannen daar weer onder; de mannen die op papier voor een top-5-notering gaan, maar natuurlijk dromen van het podium. Steven Kruijswijk (LottoNL-Jumbo) en Bauke Mollema (Trek Segafredo) zijn de Nederlandse troeven met ambities. Met hen hebben een grote groep met renners die kunnen verrassen. Denk aan Bob Jungels (Quick-Step Floors), Primoz Roglic (ook LottoNL-Jumbo), Ilnur Zakarin (Katusha), Geraint Thomas (schaduwkopman bij Team Sky), Rafal Majka (BORA-hansgrohe), Jakob Fuglsang (Astana), Adam Yates (Mitchelton-Scott) en Daniel Martin (UAE Emirates). Onder hen Dumoulin-types die hun winst in de eerste week kunnen pakken en klimmers die in de laatste twee weken kunnen toeslaan. 

Hebben we ooit zo'n sterke groep sprinters gehad in de Tour de France? Wij denken van niet. De groene trui was jarenlang één voor de man die ook in de bergen nog mee kon, maar met veel sprintetappes kunnen ook de pure, snelle mannen in principe meedoen. Peter Sagan (BORA-hansgrohe) is natuurlijk de man die aan het eerste profiel voldoet en hij is de man die het groen al vijf keer won. Vorig jaar werd hij gediskwalificeerd, dus zal hij bovendien gebrand zijn op een resultaat. Mannen die ook kunnen sprinten én een berg aan kunnen, zijn Michael Matthews (Team Sunweb), John Degenkolb (Trek Segafredo) en Magnus Cort Nielsen (Astana). Matthews won er vorig jaar zelfs het groen mee.

Maar er zijn veel meer snelle mannen die zullen hopen op het groen. De pure sprinters. Kies je favoriet, want allemaal wonnen ze dit jaar al één of meerdere etappes: Dylan Groenewegen (LottoNL-Jumbo), Fernando Gaviria (Quick-Step Floors), Marcel Kittel (Katusha), André Greipel (Lotto Soudal), Arnaud Démare (Groupama-FDJ), Mark Cavendish (Dimension Data) en Alexander Kristoff (UAE Emirates). Daar zou je zelfs nog Christophe Laporte namens Cofidis bij kunnen reken na een ijzersterk jaar tot dusverre.

De laatste jaren won er af en toe een klassementsrenner de bolletjestrui, maar vaak genoeg maakten renners er ook een doel van. Meestal moeten we even geduld hebben, want klassementsmannen die uitgeschakeld zijn voor het geel willen weleens gek doen. Denk aan Warren Barguil (Fortuneo) en Rafal Majka (BORA-hansgrohe), die de laatste jaren al wonnen en nu ook zeker noemenswaardig zijn. En hoeveel punten gaan de ras-aanvallers zoals Thomas De Gendt (Lotto Soudal), Robert Gesink (LottoNL-Jumbo) en Omar Fraile (Astana) bij elkaar sprokkelen?

Maar met al die bergen en hindernissen moeten we toch ook vooral zoeken bij de mannen voor het geel. Het wordt vermoedelijk aanvallen geblazen, dus zullen klimgeiten als Nairo Quintana en Mikel Landa (beide Movistar), Chris Froome zelf en Romain Bardet veel punten pakken. Bij Froome zal dat echter afhankelijk zijn van het feit of hij zoals in de Giro in het offensief moet of dat hij verdedigend kan rijden tegen de renners die in de eerste tien dagen al veel verloren hebben.

Gek genoeg staat er dit jaar geen enkele jonge renner op papier die voor een klassement gaat. De jongerentrui zal dan ook een gevecht worden tussen de jonkies die eigenlijk als eerste taak hebben om hun kopman te beschermen. Mannen die ondanks het extra werk mee kunnen en hoog blijven staan in het klassement. De favorieten zijn in dat geval Egan Bernal (Team Sky), Pierre Latour (AG2R) en Marc Soler (Movistar).

Daar achter zitten renners die nu niet uitspreken dat ze voor een klassement gaan, maar ook geen taken hebben als knecht. Tiesj Benoot (Lotto Soudal), David Gaudu (Groupama-FDJ) en Guillaume Martin (Wanty Groupe Gobert) kunnen lang meedoen, als ze daar zelf zin in hebben en voor willen gaan. De Nederlandse ogen zullen gericht zijn op Antwan Tolhoek, maar die rijdt bij LottoNL-Jumbo toch voornamelijk in dienst van Kruijswijk en Roglic.

De Tour de France is een groot evenement, dus is de Tour overal te zien. Afhankelijk van de etappes zullen de NPO en Sporza erbij zijn in de middag en ook Eurosport mag als wielerzender niet ontbreken. Bovendien heeft Eurosport de Eurosport Player, waar de etappe van start tot finish te zien is. In de Leiderstrui is er dagelijks met een gedetailleerd liveblog, waardoor u ook zonder televisie niets mist van de Tour.

Natuurlijk zijn er veel Tourspellen en Tourpools waar je aan mee kan doen, maar geloof ons: Ploegleider is de leukste! Met een beperkt budget komt het echt aan op jouw wielerkennis, en bovendien ben je er dagelijks mee bezig door de subleagues, wissel-mogelijkheden en extra voorspellingen. Laat je hier helemaal bijpraten over het spel en schrijf je in!

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])